स्मरशील का? सदोदित आईच्या कुशीत कधी माझ्या कुशीत शिरशील का? सदोदित आईच्या मागे मागे कधी माझ्या मागे फिरशील का? सारे हट्ट आईला सांगतोस कधी कधी मला मागशील का? साऱ्या गुजगोष्टी आईला सांगतोस कधी कधी मला सांगशील का? पोटासाठी दूरदेशी मी कधीतरी मला स्मरशील का? राजेंद्र देवी

प्रत्येकाच्या जीवनात असते, एक चंद्राची कोर, हृदयाच्या कोपर्यात दडते ती, जणु निरागस पोर । कधी नटखट कधी चंचल, कधी लाजाळूचे पान, तिच्या गालाच्या खळीपुढे, हरपते मनाचे भान । हृदय चोरून नेते ती, जाणते मनाचे बोल, ती आहे माझ्यासाठी, चांदणे अनमोल । भारावून टाकते मनास, तिची नखरेल अदा, तिच्या मनमोहक रूपापुढे झाला, माझा जीव फिदा । स्वप्नातील ती परी आता, बनली आहे मनाची आस, सतत तिचेच विचार असतात, सतत तिचाच लागे ध्यास । विचारांच्या या सानुल्या विश्वात ती, जाते मोरपीस फिरवून, तिच्या त्या कटारी नैनडोहात, माझे डोळे जातात हरवून । तिचा मंजुळ आवाज माझ्या, हृदयाला जाऊन छेडतो, तिचा लाजाळू चेहरा मला,

अवखळ अवखळ या भावना...। तुझ्याविना जिव माझा आहे रिकामा ।। तू साद दे मी ऐकतो... बघता तुला मी हरवितो... ही स्पंदने.....तुझीच आता.....।। अवखळ अवखळ या भावना...। तुझ्याविना जिव माझा आहे रिकामा ।। शोधत होतो तुला, चारही दिशा जरी । कळले ना कधी, होते जवळी तरी ।। शब्द जेव्हा तुझे, येती कानावरी । प्रेमळ दवबिंदू जणू, बनती पानावरी ।। श्रावण सरीनीं मला भिजु दे आता । भेटल्याचा तू आनंद कळू दे जगा ।। परी समान स्पर्श तुझा जाहला मना । परीस स्पर्श ऐकून होतो मिळाला पुरावा ।। अवखळ अवखळ या भावना...। तुझ्याविना जिव माझा आहे रिकामा ।।