एकांत
काय लिहावं?
काय वाचावं?
काय आठवावं?
काय गुणगुणावं ?
चंद्र, तारे, फुलं नि पक्ष्यांना
बळेच एकत्र मांडावं
नेमकं त्याच कडव्यावर
का मनानं सांडावं?
आजच्या बंडखोर लेखकानं
कालच्याला भांडावं!
दोघांचही चुकत नसतं
कुणाला समोर ठेवावं?
तिन्हीसांजेची वेळ समोर
अन एकांतानं घेरावं
कितीही नको म्हटलं तरी
का आठवणींनी आठवावं?
शीळ येते मुक्कामी
शब्दांनी का रुसावं?
सुस्कारे नि हुंकार याला
गुणगुणनं कसं म्हणावं
काय लिहावं?
काय वाचावं?
काय आठवावं?
काय गुणगुणावं ?
- संदीप चांदणे
काव्यरस
सोपं नसतं मायबाप होणं.........!!!!
सोपं नसतं मायबाप होणं .......!!!!!
इवल्याशा जीवाला घास भरवताना
अडखळणाऱ्या पायांना आधार देताना
बोबड्या बोलांमध्ये स्वतःला शोधणं,
सोपं नसतं, हातांच्या कुशीत लेकरांना सांभाळत
रात्र रात्र जागणं ,
सोपं नसतं मायबाप होणं !!
काडी काडी वेचून आपलं घरटं बांधणं,
उन्हं अंगावर झेलून लेकरांना सावली देणं,
कधी जमीन बनून तर कधी आभाळ बनून
घरट्यातला प्रेमाचा ओलावा कायम ठेवणं
सोपं नसतं, भिजत असताना लेकरांचे 'इंद्रधनू' पाहणं,
सोपं नसतं मायबाप होणं !!!!!
पंख फुटलेले पिल्लू उडू लागते,
घरटे सोडून दूर जाऊ लागते,
सोसाट्याचा व
पाच रुपयांचा फंडा
पिंग पिंनिंग ..पिंग पिनिंग ...
मोबाईलात सहाचा गजर झाला. धडपडत उठून ब्रश केलं, तोंड धुतलं आणि फ्रीज उघडल. दुध कालच संपलेलं. पन्नासची नोट आणि कॅरी बॅग घेऊन दुधवाल्याकडे गेले. दुधाचे दुकान कॉलनीच्या त्या टोकाला. लीटरचा पाउच घेतला आणि पन्नासची नोट त्याच्या हातावर टिकवली
‘छे रुपया छुट्टा देव भाबी.’
‘सुबे सुबे कैसा छुट्टा ? अब्बी तो निकली.’
‘तो चार रुपयेका क्या दू बोलो.’
‘कुच्च नको मेरेको..’
‘तो ठैरो अब्बी दुसरा गिराक आये तब लेना.’
घरात पडलेली सकाळची कामं आठवत तिथेच उभी राहिले. पाच सात मिनिटांनी चार रुपये हातात पडले. पळत सुटले.
‘एक कोल्हापूर.’ मी पन्नासची नोट कंडक्टरच्या हातात ठेवली.
मनाचा एकांत - स्मरणाचा काटा
आत्ता इथे इतके वाजलेत,
म्हणजे आपल्या घरी आता तितके वाजले असतील.....
तिथे आता
हे हे असे असे घडत असेल
आणि इथे हे हे असे असे ..............!
स्मरणाचा एक तास काटा तिथे
तर एक इथे!
बाकी मन,
सेकंद काटा होऊन
सांधणाऱ्या प्रिय समुद्रासारखे
टिकटिकत राहते
दोन किनाऱ्यांमध्ये अष्टौप्रहर..............
.
.
.
दुसरं काय असतो
एकांत म्हणजे तरी!
-शिवकन्या
निसर्गाचं गाणं
निसर्गाचं गाणं
ओला घाट, नागमोडी वाट
केवड्याचे रान, घनदाट
केवड्याचे रान, सळसळते नागीण
वारा वाजवी सुमधुर बीन
ओले रान, ओले पान
ओंजळ छोटीसी, निसर्गाचे दान
कडेकपारीतून वाहती निर्झरांचे पाट
रानातून हुंदडे वारा पिसाट
विसरुनी भान, तुडवितो रान
ओठावरती फक्त निसर्गाचं गाणं
राजेंद्र देवी
काव्यरस
काटा वजनाचा --६
काटा वजनाचा -१
काटा वजनाचा -२
काटा वजनाचा -३
काटा वजनाचा --४
काटा वजनाचा --५
अति खाण्याचे सामाजिक मानसशास्त्र-- आता हे आणिक काय ?
अशी कल्पना करून पहा आपण आपले वजन कमी करण्याचा सु(दृढ) निश्चय केलेला आहे आणि नेमका त्यात आपल्या मित्रांबरोबर मेजवानीचा बेत ठरला आहे. आपण निश्चय केला आहे आहे कि उगाच तेथे अरबट चरबट खायचे नाही.
रात्र-कोजागरीच्या निमित्ताने
कोजागरीच्या रात्री जागायचं लहानपणी खूप अप्रूप होतं. 'को जागर्ति' म्हणत देवी आली आणि मी झोपलेली असले तर कसं चालेल, असा माझ्या दृष्टीने बिनतोड प्रश्न बाबांसमोर केलेला आठवतो. 'मी खात्री पटवून देईन तिची तू झोपलेली असलीस तरी जागीच आहेस याची' हे तेवढंच बिनतोड उत्तर पेंगुळलेल्या डोळ्यांनी ऐकताना खरं वाटणारच! पुढे वर्षातून एकदा जागवायची रात्र रोजचीच होऊन गेली, तेव्हा रात्रीचं खरंखुरं रूप कळायला लागलं..
घरी असले, की रात्रीत निरनिराळे आवाज पावसाळ्यात येतातच, पण पावसाळा संपला की रातकिडे किरकिर करू लागतात. कित्येकदा घरच्या फोनवर रातकिड्यांचा आवाज ऐकू येतो आणि खूप शांत वाटतं.
रामोजी फिल्म सिटी बद्दल माहिती हवी आहे...!!
नमस्कार मंडळी..!!
नोव्हेंबर महिन्याच्या शेवटच्या आठवड्यामध्ये आमच्या लग्नाच्या वाढदिवस प्रितेर्थ रामोजी फिल्म सिटी (हैद्राबाद) पाहण्याचा मानस आहे. नुसता मानस च नाही तर संकल्प सुद्धा सोडला गेला आहे. अर्थातच म्याडम साहेबानी ...!!
अंतर जालावरती खूप पुनरावलोकन तपासली पण मनाचे समाधान नाही झाले.
मन
मन विचाराचे घर
मन कृतीचे आगर
मन अथांग सागर
मन मधुर साखर
मन आभाळीचा रंग
मन आत्मरंगी दंग
मन देहाचा आरसा
मन स्नेहाचा वारसा
मन मायेचे माहेर
मन देवाचा आहेर
मन चंचल चंचल
मन कधी अविचल
मन मोकाट मोकाट
मन कधीचे मुकाट
मन धावे सैरावैरा
मन माळावरला वारा
मन गरीब पामर
मन कधी अनावर
मन वेडेही भासते
मन मनात हासते...
मिसळपाव