विनोद — मराठी विनोदी लेखन, किस्से आणि हास्यकथांचा संग्रह. हसवणारे मराठी विनोद व गमती येथे वाचा.
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात. म्हणूनच तर आपण त्यांनी लिहीलेले वाचतो ना?)
आधीचे भाग येथे वाचा :
भाग एक - https://misalpav.com/node/८१२७
भाग दोन - https://misalpav.com/node/8138
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात. म्हणूनच तर आपण त्यांनी लिहीलेले वाचतो ना?)
आधीचे भाग येथे वाचा :
भाग एक - https://misalpav.com/node/८१२७
काळे प्रणाली
जगातल्या बहुतेक इतर कायद्यांप्रमाणे "काळे प्रणालीचा" जन्मसुद्धा ध्यानी-मनी नसताना अचानक "अपघाती"च झाला. पण या प्रणालीची पुढील प्रगती मात्र सद्यकालीन परिस्थिती जगाचा अर्वाचीन इतिहास व बिनतोड युक्तिवाद इत्यादींच्या संशोधनावर व सखोल अभ्यासावर आधारलेली आहे. मुख्य फायदा हा की या प्रणालीची प्रचीती पहाण्यासाठीं फारसे कष्ट करावे लागत नाहीत व प्रचीती नाहीं आली तर पुन्हा "मूळपदा"वरही आरामांत येता येते.
Kale's Law
(ही डायरी पूर्णपणे कल्पित आहे पण सत्य आणि कल्पित यातली सीमारेषा खूपच धूसर असते म्हणे. जरी तसे असले तरी या डायरीत लिहीलेले नक्कीच अर्धसत्य आहे. काही पत्रकार या डायरीतल्याप्रमाणे वागत असले तरी बरेचसे तसे नसतात. म्हणूनच तर आपण त्यांनी लिहीलेले वाचतो ना?)
आधीचे भाग येथे वाचा
भाग एक - https://misalpav.com/node/८१२७
आधीचा भाग येथे वाचा
दुपारी १ वाजता फोन खणाणला. मास्तरांचा होता. खरी तर ही मास्तरांची वामकुक्षीची नाहितर शेतसारा वसुल करायची वेळ, फोन उचलला तर पलीकडे काकू.
"हे कसे तरी करत आहेत रे परा" काकू.
आमचा अंदाज खरा ठरला म्हणायचे,मिपावरच्या एका लेखातील प्रतिसाद वाचुन असे काहीतरी होणार ह्याची खात्री होतीच.
एकंदरीत माहीती अशी मिळाली.
मास्तर प्रत्येक वाक्यात 'सर्वप्रथम' हा शब्द वापरत होते. त्यातल्यात्यात सर्वप्रथम शब्दानेच वाक्याची सुरुवात करायला बघत होते.
दर २ मिनिटानी छोटा डॉन चा उद्धार करत होते. ( हे आवडले)
वडा-सांबार खावं, नाहीतर छोले-पुरी
चमचमीत सारं शेवटी येणार घशाशी!
तरूणांची मजा आहे, येऊन आमच्या घरी,
नावालाच यजमान, पण आम्ही आपले उपाशी
आली पन्नाशी!
पोट आड येतंय, म्हंटलं
खुर्ची मागे सरकवावी जराशी
जमतंय असं वाटलं
पण टेबल पडलं तोंडघशी!
आली पन्नाशी!
'सकाळी जावं पळायला, अजून झालं नाही वय'
'जलद चालणं' बरं वाटलं, पहिल्याच दिवशी
'आधिक ताण बरा नव्हे, हळू-हळू होईल सवय'
कुणाला माहीत इथे, व्यायाम खातात कशाशी
आली पन्नाशी!
घरांत महिला वर्गाची लगबग चाललेली.
निमित्त कुणाच्या तरी बारशाला जाण्याची.
"बाबा, बाळंत विडा काय घ्यायचा?"
सूनबाईंची पृच्छा (अर्थात्‌ उगाचच )
"घ्या एक झबडं टोपलं"
सूनबाईंचं चमकून पाहाणं.
"मग वांदीचा चाळा नको कां?"सूनबाई. चेहर्‍यावर एक खट्याळ हसूं.
मी पहिल्या क्षणी भांबावलेला. दुसर्‍या क्षणी ओशाळवाणा.
तिसर्‍या क्षणी एक सार्वजनिक हास्य स्फोट.
वाचकहो, तुम्ही कधी अशा प्रसंगातून गेला आहांत?
१५०० अब्ज डॉलर!' या विषयावर कांही दिवसांपूर्वी मिपावर बराच काथ्या कुटला गेला होता. त्यात बहुतेक सदस्यांनी त्यांना वाटणारी मनस्वी चीड, सात्विक संताप, टोचणारी खंत, तसेच मत्सर, असूया वगैरे आपल्या मनातील भावनांना वाचा फोडली होती. मात्र कांही मोजके सकारात्मक प्रतिसादसुध्दा आले होते. त्यांतल्या दोन प्रातिनिधिक प्रतिसादांत असे लिहिले होते.
"१. स्वीस बॆंकेतले पैसे काढून सर्व उधार्‍या (जागतिक बॆंकेच्या कर्जासहीत ) देऊन टाकू आणि शिल्लक पैशातून, सार्वजनिक सुविधा, बेकारी, इतर प्रश्नांची सोडवणूक करायची."
मिसळपाव