आयुष्य पार सरलेले

स — स्वानंद मारुलकर,
तडजोडी करता करता आयुष्य पार सरलेले स्वप्नांची वाफ उडाली कोरडे-शुष्क उरलेले आता न वळे पाऊल वाटेवरती गाण्यांच्या कंठात रुते आवाज ओठही बंद शिवलेले हे दुःख आत ना मावे बाहेर येतही नाही पाहून पोरकी स्वप्ने डोळ्यांशी डबडबलेले माझे मन मोठे कोडे सुटता न सुटे थोडेही बाहेर दिसे स्वच्छंदी आतूनी बुरसटलेले खांद्याला घेऊन ओझी मसणात रोजची वारी एकेका दगडा खाली एकेक स्वप्न पुरलेले - स्वानंद
1381 वाचन
💬 प्रतिसाद (8)

गणेशा
गुरुवार, 05/19/2011 - 12:15 नवीन
कविता खुपच सहि लिहिलेली आहे
आता न वळे पाऊल वाटेवरती गाण्यांच्या कंठात रुते आवाज ओठही बंद शिवलेले
खुपच करुन भाव दर्सवित आहेत ओळी... "पोरकी स्वप्ने" हे शब्द विशेष आवडले... असेच लिहित रहा .. वाचत आहे

अत्रुप्त आत्मा
Fri, 05/20/2011 - 02:16 नवीन
अतीशय सुंदर...मनोवेधक...खरोखर व्यथा मांडलेली कविता.

चेतन
Fri, 05/20/2011 - 04:35 नवीन
सुंदर रचना चेतन

नगरीनिरंजन
Fri, 05/20/2011 - 04:52 नवीन
मस्त रे! खांद्याला घेऊन ओझी मसणात रोजची वारी एकेका दगडा खाली एकेक स्वप्न पुरलेले हे तर कळस!

मिसळलेला काव्यप्रेमी
Fri, 05/20/2011 - 07:17 नवीन
खुप आवडली!!