आज थोडेसे चुकीचे वागण्याचा बेत आहे. आज तुजला एकट्याने गाठण्याचा बेत आहे. भेटते मजला पुन्हा ती त्याच त्या वळणावरी का मज कळेना योग हा की गुंतण्याचा बेत आहे. अंगणी माझ्या कशाला कवडशांनी फेर धरला ही तुझी चाहूल की हा चांदण्याचा बेत आहे. टाकली पेटीत जेव्हा मी जराशी जास्त नाणी देव वदला, आज भलते मागण्याचा बेत आहे. एकदा भेटून स्वप्नी एकमेका धीर देऊ की तुझा ढाळीत अश्रू जागण्याचा बेत आहे. रोजच्यासम आज मरणा मी तुझ्या स्वाधीन नाही आज माझाही जरासा झुंजण्याचा बेत आहे. -- अभिजीत दाते

जिकडे तिकडे अंधश्रद्धेचे थैमान, कुणा अशुभ कुणा शुभाचे वरदान ! जळी स्थळी भिन्न त्याचे माप, श्रद्धेवर अश्रद्धेने केलेला घात, दुबळ्या मनावर घडलेला अपघात ! मांजर आडवे जाता कर्म बिघाड, वाट पाहतात पिल्ले तिची रस्त्या पार ! घुबडाचे तोंड का असे अपशकून ? पाहून नये का जग तिने जन्म घेऊन ? टिटवीचे ओरडणे मारते कुणा, तिलाही होतच असतील मरण यातना ! पापणीची फडफड धरी स्वतःवरच रोष, देहाच्या त्रीदोषांपैकीच हा एक दोष ! आहे ना थोडी श्रद्धा विधात्यानेच सृष्टी निर्मिल्याची ? जे घडते ते त्याच्याच इशार्‍यांनी सारेच असे शुभ नसे कुणी अपशकूनी श्रद्धेला नेऊन ठेवा उच्च स्थानी .

पेन घेतलं...? पाकिट .. चश्मा..? तिचे नेहमीचेच प्रश्न .. माझी उत्तरे ठरलेली.. आता.. ती नाही.. उत्तरे आहेत.. पण.. प्रश्नच नाहीत......!!

बळ दे.....! दोन हात जोडून माझं एकंच मागणं देवा , दु:ख दूर करू नकोस , ते सोसायचं बळ दे ! कोण तसा जीवनांत सुखासीन असतो? स्व दु:खात आणि पर सुखात हसायचं बळ दे ! जीवनाच्या जुगारांत हार्-जीत असणारच ! एकदा तरी सुंदरशी खेळी फसायचं बळ दे ! दिवसा ढवळ्या भले कितीही पापं लपू देत ! पण अंधारातही स्वत:च्या चुका दिसायचं बळ दे ! कुणीतरी जीव लावलंच ना या वेड्याला? थकून कधी ते अश्रू ढाळील , तर ते पुसायचं बळ दे ! स्वप्नं ऊरी कवटाळून रमी खेळत रहाणारा मी ! सरते शेवटी "प