Skip to main content

नाचू या, गावू या, चला चला सारे या

लेखक पाषाणभेद यांनी शुक्रवार, 10/09/2010 06:18 या दिवशी प्रकाशित केले.
नाचू या, गावू या, चला चला सारे या
शेवटचा दिवस आहे परिक्षेचा दिवस आहे मजा करण्याचा कोणा नका सोडू सारे सामील होवूया कॉलेज, अभ्यास सारे काही विसरूया कोण आता कोठे दुर जाईल नोकरी धंदा कोण कोण पाहील विसरू नका एकमेकां पुन्हा भेटुया भेट घेवून पुन्हा आनंद लुटूया कॉलेजातली मस्ती तुम्ही आठवा मस्तीतले दिवस मनात साठवा मैत्री आपली सर्वकाळ टिकवूया विसरू नका काही सारे काही आठवूया - पाषाणभेद (दगडफोड्या) १०/०९/२०१०
काव्यरस

शीरखुर्मा

लेखक गणपा यांनी शुक्रवार, 10/09/2010 02:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
सलाम-आलेकुम मियाँ . भोत दिनो के बाद दिखरैले. क्या बोल्ते आप इधरीच कु थे. मैंच नै दिक्खा? हां बराबर जी. मेरे रोजे चल रे थे ना. भाईजान, बडी बी और चिल्ली पील्ली सब खैरीयत मै ना? अरे हौ,आप को भी को ईद मुबारक भई. घर को चल्ते? बडी प्यार से शीर-खुर्मा बनायें जी. चख लेते थोडा. क्या बोल्ते गणपती की तैयारी करनेकी. हौ मियाँ गणेशजी हमारे मुहल्लेमें बैंठतेजी. बहुत मझा आता. क्या बोले? कैसे बनाते शीर-खुर्मा ? गणेशजी को प्रशाद चढाने के वास्ते भाभी को बनानेकू बोल्ते. बतातै ना मियाँ, बिल्कुल बतातै. आप सिखाये मोदक आपकी भाभी बनाने वाली है जी. बहुत शुक्रिया. शीर-खुर्मा भौत सिंपल है जी.

कविता - २

लेखक अथांग यांनी शुक्रवार, 10/09/2010 01:48 या दिवशी प्रकाशित केले.
किती कथा, किती व्यथा..... इथून-तिथून, अशा तशा ह्याच्या-त्याच्या, माझ्या-तुझ्या चार भिंती, चार फरशा ! आत-आत खोल-खोल भिरभिर फिरता एक भोवरा... सांग ना आता कुठे-कसा शोधून सापडेल खरा चेहरा ? ? पापणीवर येवून थांबलेला थेंब ओठावर येवून लांबलेला शब्द... मन पछाडलेला एक प्रश्न, ही नियती, की प्रारब्ध ? ? ?

पाप-पुण्य, स्वर्ग-नरक

लेखक शुचि यांनी गुरुवार, 09/09/2010 22:49 या दिवशी प्रकाशित केले.
ईश्वर के संभावित अस्तित्व का ख़ौफ़ इतना लद जाता है मन पर कि सर पत्थर तक जा गिरता है । ........................राजर्षि अरूण या ओळी आज हिंदी कविताकोष या स्थळावर वाचल्या आणि मनात प्रश्नचिन्ह उमटल्याशिवाय राहीलं नाही. देवाची भक्ती आपण नीस्सीम प्रेमातून करतो की खौफ अर्थात भीतीतून?

फोनवरचा संवाद व काही प्रश्न

लेखक शानबा५१२ यांनी गुरुवार, 09/09/2010 22:36 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार,नमस्कार............ मी काही दीवसांपुर्वी "सल्ला हवा आहे" वगैरे काहीतरी एक लेख लिहला होता व विचारल होतं की अमुक व्यक्तीला फोन करायचा आहे.काय बोलु वगैरे.ती माझ्या वर्गात होती.आम्ही ५ ते १०वी एकत्र होतो. मला ह्या लेखातुन काहीतरी सांगायच आहे व विचारायच आहे.आजचा संवाद सांगितल्यानंतर विचारतो. "हॅलो"मी "कोण?"ती. "कोण लीना? मी सुशांत बोलतोय" मी ८-९ वर्षांनी तिच्याशी बोलत होतो.पाहील्याला पण तेवढीच वर्षे झाली. "सुशांत.....हा बोलना"तिचा शंकेने भरलेला सुर. "कुठे आहेस?"मी "कोण सुशांत?" "मी तुझ्या वर्गात होतो ना?.............तो" "तु कोणी वेगळ आहेस का?

हे बंध रेशमाचे.. (संपुर्ण)

लेखक निखिल देशपांडे यांनी गुरुवार, 09/09/2010 22:24 या दिवशी प्रकाशित केले.
(प्रेमदिनी पूर्वप्रकाशित) प्रिय सखे.... तू हे वाचे पर्यंत प्रेमदिन सुरु झालेला असेल... ह्या प्रेमदिनी मी आज हे प्रेमपत्र लिहित आहे. खरे तर ह्या नंतर तुझी रिऍक्शन काय असेल ह्या भीतीने लिहायला हात धजावत नाहीय पण आता याचीही सवय होत आहे असेच म्हणावेसे लागेल... गेल्या तीन वर्षा पासून आपण एकमेकांना ओळखतो... ओळखतो म्हणजे काय? मागचे तीन महिने सोडले तर आपले बोलणे फार कमीच व्हायचे. अर्थात त्याला कारण मीच आहे हे मला मान्य आहेच.. वागलोच होतो मी तसा... त्याची शिक्षा करतोय ना सहन गेले तीन वर्ष.. आता अजुन किती सहन करणार????

किमान एवढा तरी हक्क मला आहेच ना?

लेखक भानस यांनी गुरुवार, 09/09/2010 21:56 या दिवशी प्रकाशित केले.
' अ वेनस्डे ',' अब तक छप्पन ' हे दोन्ही सिनेमे मी कमीतकमी २५-३० वेळा पाहिले असतील. शिवाय कधीकधी तर कुठूनही सुरवात करून कुठेही बंद केले... असेही पाहिलेत. हे दोन्ही सिनेमे पाहताना वारंवार वाटते, असे खरेही कधी घडावे. हा ' स्टुपिड कॉमन मॅन ' मला हवाय. आतुरतेने मी त्याची वाट पाहतेय. ते आमचे शेकड्याने मारत आहेत तर किमान त्यांचे दोन तरी मारले गेलेले मला पाहायचेत. कुठलाही अतिरेकी हमला झाला की जीव मुंडके अर्धवट चिरलेल्या कोंबडीसारखा तडफडू लागतो. खरे तर मुंडके कधीचेच चिरलेय, त्यावर पुन्हा पुन्हा नव्याने सुरी फिरवली जाते. कधी छातीवर तर कधी पाठीवर.... वारच वार. अव्याहत व पद्धतशीर.

आठवण

लेखक विश्नापा यांनी गुरुवार, 09/09/2010 20:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
रसिक मिपाकर, माझी मिपासाठी पहिलीवहिली रचना, शाळा-कॉलेजाच्या दिवसांमध्ये लिहिलेली.. षड्ररसांनी भरलेल्या आपल्या प्रतिक्रिया अपेक्षीत... आठवण याद आहे अजून मजला, श्रावणातल्या त्या बरसातीची | याद आहे अजून मजला, चित्त चिंब भिजविणार्‍या त्या नाजूक श्रावणधारांची || कसा विसरेन मी, तुझी ती पावसातील सोबत | तुझ्या अन त्या श्रावणगगनाविना भान न दुजाचं होतं मला प्रेमाच्या पवित्र त्या नगरीत || तुझ्या मनातलं सारं काही सांगत होत्या त्या जलधारा | अबोल,नि:शब्द माझ्या मनाला, बोलका करु पहात होता व

पिकलं पान

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 09/09/2010 20:02 या दिवशी प्रकाशित केले.
पिकलं पान
पिकलं पान झाडाला म्हणते बाय बाय माझं आता काय काम?
काव्यरस