Skip to main content

भेट...

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी मंगळवार, 29/09/2015 19:16 या दिवशी प्रकाशित केले.
छान छान जावे दिवस छान छान व्हावी भेट दिवस जसा रात्रीला येऊन भिडतो थेट थेट मग होते रोजची सकाळ सूर्य येताे प्रकाशात दिवसभर थकून भागून रात्री मिटतो आकाशात असाच दिवस अशीच रात्र मला खूप आवडते मन माझं भेटीच्या त्या सोनसंध्येला निवडते आवडेल तुला जीवनात अशी भेट झाली तर? रात्री सोबत दिवसाला नवी पालवी आली तर!? मैत्रीच्या या फुलामधला परागकण मी व्हावे अश्या भेटिच्या पूर्णत्वाला वर्षे ने ही यावे ............................. https://lh3.googleusercontent.c

परीकथा ३ - दिड वर्ष (facebook status)

लेखक तुमचा अभिषेक यांनी मंगळवार, 29/09/2015 17:33 या दिवशी प्रकाशित केले.
परीजन्माची कहाणी - http://misalpav.com/node/27398 परीकथेचे सव्वा वर्ष - http://misalpav.com/node/32062 परीकथा २ - सव्वा ते दिड वर्ष - http://misalpav.com/node/32553 ३१ ऑगस्ट २०१५ सध्या आमच्याकडे रोज डंबशेराजचा खेळ चालतो. जीभ बाहेर काढून ती बोटाने त्यावर टिकटिक करते, तेव्हा तिला जेली नाहीतर चॉकलेट खायचे असते. हाताने हवेत गोल गोल रेघोट्या मारते, तेव्हा पाटीवर खडू गिरवायचा असतो. जेव्हा तोच हात वायपरसारखा फिरवते, तेव्हा ते गिरवलेले साफ करायला डस्टर हवा असतो. फ

मेपोल - एक आनंदोत्सव

लेखक माहितगार यांनी मंगळवार, 29/09/2015 14:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
नमस्कार, शीर्षक वाचून कुणी या धागा लेखास निवडणूक मतदान/राजकारणाचा विषय समजून उघडले तर तुर्तास तरी क्षमस्व :) पोल हा शब्द येथे खांब अथवा काठी या अर्थाने घ्यावयाचा आहे. मेपोल हा एक बर्‍याच युरोपीय देशांमधला १ मे ला ( अथवा पासून चालू) होणारा ख्रिश्चनपूर्व काळापासून चालत आलेला एक मोठा आनंदोत्सव आहे. ज्यात काठ्यांना सुशोभित करणे त्यांच्या भोवती सामुहीक फेरनृत्य, गाणी अथवा मिरवणूकींचा देशपरत्वे समावेश असू शकतो.

प्रेममयी

लेखक मांत्रिक यांनी मंगळवार, 29/09/2015 12:31 या दिवशी प्रकाशित केले.
पार्वती पाहिले मी प्रथम तुला उतारावरती हिमालयाच्या गणांसोबत तुझ्या नंदीच्या गळ्यातील घुंगरू वाजताना उन्मुक्तपणे तुला चालताना विश्वविजयी पौरुषपूर्ण चाल तुझी मम हृदयात धडधडले भरदार छाती तुझी पाहताना श्मश्रू जटा वाढलेल्या वार्‍यावरती भुरभुरताना त्रिशूळावरील पकड तुझी बाहू स्फुरण पावताना भरदार चाल मर्दानी व्याघ्रांबर ते ताणताना …१ ***** मम नजरेतील भाव सख्यांनी ओळखले त्या कुत्सितांना हसूच फुटले प्रेमशरांनी घायाळ मला केले कर्ण कपोल आरक्त झाले मंदाकिनीच्या प्रवाहात ओलेती काया माझी शहारली आत खोल खोल मला कुणी स्पर्श केले प्रेमाच्या प्रबळ अग्निने वेडेपिसे मला केले …२ ***** कुलीन स्त्रिया
काव्यरस

गोष्ट छोटी डोंगरा एवढी.....

लेखक राजू यांनी मंगळवार, 29/09/2015 12:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
असेच गप्पा टप्पा करायला चौकातल्या मित्रांमध्ये बसलो विषय असेच नेहमीचे दिल्ली पासून गल्ली पर्यंतचे होते. असेच बोलता बोलता वादग्रस्त विषय आला विषय तसा भरपूर बोलण्याचा असल्याने गरमागरम चर्चा सुरु झाली बोलता बोलता नेहमी प्रमाणे डावे, उजवे व तटस्थ असे गृप पडले.

परीकथा - निसर्गपरी

लेखक जागु यांनी मंगळवार, 29/09/2015 11:00 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका छोट्याश्या गावात श्रावणी आणि राधा नावाच्या दोन बहिणी राहत होत्या. श्रावणी १० वर्षांची तर राधा तिची छोटी बहीण शेंडेफळ. त्यांच्या दारासमोर छोटीशी बाग होती. श्रावणी आणि राधा आपल्या आई-बाबांसोबत रोज झाडांना पाणी घालताना, त्यांची मशागत करताना सोबत असायच्या. मध्ये मध्ये त्या स्वतःही काही झाडांना पाइप घेऊन पाणी घालायच्या. श्रावणी कुंडीत, झाडाजवळ पाण्याचा पाइप आणून द्यायची तर चिमुकली राधा पाण्याची धार कुंडीत, झाडाला टाकायची असे दृश्य बर्‍याचदा असे. आई बी किंवा रोपे लावत असताना आईने केलेल्या छोट्या खड्यात बी टाकायचे काम दोघी करायच्या.

आमचा पण बिग बॉस

लेखक यमन यांनी मंगळवार, 29/09/2015 10:30 या दिवशी प्रकाशित केले.
आणि एकदाचा मराठी साहित्तीकांचा "बिग बॉस " मधला मार्ग मोकळा झाला . त्यांच्या बरोबर सनी लिओन पण घुसणार आहे .आनंद आहे . आमच्या हाती बऱ्याच साहित्तीकांच्या अनुदिनी चे शेष हाती लागले आहेत . खास तुमच्या साठी ... जयवंत दळवी … "हि तशी उफाड्याची . आमच्या बयो सारखी . कदाचित बयो पेक्षा काकणभर जास्तीच . बजा काका असता तर तिच्या कडे बघता बघता लाळ गिळायाचीच विसरला असता . तो बयो कडे असाच बघायचा . जीभ ओठावर काढून एकटक . आजू बाजुंच्या बायका तोंडाला पदर लावून हसायच्या . पण बजा काकाला ह्याचे काहीही सोइर सुतक नव्हते . तीच्या कडे बघत मोठे फुत्कार टाकण हाच त्याचा छंद होता .

क्षण

लेखक rutusara यांनी मंगळवार, 29/09/2015 02:54 या दिवशी प्रकाशित केले.
“सांगा कसं जगायचं ? कण्हत कण्हत…की गाणं म्हणत, तुम्हीच ठरवा !” पाडगावकरांची एक अत्यंत गोड कविता. पहिल्यांदा वाचली तेव्हा खूप आवडली. त्यानंतर प्रत्येक वेळेला त्याहून जास्तच आवडत गेली. खरंच किती सुंदर कल्पना आहे. गाणं म्हणत जगायचं ….प्रत्येक दिवस म्हणजे एक नवीन गाणं.. आणि त्या गाण्याला जिवंत करतो आपण, आपल्या आजूबाजूची माणसं आणि आपले अनुभव!

एका 'कोसला'प्रेमीचे प्रेमप्रत्र

लेखक जव्हेरगंज यांनी मंगळवार, 29/09/2015 00:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
(हे विडंबन नव्हे, ही 'कोसला'ला दिलेली एक मन:पुर्वक छोटेखानी सलामी - जव्हेरगंज) ******** प्रती :- शंभरातील एकास... प्रिये मी हा असा उकिडवा बसलोय. तुलाच पत्र लिहीत. बनियन बाहेर वाळत घातलाय. आंघोळ अजुन व्हायची आहे. साबणही संपलाय. तुझी खुप आठवण येते. उदाहरणार्थ बादलीत पाणी वगैरे काढलयं. सकाळी तुला बघितलं. भाजी मंडईत. घासाघीस करत होतीस. गुलाबी परकर पोलकं चांगलं होतं. बरी दिसलीस. मी तिथेच शेजारी ऊभा होतो. उदाहरणार्थ झिपऱ्या वगैरे नीट बांधत जा. परवा मागच्या बाकावर बसणारा प्रभुणे तुझ्याकडे बघत होता. तुला द्यायला त्यानं फुलपण आणलं होतं. मी म्हणालो, ती आपली लाईन आहे.