शिक्षण

कवी अनिरुद्ध अभ्यंकर यांची "किंमत" ही सुंदर गझल धरुन केलेली हि रचना (विडंबन म्हणा हव तरं) कारणे होतीचं तशी लिहायला प्रतिक्रीया होत्याच तशा न पटलेल्या प्रश्न हा साधाच होता पण तरी लागला तो काहीतरीच कारणे द्यायला मी जरी आता सुखी दिसतो तुला खूप किंमत लागली मोजायला (हे मात्रं खरे) काळजी त्यांची नका करू एव्हढिही की काळजी लागेल ही खटकायला बंद कधीही नाही केले मी उमलायचे आणि तो आला नेहमीप्रमाणे फुले तोडायला कॉ. स्वतःला म्हटलेस तू पहिजे तसे लागलास् तु वाट्टेल तसे लिहायला भाव नाही तुला थोडासाही दिला काजवे लागले दिवसाचं चमकायला माणसे येतील नक्कीचं रस्त्यावरी जेव्हा भूक ही लागेल बोलायला

हि कविता मी संकलीत केलेली आहे.मुळ कवीची माहिती कवितेखाली दिली आहे. पाच सप्टेंबर दिन उजाडला जाऊ सत्काराला शिक्षकांच्या शाळा रंगवली हार मागविले गळ्यात घातले पुढार्‍यांच्या. करूनिया स्मित स्वारी पुढे आली भाषणास केली सुरुवात तास सव्वातास भाषण सुंदर दारुबंदीवर त्यांनी केले. त्यांच्या पाठोपाठ दुजा उठे कोणी गरिबीचा त्यांनी नारा दिला. गरिबांच्या पाठी म्हणे कोण आहे शल्य बोचते हे अंतरात तसेच दाबून धरून हृदय संपवी वक्तव्य दीनांसाठी. शेवटी म्हणाले अध्यक्ष सन्मान्य केले उपकृत बोलावून. आम्हावरी लोभ ठेवावा असाच पुढल्या खेपेस येऊ खास. शिक्षक दिनाचा ऐसा सोहळा भ्रमाचा भोपळा नित्य हाती! कविता संग्रहः शब्द मना