Skip to main content

कथा

कथा — मराठी लघुकथा, दीर्घकथा आणि कथामालिकांचा संग्रह. मिसळपाव लेखकांच्या कल्पनाविश्वातील वैविध्यपूर्ण मराठी कथा येथे वाचा.

कामशेत - बेडसे लेणी - भातराशी... डोंगररांगेच्या माथ्यावरुन...

लेखक विमुक्त यांनी मंगळवार, 13/10/2009 20:44 या दिवशी प्रकाशित केले.

भाजे, कार्ला, कोंडाणे आणि बेडसे ही सर्व लेणी साधारण 1st cent. B.C. कालखंडातली आहेत. ह्यापैकी फक्त बेडसे लेणी बघायची राहिली होती. एकच दिवस भटकायला मिळणार होता; म्हणून येत्या रवीवारी बेडसे लेणी बघायचं ठरवलं. लेण्यापर्यंत चाललोच आहोत तर त्याच्या मागचा भातराशीचा डॊंगरपण बघुयात असा विचार डोक्यात आला. कामशेतहून टमटमने लेण्यापर्यंत जाता येतं, पण त्यात काय मजा नाही.
मग कसं जायचं?

झुला

लेखक कौतुक शिरोडकर यांनी मंगळवार, 13/10/2009 16:44 या दिवशी प्रकाशित केले.

"पण मेहता, तुम्ही माझा प्रोब्लेमच समजून घेत नाही." गौरव आता चिडून उभा राहीला.
"अरे पण सरमळकरभाय, तुम्ही इतका चिडते कशाला ?" चिडलेल्या कस्टमरला कसं हॅंडल करायचं हे मेहतांना चांगलच ज्ञात होतं. त्यांनी त्यांच्या आवाजाची पट्टी बर्फाच्या पाण्यात गुंडाळल्यासारखी थंड राखली होती.
"मेहता, दोन दिवसांनी तुमच्यामुळे मी होमलेस होणार आहे आणि तुम्ही मला विचारताय, चिडतो कशाला ? " गौरव दोन्ही हात टेबलावर ठेवून जवळ-जवळ किंचाळलाच त्यांच्यावर.

गूढ कथा: अगम्य आघात!!!

लेखक निमिष सोनार यांनी सोमवार, 12/10/2009 09:32 या दिवशी प्रकाशित केले.

दि: ९/९/२००९, ९:०० पियुष पार्क

सुजय सूर्वे गाढ झोपेतून जागा झाला तेव्हा सकाळचे नऊ वाजले होते. खिडकीतून पाहिल्यावर कधी नव्हे तो सूर्य आज अगदी तेजस्वी दिसत होता. सुजय अगदी अभ्यासू आणि आज्ञाधारक मुलगा. तितकाच अंगापिंडाने मजबूत. रोजच्या दिनक्रमात व्यायामाला तो महत्त्व द्यायचा. यंदाचे बारावीचे वर्ष. पीसीएम ग्रुप निवडला होता त्याने. मॅथ्स त्याचा आवडता विषय. रोज सकाळी पाच वाजता उठून तो सहा वाजता सुरू होणार्‍या मॅथ्स च्या ट्युशन साठी तयार व्हायचा. ट्यूशनला जायला पप्पांनी घेवून दिलेली स्कूटी त्याला उपयोगी पडायची. बोचरी थंडी. बरेचदा धुके रस्ता व्यापून टाकायचे.

माझे 125 वर्षाचे आजोबा.

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी सोमवार, 12/10/2009 09:25 या दिवशी प्रकाशित केले.

"कदाचीत माझे आजोबा आता मला माझ्या जीवनात मार्ग दाखवण्याच्या रुपात असतील,माझ्या स्मृतीच्या रुपात असतील किंवा आणखी काही रुपात असतील,हे खरंच मला सांगता येणार नाही."

"सखी शेजारणी तू हंसत रहा"

लेखक श्रीकृष्ण सामंत यांनी शनिवार, 10/10/2009 01:13 या दिवशी प्रकाशित केले.

शरद,रमेश आणि सुमन ही तिन भावंडं घरात किंवा बाहेर सदाची मजा-मस्करी करण्यात दिसायची.कदाचीत हे गुण त्यांना त्यांच्या आईकडून आले असावेत.त्यांची आई प्रत्येक उच्चारलेल्या वाक्यागणीक हंसून समारोप करायची.मला ह्या कुटूंबात वेळ घालवायला आवडायचं.मी दुसर्‍या मजल्यावर राहत असल्याने आणि हे कुटूंब पहिल्या मजल्यावर असल्याने ह्यांच्या घरावरून जावं लागायचं.ह्याच्या घराच्या जवळ आल्यावर हस्याचे फुलोरे ऐकायलामिळायचे.बरं वाटायचं.ह्यांचे वडिल मात्र स्वभावाने अगदी मख्खं.
गालावर माशी बसली तरी ते ती हाकलण्यासाठी गाल हलवत नसत.ही एक दुसर्‍या टोकाची व्यक्ती होती.