मिसळपाव | मराठी माणसांचे ऑनलाईन व्यासपीठ

याआधीचे लेख - कॅनन, निकॉन आणि डी. एस्. एल्. आर्.छायाचित्रण छायाचित्रण भाग १. छायाचित्रण समजून घेताना छायाचित्रण भाग २. कॅमेर्‍यांचे प्रकार छायाचित्रण भाग ३. डीएस्एल्आर कॅमेर्‍यांची रचना छायाचित्रण भाग ४. लेन्सेसबद्दल थोडेसे

ह्या लेखात आपण डीएस्एल्आर कॅमेर्‍यांना छायाचित्रण संयंत्रणा किंवा फोटोग्राफी सिस्टिम का म्हणतात हे पाहू.

मी एखाद्या पिसाटा सारखा बेफाम धावत होतो. पुढे ती जीवाच्या आकांताने सैरावैरा पळात होती. माझ्या नजरेत विखार होता. तिला मी रोज पहायचो. आज तिला सोडायचे नाही असा निर्धारच मी केला होता. रडत, धडपडत, अडखळत, भेलकांडत धावताना ती मदतीसाठी केविलवाणे किंचाळत होती. एका क्षणी मी अगदी जवळ पोचून निर्दयपणे तिची ओढणी खेचली. ती घाबरुन अजूनच जोरात धावायला लागली. तिच्याकडे पहात धावताना मी एका दगडाला अडखळलो, तेवढ्यात ती एका बंगल्यात घूसली. गेट लावायची तिची धडपड सुरु असतानाच मी तिथे पोचलो आणि चवताळून त्या दिशेने झेप टाकली. तिने धाडकन गेट बंद केले.

एकदा वाजपेयी, मुशर्रफ, माधुरी दिक्षीत आणि मार्गारेट थॅचर रेल्वेच्या एकाच बोगीतून प्रवास करत असतात. सर्वजण प्रसिद्ध व्यक्तिमत्वे आणि त्यातले तिघेजण राजकारणी. त्यामुळे ते अतिशय प्रगल्भपणे व राजकीयदृष्ट्या योग्य भूमिका घेउन गप्पा मारत असतात. अचानक एक मोठा बोगदा येतो. रेल्वे बोगद्यात शिरल्यावर डब्यात अंधार येतो आणि अचानक डब्यातले दिवे जातात. आता पूर्ण अंधार झालेला असतो. अचानक कोणीतरी कोणाचे तरी चुंबन घेतल्याचा आवाज येतो व त्यापाठोपाठ कोणीतरी कोणाच्या तरी जोरात थोबाडीत मारल्याचा आवाज येतो. नंतर एकदम शांतता पसरते. बोगदा संपतो आणि डब्यात उजेड येतो. सर्वांना मुशर्रफचा गाल लाल झालेला दिसतो.

असले कसले जेवण केले जेवण केले अन हात धुतले धुतलेले हात टॉवेलला पुसले घरी येतांना खुप भुक लागली लगेच आयत्या ताटावरती बसले आमटीत होते पाणीच पाणी जळक्या पोळ्यांचेही आकार कसले! ईईई आळणी भेंडी करपा भात तसेच खावून उपाशी मी उठले काय नशिबी आले माझ्या जेवण हे बेचव असले कित्ती हौसेने आयटीतला नवरा केला तेथेच आयटीतली बाई मी फसले सांगितले कितीदातरी त्याला नको बनवूस जेवण असले कसले पुढल्या जन्मी एखाद्या शेफशीच करायचे लग्न मनी ठसले एकदाचे जेवण केले अन हात धुतले धुतलेले हात टॉवेलला पुसले - डू द लुंगीडान्स, पाभे

------------------------ दिर

काव्यरस

हास्य

… खूप दिवसांनी एक खल्लास सिनेमा बघितला. लंच बॉक्स. मस्त आहे. आजवर मी बघितलेल्या लव स्टोरी मधली एकदम हळुवार स्टोरी आहे. अगदी अंगावरून मोरपीस फिरवणारी. गुदगुल्या आणि रोमांच. यांचा एकत्रित लेप धमाल आणतो की नाई? अगदी तसं वाटतं लंच बॉक्स बघताना .रितेश बत्रा नावाचा कुणीतरी दिग्दर्शक आहे. नवखा आहे. त्याचा पहिलाच पिक्चर. या पिक्चरची आणखी एक गंमत आहे. नट नट्या पेक्षा निर्मात्यांची संख्या ज्यास्त आहे.

सध्या माझ्या घराचे बांधकाम चालू आहे.मी बर्याच ठेकेदारा मार्फत काम करून घेतले.उदा. टाइल बसवणारे लोक UP मधून आलेले आहेत. त्यांचा ठेकेदार साधारण १७ वर्ष पुण्यात आहे. सुरवातीला बिगारी काम करून ३-४ वर्षातच ठेकेदारी करू लागला. शिवाय तिकडून येथे मजुरी काम करायला येणारे लोक बरेच असल्यामुळे त्यांना मजूर मिळवायला विशेष अडचण येत नाही. काही लोक जे इथे ३० -३५ वर्ष आहेत त्यंनी तर इतकी संपत्ती साठवून ठेवली आहे कि आपण सामान्य माणस फक्त कल्पनाच करू शकतो. या वरून मला पडलेले काही प्रश्न. सध्या अधिक पैसा कशात आहे ?

ज्ञानेश्वर माउलींच्या जीवनावरील कादंबरी वाचन श्री पद्माकर गोवईकर यांनी "मुंगी उडाली आकाशी " या ध्वनिफितीत अतिशय सुंदर केले होते. मी ते सतरा अठरा वर्ष्याचा असताना ऐकले होते. आणि वारंवार ऐकत होतो. त्यामध्ये एक प्रसंग होता की आळंदीच्या ब्राम्हणांच्या छळाला कंटाळून विठ्ठल पंत मुलांना घेऊन ब्रम्हगिरीची प्रदक्षिणा करायला त्य्रंबकेश्वर येथे जातात व ब्रम्हगिरीची प्रदक्षिणा करतात. तेथे असा उल्लेख केलेला ऐकला होता कि ब्रम्हगिरिचि प्रदक्षिणा केली तर पृथ्वी प्रदक्षिणेचे पुण्य मिळते. कारण ब्रम्हगिरीचा पर्वत म्हणजे साक्षात शंकर आहे.

अडगळीतल्या आठवणींचा पसारा.. (३) The evil that men do lives after them The good is oft interred with their bones.. फ्रंटलाईन् हे कडव्या डाव्या गटातले पाक्षिक, हिंदु समुहाचं. सरकारी पॉईंट्-ऑफ-व्ह्युपेक्षा वेगळं, अगदी १८० अंश विरुद्ध. मातब्बर लेखक मंडळी. एन् राम, असघर अली इंजिनिअर, नूरानी ही नावं आठवतात. त्यावेळी प्रवीण स्वामी, जयती घोष, चित्रा सुब्रह्मण्यम हे तरूण रक्ताचे पत्रकार उमेदवारी करत होते तिथे. नंबुद्रीपादही लिहीत असत कधीतरी. डेन्स मॅटर असे. चित्रेही असत. मद्रास रबर फॅक्टरीच्या, टी. व्ही.

आताच एक खूप सुंदर लेख वाचला लोकसत्ता मध्ये Dr राजीव शारंगपाणी यांचा . "लोढणी टाका " आयुष्य मजेत जाईल. http://www.loksatta.com/lokrang-news/add-to-liability-190768/ खरच आपण कळत नकळत किती ओझी वाहत असतो नाही !! गणपती, गौरी अनेक गोष्टी फक्त पूर्वापार चालत आल्यात म्हणून करतो . आजच्या जीवनात त्याचा काही एक मेळ बसतो का ? गणपती बसवणे लोकमान्य गंगाधर टिळकांनी ज्या कारणाने सुरु केला तो हेतू आता उरला आहे का ? मात्र आता आपण गणपती बसवून फक्त पैशाची नासाडी करतो . प्रदूषण वाढवतो . loud speaker लाऊन धिंगाणा घालतो .

देव नावे भिक्षा चालुच राही पोटांस ह्यांच्या तडस नाही. ह्यांना झाला भस्म्या माणुसकीचा माणसांची श्रध्दा खात सुटती. देवही आता ह्यांच्या दयेचा भुकेला ह्यांच्या घरी सदा तुप आणी लोणी. देवही असा पराधीन झाला लागली नजर त्याला ह्या डोमकावळ्यांची. सत्तेचा ह्यांना अस माज आला माणसाचा ह्यांनी गुलाम हो केला. देवास नाही गरज पैशांची तो तर भक्तांच्या भक्तीचा भुकेला. भ़क्तीचा ह्यांनी बाजार मांडला देवासही ह्यांनी कैदेत डांबला. म्हणे दास निश जागे व्हा तुम्ही देव चराचरी तुम्हां आम्हां ठायी. देव चराचरी तुम्हां आम्हां ठायी. (देवाचा बाजार मांडुन तुंबड्या भरणार्‍या भोंदु लोकांचा निषेध करावा म्हणुन ही कविता

Subscribe to

छायाचित्रण भाग ५. अ‍ॅक्सेसरीज्

सैतानाचा आरसा - शतशब्दकथा

नवीन नाटक - अलिबाबा आणि चाळीशीतले चोर

असले कसले जेवण केले

लंच बॉक्स !

नोकरी कि धंदा ?

॥ नामा म्हणे प्रदक्षिणा ॥

अडगळीतल्या आठवणींचा पसारा.. (४)

परंपरा

देव नावे भिक्षा चालुच राही....