कला

मसाज ...विजय तेंडुलकरांचं हे नाटक.. रूढार्थानं हे नाटक नाही, किंवा एकपात्री प्रयोग म्हणावं तर तसाही नाही हा... ( याला एकपात्री शब्दखेळ असे नाव दिले आहे) हे नाटक पहायचा योग नाही आला, पण पुस्तक सापडलं म्हणून घेऊन आलो.... ज्या माणसाची ही कैफ़ियत तेंडुलकर मांडतात तो त्यांना खरंच भेटला होता आणि त्याचं आयुष्य पाहून त्यांना हे लिहावेसे वाटले....

नमस्कार मिपाकर, एक नवे रेखाचित्र ! उदय सप्रेम

माझे घर पूर्व पश्चिम असल्याने घरातून सूर्योदय आणि सूर्यास्त नेहमीच बघायला मिळतो. सूर्य मावळत असताना संधीप्रकाश असतो तेव्हा आकाश निरभ्र असेल तर लाल , गुलाबी , केशरी रंगाच्या छटा तर फारच सुरेख दिसतात. हा मावळतीचा सूर्य डोळ्यांना नेहमीच सुखावतो.

वाचन, माझ्या सर्वात आवडिच्या छंदांपैकी एक. तसे म्हणाल तर ट्रेकिंग, पेन्सिल स्केचेस, लिखाण हे माझे सर्वात आवडते छंद आहेत, खालोखाल टपाल तिकीटे गोळा करणे, संगीत ऐकणे, फोटोग्राफि, नाणी-नोटा जमवणे हे आणि असे अनेक छंद मला आहेत. एकेका छंदा बाबत थोडं थोडं लिहिन म्हणतोय. तर वाचन माझा आवडता छंद! किती वाचले या पेक्षा काय वाचले हे जास्त महत्वाचं असतं असं मला वाटतं. मुळात आपल्याला वाचता येतं हि भावनाच किती छान आहे?? मराठी-हिंदि-इंग्रजी तर आहेच पण तोडकं-मोडंक गुजराती पण मला वाचता येतं. कदाचित तुम्हाला वाटेल, वाचता येतं! यात काय विशेष? तर मग जे निरक्षर आहेत त्यांचा विचार करा. आणि मग त्यांनी कधी पु.ल.

नमस्कार मंडळी, आधीच्या रेखाटनांचा प्रतिसाद बघून अजून काही रेखाटने टाकण्याचा हुरूप आला आहे. आधीच्या रेखाटनांना दिलेल्या प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद आज गोकुळाष्टमी.

इथल्याच एका बागेत टिपलेले हे पिवळे फुल. नाव कोणते आहे ते बघायचो विसरलो! :(

नमस्कार मिपाकर , मी सैरंध्री. मिपाचे नुकतेच सदस्यत्व घेतले आहे. मराठी संकेतस्थळांमधले मिपा हे एक छान संकेतस्थळ आहे. मिपावर वाचण्यासारखे खूप काही आहे पण सध्या मी तेवढा वेळ देऊ शकत नाहीये. पण कोणी चित्रे , रेखाटने टाकली तर आवर्जून बघते. चित्रकला माझा अगदी जिव्हाळ्याचा विषय आहे. मी पेन्सिल स्केचेस काढते आणि २००४ पासून ऑईल पेंटिंग ही करत आहे. येथे बर्‍याच जणांनी काढलेली चित्रे बघून मलाही माझी रेखाटने मिपाकरांबरोबर शेअर करावीत असे वाटले. सुरवात लहान बाळांच्या रेखाटनापासून करते. लहान बाळे किती निरागस, निष्पाप आणि निर्मल मनाची असतात. त्यांच्या बाळलीला बघणे कोणाला आवडत नाही?

मिपाकर , नमस्कार ! काही स्केचेस जोडत आहे. उदय सप्रेम

चतुर. एक साधा किटक. पण थेट काही दशके मागे नेणारा. शाळेतले दिवस आठवायला लावणारा. फुलपाखरे, टाचण्या आणि चतुर हे विशेष कुतुहलाचे विषय. काही मुले फुलपाखरे पकडायची व बाटलीत ठेवायची. मग ती मेल्यावर पंख पुस्तकात घालायचे! हा प्रकार मला कधीच आवडला नाही. त्या काळी प्रकाशचित्रणाचा नाद नव्हता आणि अक्कलही नव्हती (अजुनही नाहिये म्हणा; पण हातात क्यामेरा तर आहे?) मला चतुर आणि टाचण्या अधिक आवडायच्या. चतुर बरे. दबकत जाऊन पकडायचे आणि शेपटाला बारीक घागा बांधुन पतंगासारखे उडु द्यायचे.

मिपाकर मंडळी..नमस्कार! ईथे बरीच चित्र बघितली, माझंही एक चित्रं टाकत आहे.. (नविन "कलादालन" काही सापडलं नाही बुवा) या चित्राचं एक मोठ्ठं पेंटिंग बघितलं आणि बसल्या जागी पेनने हे चित्र काढलेलं आहे. घरच्यांकडुन नेहामीच खरपुस समिक्षा व्ह्यायची चित्रांची, तेव्हा तुमच्याकडुन पण खरया आणि सुचक समिक्षेची अपेक्षा करते. :)