पोटा पेक्षा मोठा कसलाच नाही गुन्हा चिपाटा सारखी छाति त्यात कसला पान्हा। भेगाळलेल्या भुईच्या खुणा अंगभर् वाहते अल्बम मधली हसरी ,लाजरी माय कुठ राहते? लव्हाळा सारखा तरणा बाप पराठी सारखा खंजर होतो निधड्या छातीत आग घेऊन डोळ्यांत डोह दाटूंन राहतो। नदी काठचे अटले झरे शिवार मरणासन्न झाले पाहणी साठी राजे आले हिरवे कुरन चरुंण गेले तुमच्या खोलीत गारवा आहे बाग ही तुमचा हिरवा आहे आमचिच कशी धूळ पेर झाली? इथ्,कुणाची माय व्याली? भरल्या दिशी चिंध्या खोसुन शेतात जातात या पोरी आदानीच्या लेकानो पिकुन बघा मन भर ज्वारी कणसा सारखी मान मोडून धरणीला पाय रोऊन बसतो पॅकेजच्या घोषणा होतात आमच्या छातीत काटा

तुझ्या माझ्या वाटेवर, पुन्हा एकदा भेटू कधी इथे कधी तिथे, खेळ भातुकलीचा थाटू नको संगे चिंता सार्या, सर्व मागे ठेवून येऊ तुझे माझे विश्व सारे, त्याच्यातच राहू नाही घरी जाण्याची आता कोणतीच घाई तुझा माझा हात हाती, सारं सारं मागे राही तुझ्या माझ्या सहवासात, सखे अमृताची गोडी रुसल्यावर सये, मला तुझी लाडीगोडी मला तुझ्या भेटीची ग, आस आस लई भारी माझी नाही वेडे, तुझीच हि किमया सारी आता कुठे राहत नाही, वेळेचाही भान तू दूर जाता, फक्त विचारांचे थैमान नको भांडू आता, थोडा थोडा गोड बोलू आसवांचं पुरे आता, नयनांचे खेळ खेळू आठवांच्या सागरात चाल, पुन्हा एकदा भिजू संगे संगे सये, लक्ख चांदण्यात

दूर तू दूर मी का मनी हुर हूर ही भेटण्याला का असे आतुर तू आतुर मी..।। का हे मन माझे तुझ्याशी बोलण्या आतुरले का फुलांशी खेळण्याला श्वास ही आसावले गीत आता तुच माझे ताल ही अन् सुर ही भेटण्याला का असे आतुर तू आतुर मी..।। जे अपुरे वाटते ते स्वप्न का रे रंगले का कळेना हे तुझे रे वेड मजला लागले जीवनाचा अर्थ तु जरी अंत ही अंकुर ही भेटण्याला का असे आतुर तू आतुर मी..।।

अस्तित्व माझे ओळख कुणाची, नाव माझे दिले कुणी ? कुठला पत्ता सांगू मी गंतव्य माझे मलाच अनिश्चित ! कुणास ठाऊक कारण माझे कुणास ठाऊक स्वप्न सारे पहिले कुणी माझ्या साठी अपेक्षा पूर्ती कुणास कुणाची, असंख्य वेढे घेतले कुणी वडास त्या अपरिचित मी !

बंडुमामाची बंडुमामी जगावेगळ बोलायची भविष्यातल्या सोनेरी स्वप्नांची दारे अलगद खोलायाची लाळ गाळत हसताना नको तिथे दाबायची ! सावलीसारखा इल्या तसचं वागायचा भिरभिरणा-या भोव-यासारखा मागे मागे लागायचा पंखवाला स्वप्नातला घोडा हळूच जमीनीवर आणून सोडायचा ! बंडुमामाची सवयच निराळी चिलमीचा बार भारताच रंगायची स्वारी, घरामागच्या छपरात बंडुमामी कबुतरं उडवायची अन् बंडुमामाची गाडी रुळावरनं घसरायची ! कुणी अक्करमाश्या म्हटलं कि इल्या फिदीफिदी हसायचा तेवढ्यापुरता बंडुमामाचा चेहरा धुरात बुडायचा अन् बंडुमामी परसात जाताच जादूचा दरवाजा बंद व्हायचा ! चिलमीच्या धुरात बंडुमामा जळून गेला इल्या आता ओसरी