Skip to main content

मौजमजा

काय गुण सांगू माझ्या सालीचे

लेखक पाषाणभेद यांनी गुरुवार, 01/09/2011 04:46 या दिवशी प्रकाशित केले.
काय गुण सांगू माझ्या सालीचे
माझ्या सालीचे काय गुण सांगू माझ्या सालीचे वांधे केले वांधे जगायचे सालीने केले माझे वांधे ||धृ|| ती घरात येते तर एकदम जसे चक्रीवादळ येते भाऊजी भाऊजी म्हणत ती माझ्या मागे फिरत असते नटते थटते लाजत मुरडते मी जरा बोललो तर लाजून आखडते भरल्या घरात शोभतात का तिला हे असले धंदे? वांधे केले वांधे जगायचे सालीने केले माझे वांधे ||१|| एकदा मी ऑफीसातून घरी लवकर गेलो ती एकटीच घरी असल्याने चिंतेत पडलो तेव्हढ्यात तिने विचारले भाऊजी इकडे जरा येणार का? कॉलेजच्या नाटकातला प्र

जकार्तातील रिक्कामे रस्ते!

लेखक सुधीर काळे यांनी बुधवार, 31/08/2011 22:08 या दिवशी प्रकाशित केले.
९४ टक्के मुस्लिम वस्तीच्या इंडोनेशियात त्यातही जावा बेटावर इदुलफित्रीला सर्वांनी आपापल्या आई-वडिलांकडे किंवा आजी-अजोबांकडे जायचा प्रघात आहे. जकार्तात नोकरी करून आपले ऐश्वर्य मिरवायलाही कांहीं लोक जातात असे माझे कांहीं इंडोनेशियन मित्र म्हणतात. स्वतःचे नोक-झोकवाले कपडे, घरच्यांना द्यायला विकत घेतलेल्या भेटीं वगैरेमुळे बरेच लोक कर्जबाजारीही होतात. असो. एरवी अ‍ॅक्सिलरेटर ऐवजी ब्रेकवर पाय ठेवून गाडी चालविणार्‍या आम्हा लोकांना हे चार दिवस म्हणजे "फॉर्म्यूला-१"चेच दिवस वाटतात.

साद रामेश्वरमची .... - भाग १

लेखक शशिकांत ओक यांनी मंगळवार, 30/08/2011 19:59 या दिवशी प्रकाशित केले.
साद रामेश्वरमची .... - भाग १
"शशिकांतजी आप को हमारे साथ रामेश्वरम आना है।"
असा हुकूम वजा आदेश मला फोनवरून आला व मी तात्काळ होकार कळवला. झाले. मी कामाला लागलो. तोवर हवाई प्रवासाची तिकीटे आली. मधल्याकाळात मला महर्षीं अत्रींच्या जीव नाडीत सांगण्यात आले, "तुला सांगून अजूनही अमुक अमुक ते सोपस्कार तू केलेले नाहीस.

पराठे वाला कट्टा

लेखक ५० फक्त यांनी मंगळवार, 30/08/2011 09:10 या दिवशी प्रकाशित केले.
एका तहात दुस-या तहाची बीजं असतात असं म्हणलं जातं,तसंच होतं, एका कट्ट्यालाच पुढच्या कट्ट्याच्या ठिकाण ठरवलं जातं, राहते ते फक्त दिवस आणि वेळ ठरवणं. २९ जुलैच्या कट्ट्यातच दोन ठिकाणांवर चर्चा झाल्या होत्या, एक दिल्ली किचन (प्रस्तावक-श्री.वपाडाव) आणि दुसरं शाजीज पराठा हाउस. व्यनि, फोन, एसेमेस इत्यादीच वापर मुबलक वापर करुन २७ ला संध्याकाळी शाजीज पराठा हाउस इथं जमायचं ठरलं,कट्ट्याला काहीतरी वेगळं करायचं होतं,दोन गोष्टी होत्या एक या हाटेलातलं च्यालेंज आणि दुसरी श्री.

उप-वास स्पेशलः-साबुदाणा खिचडी....

लेखक अत्रुप्त आत्मा यांनी सोमवार, 29/08/2011 14:45 या दिवशी प्रकाशित केले.
ह्या कवितेच (आ)जन्मस्थळ म्हणजे आमचा धंदा-भिक्षुकी उर्फ भटजीगिरी...विशेषतः श्रावण ते (नाकी)नवरात्र या कालावधीत आंम्हा भटजींवर या खिचडीचा जो मारा होतो,त्या---होय...होय..त्याच वेदनेतुन ही कविता प्रसवली आहे...म्हणजे हीचं आमच काही वैर नाही,पण,''त्रास होतो हो हीचा(म्हणजे खिचडीचा ;-))''...असं प्रामाणीक पणे सांगूनही,,,नाही नाही गुरुजी आंम्हाला बंरं वाटावं म्हणुन खा...खा...खा...अंसं काखा वर करुन ठ्ठो ठ्ठो ठ्ठो करत कस्टमर सॉरी सॉरी यजमान मागे लागतात...आणी आंम्हाला कारणं देता देता पळता भुई थोडी होते,,,एरवी ही बया आंम्हाला अवडत नाही असं कुठाय?मी तर माझ्या या मुळातल्या प्राणप्रीय परंतु अतीपरीचयात अवज्ञा झा
काव्यरस

(वैयक्तिक टिप्पणीशिवाय) तूलनात्मक अभ्यास

लेखक सुधीर काळे यांनी सोमवार, 29/08/2011 14:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
मी माझा श्री. अण्णा हजारे यांच्या आंदोलनावरील (संभवामि युगे युगे) इथे व (जवळ-जवळ) शब्दशः तोच लेख ई-सकाळवरही दिला होता. या दोन संस्थळावरील वाचकांच्या प्रतिसादांची तूलना मला मनोरंजक वाटली व म्हणूनच कुठलीही वैयक्तिक टिप्पणी न देता सकाळच्या वाचकांचे प्रतिसाद मी इथे कॉपी-पेस्ट केले आहेत. वाचकांचे प्रतिसाद १३९ तर माझे स्पष्टीकरणास्तव दिलेले प्रतिसाद (Italics मध्ये) आहेत २६.

होड्या सोडणे

लेखक डॉ.श्रीराम दिवटे यांनी सोमवार, 29/08/2011 13:12 या दिवशी प्रकाशित केले.
hodi होड्या सोडणं (पुड्या नव्हे!) अन् खोड्या काढणं हा तर आम्हां मुलांचा पावसाळ्यातील मजेशीर उद्योग असायचा. त्यातल्या त्यात साचलेल्या पावसाच्या उथळ पाण्यात कागदी होड्या करून सोडणं व त्या कशा वाहत जातात, कोणाच्या कशा डुबकी मारतात किंवा कोणाच्या कशा तिरक्या होऊन गटांगळ्या खातात हे पाहणं फार मौजेचं गणित असायचं. होड्या तयार करणे आम्हांला जमत नसल्याने मोठ्या पोरांकडून बनवून घाव्या लागत.