कला

आमची प्रेरणा ही
माझं मौन, निगरगट्ट नगरसेवकासारखं
लोचट, हलकट्ट, अविश्वासार्ह,
चपलेने झोडावसं||१||

माझं मौन, धंदेवाईक डॉक्टर
उर्मट्पणे खीसा कापणारं ,
उगाचच चेक अप करायला लावणारं ||२||

तुझं मौन, कपाळावरची आठी
कशासाठी हे न कळणारी,
पण भीरड आणणारी||३||

तुझं मौन, एक अबोल वाद
घुम्यासारखे राहून,
उगाच भांड्याना पोचे आणणारा ||४||

तुझं मौन, तुला पटलेली खात्री
माझ्या वागण्याची
घरी उशीरा येण्याच्या कारणाची||५||

आजच मला एक ईमेल आले. वाचताना टचकन डोळ्यांत पाणीच आले. असे काय होते त्या ईमेलमध्ये? कसली होती ती शोकवार्ता?
ती वार्ता होती युध्दाने आक्रसलेल्या जीवनाची..... घायाळ झालेल्या लाखो जीवांची.... त्यांच्या मनात आजही भळभळणार्‍या जखमांची.....दुसर्‍या जागतिक महायुध्दात जर्मन आक्रमणांमुळे सामान्य माणसांच्या आयुष्यात झालेल्या उलथापालथीची ही कहाणी......

तिचं हसणं, तिच्या चेहर्‍यावर उमटणार्‍या सुरेख भावछटा, तिचं डोळ्यांतून चांदणं बरसणं....नूतन म्हणजे चित्रपटसृष्टीतील एक सुमधुर काव्य होतं.

नूतनचे सर्वच चित्रपट एक से एक होते. पण तिचा ''सुजाता'' फार गाजला. मला विशेष लक्षात राहिला कारण एरवी कडक धोरणे असणार्‍या आमच्या शाळेत तो आम्हाला चक्क चित्रपटाची रीळे आणून सभागृहातील पडद्यावर दाखवला गेला. त्यातीलच हे एक सदाबहार गाणं....

नुकतीच विहीर (थेटरात) 'पाहीली'.

'वळू' चीच बरीचशी टिम यात आहे. कथा दोन मावस भावांमधील आहे. पुण्याचा समिर (मदन देवधर) अन गावाकडचा नचिकेत (आलोक राजवाडे). सम्या आपल्या नचादादावर फार प्रेम करतो. प्रत्रांमधूनही संवाद साधत असतो. दोघेही संवेदनशील आहेत. सम्या त्याच्या आई, बहिणीबरोबर त्याच्या मावशीच्या लग्नासाठी नच्याच्या घरी, गावी येतात. वाड्यात खेळतात. विहीरीत पोहतात. सम्या पट्टीचा पोहणारा असतो तर नचादादा सांगड लावून पोहोतो.