विरंगुळा

( चाल : रेशमाच्या रेघांनी ) रेशमच्या बाबांनी, काल लाथा बुक्क्यांनी बाकपुरा आहे, माझा काढिला.. हात नगा लावू माझ्या बौडिला.........|| ध्रु || चुक झालि माझी, लाखमोलाची .. विचारंल मि, ही पोरं कोणाची, गं कोनाची विसरंल आहे कोण, आहे कोण जोडिला हात नगा लावू माझ्या बौडिला.........|| १ || जात होति वाटेनं ती तोर्यात... अवचीत आला बाप म्होर्यात, गं म्होर्यात आणी माझ्या नरडीला, धरुनिया ओढीला हात नगा लावू माझ्या बौडिला.........|| २ || भीड नाही केली, आल्यागेल्याची.... मागितली माफी मी त्या मेल्याची, गं मेल्याचि म्हणेन मी आता ताई, तुमच्या या घोडीला हात नगा लावू माझ्या बौडिला.........|| ३ || (सदर विडंबनाच्

(अबू सालेम तुरुंगात त्याच्या साथीदाराला ऐकवतो) तुझ्या माझ्यासवे कधी गायचा दाऊदही..! क्रिकेटला शारजाला पोचायचा दाऊदही..! कळेना भारताला कराचीत की दुबईत तो, कसा होता नि नव्हता व्हायचा दाऊदही..! मधूनच जाग जेव्हा येई इंटरपोलला, कशा जागा नव्या शोधायचा दाऊदही..! कधी मर्डर, कधी मागायचा तो खंडणी. कसे बाँबस्फ़ोटही घडवायचा दाऊदही..! कशी भर पार्टीलाही आग माझी व्हायची, जेव्हा मोनिकाला बिलगायचा दाऊदही..! आता जेलामध्ये या फ़क्त आठवणी जुन्या. कधी मरणे अशी ठरवायचा दाऊदही..! -- अभिजीत दाते मूळ गीत - तुझ्या माझ्यासवे कधी गायचा पाऊसही कवी - संदीप खरे

केदार पाटणकर ह्यांचे 'टाळणे' बघून आम्हाला आमची वारंवार चालणारी टाळाटाळी आठवली! ;) रोजचा छळवाद आता टाळतो मी जरा व्यायाम आता टाळतो पाहिजे आहे तनाला शांतता कोणतीही चाल आता टाळतो गोड 'केका'ची खुमारी आगळी वरण-भाता हळुच आता टाळतो सोडले पळणे, तरण केव्हाच मी 'जीम'चीही वाट आता टाळतो घेर ढेरीचा कितीही वाढला घोरण्याचे मी न आता टाळतो! चतुरंग

-धनंजय (सप्टेंबर १५, २००८)