Skip to main content

इंदूर - भाग ३ - सराफा

लेखक मोदक यांनी बुधवार, 29/04/2015 20:58 या दिवशी प्रकाशित केले.

इंदूर - भाग १ - पूर्वतयारी आणि पुणे ते शिर्डी

इंदूर - भाग २ - रावेरखेडी

>>>"भिया फ्रेश हो जाओ, अभी सराफा निकलना है!" भुषणचा भाऊ चेतन टिपीकल इंदोरी भाषेत वदला....

या पूर्वी एकदा कोणतीही माहिती नसताना आपल्या यकुने दिलेल्या सूचनांनुसार सराफा भेट झाली होती. त्यावेळी सराफा भन्नाट आवडला होता. त्यामुळे दिवसभराचा प्रवासाचा शीण विसरून सराफ्याला जाण्यास सज्ज झालो.
भुषणच्या घरच्यांसोबत थोड्या गप्पा मारून आम्ही सराफ्याकडे कूच केले.

रात्री १०:३० नंतरही सराफा असा फुलला होता..

.

.

सराफा बाजार हा दिवसा (सोनेचांदीवाल्या) सराफ्यांचा बाजार आहे आणि संध्याकाळी त्यांची दुकाने बंद झाल्यानंतर दुकानांच्या पायर्‍यांवरती खाऊपिवूचे ठेले लागतात

.

आम्ही सुरूवात गराडू पासून केली

.

हे एक वाफवलेले कंदमुळ आहे आणि खाण्याच्या आधी तेलात तळून व त्यावर गराडू मसाला घालून देतात. गराडू मसाला चाट मसाल्यापेक्षा फार वेगळ्या चवीचा परंतु एकदम चटकदार प्रकार होता.

भुट्टे का कीस..

.

गुलाबजाम

.

"मालपुये"

.

मूंग दाल हलवा..

.

"लच्छेवाली रबडी"

.

हा एक स्पेशल जिलबीवाला होता... आपण किती लोक आहोत ते पाहून आणि "कितना खाओगे" असे विचारून सर्वांना पुरेशी होईल या आकाराची एकच जिलबी गरमागरम आपल्या समोर करून देत होता.

.

इंदूरात जावून पानीपतासे कसे चुकवणार...

.

थोडे थोडे हे सगळे (आणि फोटोत न आलेले समोसे, कचोरी आणि "जोशीजी का दहीबडा") हादडून पोट तुडुंब भरले होते. शेवटी आग्रहाची एक कुल्फी आणि फालूदा झाला..

.

या सर्व इंदूरी खासीयत सोबत बाकीही खाद्यपदार्थांचे स्टॉल होतेच..

.

.

चायनीज, मंचुरीयन, वगैरे वगैरे..

तुडुंब खादाडी करून आणि एक भन्नाट पान खावून रात्री उशीरा घरी परतलो. उद्याचा दिवस संपूर्ण रिकामा होता आणि "आपल्याला दिवसभर कुठे ना कुठे खादाडी करायची आहे!" असे भुषणने बजावून ठेवले होते.

सकाळी उठून आवरले व सर्वांसाठी "पोहा जलेबी" आणण्यासाठी चेतन सोबत पुन्हा मार्केटमध्ये आलो..

.

"भिया आप कुछ खाते नही हो.. चलो आपको और चीजे खिलवाता हूं" असे म्हणून चेतन दोन तीन ठिकाणी घेवून गेला. त्यामुळे उपवासाची कचोरी आणि साबुदाणा खिचडी ही हादडून झाली.

घरी येवून थोडी विश्रांती / गप्पा / कॅरम आणि असे बरेच काही करून एक मस्त झोप काढली.

संध्याकाळी पुन्हा सराफ्याला भेट देवून काल आवडलेले प्रकार आणखी एकदा हादडून झाले व एका प्रसिद्ध ठिकाणाहून भरपूर नमकीन्स खरेदी केले.. चॉकलेट शेव, पाईनॅपल शेव, पुदीना बुंदी असे अनेक अनवट प्रकार मिळाले..

नमकीन्सच्या दुकानात गिर्‍हाईकाच्या बाजुने उघडणारे मोठाले ट्रे होते. हवे ते नमकीन चाखा आणि ऑर्डर द्या.. असा प्रकार.

.

.

आजही चेतनने आणखी एका प्रसिद्ध ठिकाणी नेवून एक मस्त पान खाऊ घातले. (कोल्हापूरला "राजाबाळ" कडे एक वाळा फ्लेवरचे हैद्राबादी मसाला पान मिळते. त्याच्यासारखी चव होती!)

इंदूरला येताना भूषणच्या डोळ्यात धूळसदृश काहीतरी गेले होते. त्यामुळे तो दिवसभर आय इन्फेक्शनने त्रस्त होता. त्यामुळे मी पुण्याला एकटा गाडी चालवत येणार व तो रविवारी सावकाश बसने येणार असेही ठरले.

एक चविष्ट दिवस बघता बघता संपला होता.

(क्रमशः)

वाचने 35569
प्रतिक्रिया 88

प्रतिक्रिया

प्रा.डॉ.दिलीप बिरुटे बुधवार, 29/04/2015 21:07

अप्रकाशित करु का धागा. ;) मानसिक छळ करणारे छायाचित्र
देवा, मोदकाला क्षमा कर.

-दिलीप बिरुटे

टीपीके बुधवार, 29/04/2015 21:33

सराफा बिराफा असे काही नसते, ह्या सगळ्या अंधश्रद्धा आहेत. संपादक मंडळाला विनंती की असे धागे अप्रकाशित करावे आणि अंधश्रद्धा पसरवल्याबद्दल सदस्यावर कारवाई करण्यात यावी.

२ दिवस सराफा :( मजा आहे तुमची

पिलीयन रायडर गुरुवार, 30/04/2015 11:24

खरय... फक्त भास आहे..

आत्ता माझ्या पोटात खवळलेली भुक सुद्धा मोहमायाच...

कॅप्टन जॅक स्पॅरो बुधवार, 29/04/2015 23:16

तु मुलगी बघायला गेल्यावर तिच्या काकाकडे बघत बसतोस का रे? ;) नै म्हणजे एवढे भक्कम खादाडी फोटो आहेत आणि ह्याला बैकचं पडलयं. ;)...

पहिले दोन भाग बघ :P

आदूबाळ गुरुवार, 30/04/2015 00:51

करून टाका अप्रकाशित च्यामारी टोपी...

पानाची बोळवण तीन वाक्यांत केल्याबद्दल निषेध. अजून डीटेल हवेत. चटणी कोणती, जर्दा कुठला वगैरे.

मोदक सोमवार, 04/05/2015 13:10

नाय ब्वा, मला निकोटीनची जबरदस्त अ‍ॅलर्जी आहे. त्यामुळे जर्दा वगैरे लै मोठे प्रकार झाले.. साधा किमाम पण झेपत नाही. त्यामुळे त्या बाबतीत पास.

सध्या मसाला पानमध्ये अनेक प्रयोग करून "रामप्यारी" वर सेटल झालो आहे.

(रामप्यारीचे डिटेल्स कोणाला माहिती असतील तर जरूर सांगा.)

स्रुजा गुरुवार, 30/04/2015 01:45

अप्रतिम. गुलाबजाम चा फोटो तर कातिल. कधी येणार योग इन्दूराला जायचा? तो पर्यंत दुधाची तहान ताकाच्या फोटोवर भागवून घ्यावी लागणार :(

पाषाणभेद गुरुवार, 30/04/2015 04:04

फोटो छान आहेत. एकदम.

माझे इंदूरातले दिवस आठवले. रूम पार्टनरचे नातेवाईक सुदामा नगरला असल्याने तेथे जाणे झाले की सराफा बाजारात वरचेवर चक्कर व्ह्यायची. ऑफीस छोट्या ग्वालटोलीत होते. तो भाग मध्यवर्ती अन भरपूर वर्दळीचा आहे. तेथूनच राजवाडा परीसरात भरपूर पायी चक्कर व्ह्यायचे. म्हणजे मी करायचो. ऑफीसातला बॉय समवयस्क असल्याने आम्ही एकत्रच फिरायचो. दिवसा आम्ही दोघे वेगवेगळी हॉटेले धुंडाळून नाश्टा करायचो. त्या काळी दुपारचे भरपेट जेवण क्वचितच केलेले आठवते. सारा दिवस फुटकळ खाणे पोटात ढकलून पुर्ण व्ह्यायचा. ऑफीसात कामे नसल्याने (!) दिवसभर परीसरात भटकंती व्ह्यायची. रेल्वे स्टेशन, तेली गल्ली, जेल रोड, छत्री, सरवटे बस स्टँड, राजवाडा, बडा गणपती, स्टेडीयम, मधू मिलन टोकीज, लायब्ररी, स्टेडीयम, दवा बाजार, ५६ दुकान आदी परीसर तर मी कोळून प्यायलो आहे. माझ्या आधीचे बाहेरून आलेले मेडीकल रिप्रेंझ्टेटिव्ह नोकरीत असलेल्या मुलांनी जेवढे इंदूर पाहीले नाही तेवढे इंदूर मी त्या कमी कालावधीत पाहीले. तेथे राहत असतांना मी जाणीवपुर्वक पायी फिरत असे. कारण सीटी बस उशीरा निघत अन तेवढ्या वेळात आपण इच्छीत स्थळी पोहचत असू.

बाकी नोकरीत जेव्हा फिल्ड व्हिजीट असायची ती पिथमपूरला असायची अन तेव्हा मात्र जेवणाचे फार हाल व्हायचे. हाल असे की सकाळच्या नाश्ट्याचा डबा करून सोबत न्यावा लागत असे अन दिवसभर तेवढ्यावरच समाधान मानावे लागे. अर्थात त्याची भरपाई इतर दिवशी इंदूर ऑफीसात राहून करावी लागे अन आम्ही ती करत असू.

पैसा गुरुवार, 30/04/2015 09:30

हलकट मोदक! मी हा धागा वाचला नै आणि फटु त्याहून बघितले नैत!

दिपक.कुवेत गुरुवार, 30/04/2015 12:45

कुठे फेडशील रे हि पापं?? हे देवा मोदकला माफ करं. त्याला माहित नाहि त्यानी हे फोटो दाखवून किती जणांचा रोष पत्करला आहे. प्रचंड चलबीचल झालेय मनाची.

कंजूस गुरुवार, 30/04/2015 10:20

छान.
कोल्हापुरात दुधदुभते,कडधान्ये तेल याची रेलचेल असून अशी प्रसिद्धि का नाही? लाल पांढरा रस्सा आणि मिसळ?

नूतन सावंत गुरुवार, 30/04/2015 11:07

मोदक, तिन्ही धागे एकाच बैठकीत वाचून काढले.ऐकीव माहिती खूप होती साराफ्याबद्दल.पण प्रेक्षणीय महिती तुझ्यामुळे मिळाली.माहितीपूर्ण लेख.त्यातथोरल्या बाजीराव पेशव्यांची समाधी अनपेक्षितपाने समोर आली.त्याबद्दल तर तुला दंडवतच.समाधीचे दर्धन घेण्याची ओढ जीवाला लागावी इतके कातर वर्णन.

चौकटराजा गुरुवार, 30/04/2015 11:34

२०१५ च्या ऊत्तरार्धात इंदुरास जाण्याचा योग असल्याने आपली काई जळजळ झाली नाही. पोहा जलेबी या विचित्र कॉम्बोबद्दल
जोरूके भाईकी तोंडसे सुना है .

चित्रगुप्त गुरुवार, 30/04/2015 13:39

चौरा साहेब, इंदुरात खादाडी करा, पण रोज सकाळी एक ग्लास ज्यूस जरूर प्या, म्हणजे खादाडी बाधणार नाही. रात्रीचे खाणे टाळायचे असेल, तर दिवसा 'छप्पन दुकान' मधे सराफावाले सर्व तेच पदार्थ मिळतील.
साठीत जरा जपावे लागते हो.

टीपीके गुरुवार, 30/04/2015 14:16

नर्मदेचे पाणी प्यायल्यावर कुठे काय बाधते काका? जगातील सर्वोत्तम पाणी

स्वाती दिनेश गुरुवार, 30/04/2015 12:31

तिन्ही धागे आजच पाहिले व वाचले.. फोटो पाहून आत्ताच्या आत्ता तिथे जाऊन खादाडी कराविशी वाटते आहे..
स्वाती

चित्रगुप्त गुरुवार, 30/04/2015 13:03

व्वा. मस्त. अजून इंदुरात असाल, तर 'छप्पन दुकान' मधे जाऊन 'एग बेंजो' किंवा 'मटन बेंजो' हा प्रकार पण चाखा. मात्र तिथला व्हेज बेंजो काही खास नसतो.

मोदक शनिवार, 03/10/2015 07:52

'छप्पन दुकान' मधे काल 'एग बेंजो' खाल्ला - ठीक वाटला. मसाला ऑम्लेट आणि ब्रेड + चटपटा मसाला असा प्रकार वाटला.

इंद्राणी नामक एक मिठाई आणि "रसमलाई+पेठा" असाही एक प्रकार खाल्ला.

.

नेहमीप्रमाणे सराफा भेटही झाली. आणखी काही नवीन प्रकार असल्यास जरूर कळवावेत.

मी_आहे_ना गुरुवार, 30/04/2015 13:43

मोदकशेठ, धाग्याचं नाव बघूनच 'भरपेट जेवण झाल्याशिवाय हा धागा उघडायचा नाय' असं ठरवल्यामुळं फार जळजळ / छळ होण्यापासून वाचलो :)
धागा नेहमीप्रमाणेच झकास..

कैलासवासी सोन्याबापु गुरुवार, 30/04/2015 14:22

एक नंबर जमले हो मोदक भाऊ!!!, सराफा म्हणा किंवा ५६ दुकान इथली खासियत म्हणजे पांढरेशुभ्र कुर्ता पायजामा घातलेले दुकानदार अन स्वच्छ्ता , गराडू म्हणजे आपण इंग्लिश मधे जे "यॅम" म्हणतो ते कंदमुळ आहे, मस्त प्रकार असतो, इंदौरी खास मसाला म्हणला तर तो म्हणजे "जिरावन" असतो! वाह परत एकदा सराफा सफ़र घडविले बद्दल आभारी आहोत!

*सराफा किंवा छप्पन दुकान भागाला जियोटॅगिंग केले आहे काय? नसल्यास ह्या मुद्द्याचा पाठपुरावा केला पाहिजे!!

मोदक शुक्रवार, 01/05/2015 08:52

नाय वो, "जिरावन" नाय त्यो.

मी मसाले विकत घेताना गराडू मसाला हवा असेही विचारले, पण गराडू मसाला तो दुकादार स्वत: तयार करतो असे कळाले.

बहुगुणी शुक्रवार, 01/05/2015 22:20

यॅम हे तुकतुकीत त्वचेचं रताळ्यासारखं कंदमूळ आहे. याला मध्य भारतात गराडू म्हणून ओळखतात,
Yam

सुरणही कंदमूळच, पण ते वेगळं, त्याची त्वचा खडबडीत असते: त्याला अरबी (टॅरो रूट) म्हणतात.
suran/ arbi

पैसा शुक्रवार, 01/05/2015 22:33

अरबी म्हणजे अळकुडी, अळूचे मूळ. फोटोत अळकुडीच आहे. सुरण बराच मोठा असतो.

रॉजरमूर शुक्रवार, 01/05/2015 22:46

दुवा उघडल्यावर पूर्ण जगाचा नकाशा दिसतोय
ते स्पेसिफिक ठिकाण (इंदोर सराफा) नाही दिसत आहे
त्या zee maps साईटवर अगोदर registration करावं लागतं काय ?

बहुगुणी शुक्रवार, 01/05/2015 23:45

नकाशात इंदूरवर क्लिक करा, म्हणजे पत्ता मिळेल.

रजिस्ट्रेशन करावं लागत नाही. आधिक माहितीसाठी हा लेख.

एस गुरुवार, 30/04/2015 17:00

कोणीतरी फक्त 'पान' या विषयावर एक धागा काढा बरं. (पट्टीचे पान खाणारे (म्हणजे पानपट्टी नव्हे) या क्याटेगरीतील लोकांस खास विनंती).

मोदक सोमवार, 04/05/2015 13:16

रामदास काकांचा लोकप्रभामध्ये एक डिट्टेल लेख आला होता. पण सध्या लिंक सापडत नाहीये. :(

बॅटमॅन गुरुवार, 30/04/2015 17:10

अगागागागागागा....हे समदं खायचं तर डाएट घाला रासभजघनमंडळी आणि हर हर महादेवच मग!!!!
बापरे, कधी एकदा जातोय इंदुरास...जातोच आता. माळव्यावर स्वारी केलीच पाहिजे. हीच ती 'उत्तरदक्षण प्रांतीची सुवर्णनदी'.

नाखु शनिवार, 02/05/2015 09:26

यष्टीत एक जागा आमची पकडणे.
या गोड खाण्याचा गोड गाण्याशी काही संबध आहे काय ! जाणकारांनी बत्त्या पेटवाव्यात ही विनंती.
भाजीपाला
नाखु

रेवती गुरुवार, 30/04/2015 17:46

कुठे काय? काहिच दिसले नाहीये. गराडू, गुलाबजाम, पाणीपुरीचा ष्टॉल काही म्हणता काही दिसलेच नाही. असे असताना कशाला उगीच काय बोलू? फक्त पाणीपुरीचे इतके प्रकार असतात हे माहित नव्हते असे म्हणते.

संदीप डांगे गुरुवार, 30/04/2015 18:03

काय राव तुम्ही...?

आता आमच्या डोक्यात चक्र फिरायलेत ना... आताच नाशिकहून गाडी काढून निघालोतर ५ तासांत पोचू.. मस्त खाणं चापू, मस्त नर्मदेत वाकू.. मस्त फिरु.... मस्त हे... मस्त ते .... मस्त.... मस्त... मस्त....

छ्या... उगाच डोक्याचा सराफा केला बॉ...

चित्रगुप्त शनिवार, 02/05/2015 01:59

इंदूरास गेलात, तर लगे हाथ मांडूगड, महेश्वर आणि ओंकारेश्वर देखील बघायला विसरू नका. सिमरोळ वरून जाल, तर जवळच 'कजली गड' ही बघण्यालायक आहे.

जेपी शुक्रवार, 01/05/2015 10:13

हाफशेंच्युरी निम्मीत्त सर्व मिपाकरांचा सत्कार (धागाकर्ते सोडुन) एक एक ईनो* पाकीट देऊन करण्यात येत आहे.

शुभेच्छुक -जेपी आणी तमाम कार्यकर्ते
*अटी लागु.

कॅप्टन जॅक स्पॅरो शुक्रवार, 01/05/2015 10:17

एका इनो पाकिटानी काय होणारे? दोन-चार टेंपो पहिजेत किमान.

जेपी शुक्रवार, 01/05/2015 10:18

एका इनो पाकिटानी काय होणारे? दोन-चार टेंपो पहिजेत किमान.
देऊ की*

*पुन्हा अटी लागु..

भाग्यश्री कुलकर्णी शुक्रवार, 01/05/2015 23:39

इंदोरला चार वर्ष राहिलेय.आयुष्यातल्या चांगल्या आठवणी आणि भोचकचा सहवास याच गावी घडलाय....रावेरखेडीला बाईकवर गेलेय त्याच्यासोबत.....परत डोळ्यासमोर ते दिवस आले...मनाचा कोपरा हळवा आहे या गावाबाबतचा...

स्वाती दिनेश रविवार, 03/05/2015 21:34

मलाही भोचकची पाणीपुरीच आठवली होती चटकन.. मुद्दामच लिहिले नव्हते.. :(

मोदक सोमवार, 04/05/2015 13:18

हो. भोचकरावांचा ब्लॉग अनेकदा वाचला आहे आणि यावेळीही आठवणीने चाळला होता. :(

क्षमस्व!

रमेश आठवले शनिवार, 02/05/2015 06:06

इंदोर मध्ये हलवायाकडे लच्छेवाली रबडी बनवताना पाहिली आहे. मोठ्या लोखंडी कढई मध्ये दुध तांबूस झाल्यांनतर झाऱ्याने घेऊन कढई वरच्या लोखंडी, दुध नसलेल्या, भागावर मारतात .चर्र असा आवाज येउन लच्छी तयार होते.
सकाळी फेरफटका मारल्यावर दुध जलेबिचा नास्ता हमखास असायचा.
इंदोर सारखे दुकानात मोठ्या परातीत भरून ठेवलेले पोहे ( मुळात मराठी पदार्थ असून ) महाराष्ट्रात दिसत नाहीत . तेथे पोहे त्यांच्यावर शेव पेरुन खातात.

चौकटराजा शनिवार, 02/05/2015 11:25

इन्दुरविषयी काही वाचायचे असेल तर अरूण दाते यांचे शुक्रतारा हे आत्मचरित्र वाचा असे सुचवावेसे वाटते. जावेद अख्तर
सी के नायडू राहुल द्रविड , लता मंगेशकर ही महान नावे इंदुरास जोडलेली आहेत.

मदनबाण रविवार, 03/05/2015 13:42

आह्ह... मालपुवा आणि रबडी यांचे काँबिनेशन म्हणजे स्वर्गसुख ! एकदा हे काँबिनेशन ट्राय मारुन तर पहाच ! :)
माझ्या बायडीला पाणीपुरी खायला घातली होती... ५ वेगवेगळ्या पाण्याच्या पुर्‍या खाउन ती सॉलिड्ड खुश झाली होती...

{नमकिन प्रेमी } :)

मदनबाण.....

आजची स्वाक्षरी :- Shakalaka Baby... ;)

मोदक सोमवार, 04/05/2015 16:52

एक प्रश्न - गुजरात मध्ये मिळणारा जिराळू आणि इंदोरातला जिरावण हे एकसारखेच मसाले असतात की त्यात काही फरक असतो?

(मी दोन्ही टेस्ट केले. साधारण सारखी चव आहे. पण नक्की फरक कळत नाहीये)

इशा१२३ बुधवार, 06/05/2015 09:20

मस्त वर्णन आणि फोटो.जुने दिवस आठवले.भरपुर मनसोक्त खादाडि केलीये इंदोरात.सराफा तर खास आवडत.एकतर घराजवळ होत त्यात खाण्यापिण्याची घरात सगळ्यांना आवड.दाल बाटी अप्रतिम चवीची मिळायची इंदोरात. पोहे आणि कचोडि सकाळपासुन मिळायची.सगळ्यात सुंदर कचोडि शाळेच्या कँटीनमधे मिळायची तीहि १ रूपयात.
मुख्य म्हणजे शाळेला जायचा रस्ता सराफातुन होता.अर्थात दिवसा तिथे हे स्टॉल नसायचे ते फक्त रात्री.राजवाडा,सराफा,खवा बाजार,कपडा मार्केट असा गजबजाट असलेल्या दुकानातील वस्तु पहात शाळा कधी यायची समजायच नाहि.
सराफाच्या अलीकडे एक हलवाइवाला होता.बाहेरच प्रचंड मोठ्या कढईत मसाला दुध आटवत बसलेला असायचा.त्याच्याकडचे गरम दुध अप्रतिम असायच.मोठ्या डावाने ग्लास भरून त्यावर अलगद सुकामेवा पसरलेला वरचा थर पटकन उचलुन दुधावर असा काहि जलद्गतीने घालायचा कि बास.
आता जायला हव इंदुरात.सराफासाठी.

दत्ता जोशी शनिवार, 03/10/2015 12:10

रोजच्या धकाधकी आणि कंटाळवाण्या चाकोरीबद्ध आयुष्यामधून थोडा बाहेर पडून जगण्याची खरी लज्जत चाखण्यासाठी भटकंती, खादाडी आणि वाचन याची आवड असणे फार गरजेचे आहे असे मला वाटते. तुम्ही मिळालेला वेळ असे छन्द जोपासण्यासाठी खर्ची घालत आहात हजे बघून बरे वाटले. मला पण माझे जुने दिवस आठवले. फोटो पण मस्त. बाजीरावांच्या समाधीचे दर्शन परत एकदा घडले आणि समाधीची उपेक्षा पाहून पुन्हा खूप वाईट वाटले. सराफा फारच टेम्पटिंग..! शेअरिंग साठी धन्यवाद.
अवांतर : लोक पुण्याला खादाडांचे शहर म्हणून का हिणवतात? :-(

कौशिकी०२५ शनिवार, 03/10/2015 16:26

काय हे...हपिसात हे तीन्ही भाग वाचले आणि आता कधी जाता येइल हेच चालु झालेय डोक्यात..
असो...अप्रतिम आणि ओघवतं प्रवासवर्णन...फोटो तर क्या बात है !

उपेक्षित शनिवार, 08/07/2017 18:06

इंदुरास्नी खादाडी करायला २ वर्षांमागे बाय्डीसंग खास ३ दिवस गेलो होतो पण सेल मध्ये लागलेल्या विमानाचे तिकीट काढून, अपना पलेस मध्ये राहिलो होतो तेव्हा.
त्या २/३ दिवसातच आयुष्यातला मोठा (परत व्यवसाय करायचा) निर्णय विचार करून घेतला होता त्यामुळे इंदूर माझ्यासाठी खास आहे.

आणि आता काय तो सराफा बाजार देवा पार पोट फुटेस्तोवर हादडले होते आम्ही.