मिसळपाव
एक स्वप्न प्रवास.(६)
3
विरंगुळा
कधी सांज ढळत असताना...
डॉ. करणिकांचं फिजीओलॉजीचं शेवटचं लेकचर संपलं.
सेकंड एम बी बी एस च्या वर्गातून पांढरा शुभ्र एप्रन घातलेली भावी डॉक्टर मंडळी भराभर बाहेर पडली. अविनाशसुद्धा घाई करत वाचनालयाच्या दिशेने निघाला. आज काहीही करून ग्रे चं anatomy चं पुस्तक मिळायला हवं याच विचारात तो चालला होता. तो जिना चढून दुस~या मजल्यावर आला. त्याच्या मागोमाग मोठ्याने चपलांचा आवाज करत कुणीतरी येत असल्याचं त्याला जाणवलं. ''असेल कुणी सीनियर किंवा स्टाफ मेम्बर", तो स्वताशीच पुट पुटला.
"ए स्कॉलर", मागून आवाज आला. त्याने आवाजाच्या दिशेने वळून पाहिलं.
(उभी भिंत डागाळलेली मुळाशी)
नीलहंस यांची 'उभी भिंत डागाळलेली छताशी' ही भेदक कविता वाचून आमच्या डोळ्यांसमोर वेगळेच रंगीत चित्र उभे राहिले! ;)
किती रंगल्या पानपिंका मुखाशी, खुजे देव भिंतीवरी मांडलेले
उभी भिंत डागाळलेली मुळाशी, वळे ना कधी पोळ निर्ढावलेले
कुठे कनवटीचीच काढून चंची लावीत तांबूल होते सुखाने
कुठे चार लुंग्या वरी-सावरुनी जणू रंगवीती सडका रसाने
कळकून गेली दशा फत्तराची वहाती पुटे सोबतीला रसीली
दिशा कोंदल्या, सूचना फाटलेल्या आणि एक गोळी जिभेखालि गेली
मुखी राहतो ओरडा फक्त आता, कधी हासती हे मलाही नव्याने
तरी शोधतो, मोजतो मी तरीही - पुरावे किती ठेवले कोडग्याने
चतुरंग
Taxonomy upgrade extras
नेहमीच धडकी भरते...!
प्रदीप कुलकर्णींच्या प्राणाची तुळस बहरलेली पाहून आम्हांला मात्र धडकी भरली :)
भरदार तुझ्या दिसण्याने
नेहमीच धडकी भरते... !
झाडु घेउनी उभा ज़री
बिन् दिक्कत ही अवतरते... !
तो तुझाच - खोलीमधला
कुरतडला गाउन, सदरा... !
अन् तुझ्याच हाय कृपेने
भार्येचा चढतो पारा... !
या मंत्रभारल्या वेळी
मी इथे एकटा नाही... !
ते तुझेच - उंदिर,झुरळे
मावश्या नि बोके काही... !
ही शांत, सुभगशी संध्या
पण किंचित उदासवाणी... !
ओट्यावर, ज़मिनीवर ना
सांडले दूध वा पाणी... ?
झटक्यात उगवशी केव्हा
मी वडे,भजी तळताना... !
मोरीत उगवशी माझ्या
कांतीला उजळवताना...
काही सुधाराव्याशा वाटणार्या ( प्रसिद्ध) सिनेमांच्या कथा...
१. दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे
तो दिलवाले दुल्हनिया ले जायेंगे १९९५ ऑक्टोबर ला आल्यापासून मग अनेक वर्षे की काय तो एका थिएटराला चालला... आम्ही १९९५ मध्ये सुट्टीत पाहिल्यानन्तर पुन्हा कॉलेज ग्रुपबरोबर परत पाहिला... इतरांना जाम आवडला...