माझं खोबार... भाग ८
3
जीवनमान — जीवनशैली, आरोग्य, नातेसंबंध आणि दैनंदिन जगणे यांवरील मराठी लेख. जीवन अधिक अर्थपूर्ण करणारे अनुभव व मार्गदर्शन येथे वाचा.
नमस्कार मिपाकर,
आपणास 'ह्रदय-ज्योत परिवार' ह्या न्यासाची (ट्रस्ट) ओळख करून देवू इच्छितो. ह्रदय्-ज्योत परिवार हा गेली ५ वर्षे जन्मजात असलेल्या ह्रदयदोषासंबंधी काम करतो. आपल्याकडे बर्याचवेळा योग्य माहिती अभावी वेळेवर उपचार होत नाहित. दोषाचे निदान झाले तर उपचारांचा खर्च परवडत नसतो किंव्वा पैसे कसे जमा करवेत ह्याची माहिती नसते. अजूनही बर्याच लोकांना ह्रदयरोग आणि ह्रदयदोष ह्यातील फरक माहिती नसतो. ह्या सर्व बाबींच्या अनुशंगाने न्यास काम करतो. सविस्तर माहिती आपल्याला ह्या संकेतस्थळावर मिळेल - https://hridayjyot.synthasite.com/
मनाच्या कुपीतले या सदरातला हा अकरावा लेख
या सदरातील सर्व लेख तुम्ही येथे पाहु शकता.
नमस्कार मिपाकर मंडळी!!!
आज तुम्हाला भेटून खूप खूप आनंद झाला. मी बरेच दिवस तुमच्याशी बोलायचं म्हणत होतो पण आमच्या त्या खड्डूस मालकांनी (म्हणजे मालक आमचे, तुमचे पिडांकाका!!!!:)) कधी संधीच मिळू दिली नाही. "तू अजून पुरता तयार झाला नाहियेस" हे त्यांचं पालुपद!! तेंव्हा आत्ता कुठे तुमच्याशी जरा बोलायची मोकळीक मिळाल्येय, तिचा फायदा घेतोय!!!
(तीन महिन्यांनी हा संवाद पुढे आणतो आहे. मधल्या काळात तो (माझ्याचलेखी) अनेक रास्त आणि वाजवी कारणांसाठी मांडलेला नव्हता.)
आपल्या आयुष्यात अनेक मार्गदर्शक/शिक्षक असतात. पण थोडेच जण असे काही भक्कम असतात की कितीही झाले तरी दीपस्तंभाप्रमाने सतत ध्येयाची/मार्गाची आठवण करून देतात. माझ्या आजपर्यंतच्या प्रवासातील एक महत्वाची व्यक्ती, ज्यामुळे माझ्या सरळ धोपट अभ्यासाला चांगला मार्ग मिळाला, ती व्यक्ती म्हणजे सोलापूरचे 'जाधव सर’.
काहीच का गं कळत नाही तुला माझ्या पोटातलं?
नेहमीच तो मोबाइल घेऊन तासन् तास बसायचं!
मैत्रिणींना सांगायची ती दुसर्यांची लफडी नी कथा
जाणशील तरी कधी तु माझ्या पोटातली व्यथा?
मला म्हणे फोनवर बोलता येत नाही
कधी केला असाच लाडाने तर एक 'हॅलो' पण येत नाही?
म्हणे सांगायला कशाला हवं? समजायचं असत ते!
काय समजू मी की मेली तुझी भुक आहे?
अकलेचे तारे तोडायचं नको बोलू ते सर्व माहीतच आहे
पण 'लगेच ठेवुन पोळ्या करते' हे वाक्य काय अवघड आहे ?
प्रेरणा: जागुताईंचे बोल
पाहिजे वीकांत मोठा
पाहिजे सोडा, टकीला
पाहिजे वोडका थोडी
पाहिजे पोकर, पसारा
होउ दे मग रात्र कितिहि
डाव हा खेळून जाउ
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ
मिटुनि तू डोळे तुझे रे
पापडी भरपूर खाशी
सोबतीला श्रिम्प थोडे
तू बशा घेऊन बससी
छेडुनी कोणा सखीला
हास्यकल्लोळात बुडवु
विसरुनी त्या सायबाला
उद्विग्नता उधळून देउ
नैनीताल, वाह ! हा एकच शब्द तोंडातून बाहेर पडतो जेव्हा आपण नैनीताल च्या पहाडी वर पोहचतो, सरोवरांचे शहर नावाने जग प्रसिध्द असलेले हे शहर नैनीताल, भारतात व जगात सर्वांत सुंदर हिल स्टेशन म्हणून ख्याती असलेले छोटे.. पण निसर्गाने मुक्त पणे उधळणं केलेले शहर. १९३९ मीटर उंची वर वसलेले हे शहर खरं तर इंग्रजाची देन भारताला, त्या जागेची सुंदरता व निसर्गांचा आविष्कार जगा समोर आणला ते पी बैरन ह्यांनी १९३९ मध्ये.