लेख

कथा आणि व्यथा ****************************** नेत्यांच्या सोयीचं राजकारण ************* आबाला बसस्टॉपवर सोडयासाठी आलो होतो. बसस्टॉपवर फार गर्दी होती. नुसती चेंगराचेंगरी... तसल्या गर्दीत शाम्या भेटला. शाम्या काय आमचा क्लासमेट बिट नाही.तेव्ह आणि आमचा दादा...म्हणजे चुलता.एका वर्गात होते पण त्याला अख्खं गावचं शाम्या म्हणतं. लहान थोर सारेचं. शाम्या नावचं पडलं त्याचं .त्याचा ही कधी धताबाला राग आला नाई. समदचं म्हणतेय गडीच लयं सरळ.आपलं काम जानं नि आपून जानं. तो भेटला म्हणजी.. जरा गडी तारांबळीतच असावा.केस वाढलेले...दाढी वाढलेली...काळी पांढरी...खूटं लयं विद्रूप दिसतं होती.

- डॉ. सुधीर रा. देवरे जम्मू आणि काश्मीरचे भौगोलिक क्षेत्रफळ 2,22,236 चौरस किमी इतके आहे. (यात अनधिकृत पाकव्याप्त प्रदेश 78,114 चौरस किमी, पाकिस्तानने अनधिकृतपणे चीनला सोपवलेला 5,180 चौरस किमीचा प्रदेश आणि चीनकडे असलेला 37,555 चौरस किमी या अनधिकृत ताबा प्रदेशांचा समावेश आहे.) राज्याची राजधानी श्रीनगर तर हिवाळी राजधानी जम्मू ही आहे. सर्वात मोठे शहर श्रीनगर हे आहे. 2011 च्या जनगणनेनुसार राज्याची लोकसंख्या 1,25,48,926 इतकी असून साक्षरता 68.74 टक्के आहे. राज्याच्या प्रमुख भाषा उर्दु, काश्मीरी, डोग्रा, डोंगरी, पहाडी, बाल्टी, लडाखी, पंजाबी, गुजरी व दादरी या आहेत.

http://www.misalpav.com/node/39165 - भाग १ छान टुमदार बंगला अन त्यावर 'मनश्री' अशी पाटी, गेटमधून आत शिरतांच बहरलेली मोट्ठी बाग, अन दाराजवळ पोहोचताच येणारे थट्टा-मस्करी अन हसण्या-खिदळण्याचे आवाज! सारं काही अनपेक्षित होतं शशांकसाठी. त्यानं कल्पना केलेलं मनवाचं घर अगदी वेगळं होतं. आंत पोहोचला अन समोर पाहिलेल्या चित्राने अजूनंच चकित झाला. भल्यामोठ्या डायनिंग टेबलवर एका बाजूला एक आजीबाई बसल्या होत्या, मेथीची भाजी निवडत.

ऑपरेशन थिएटरची लिस्ट संपवून अंजली बाहेर आली. अनास्थेटिस्ट बरोबर तिचं केसबद्दल बोलून झालं होतं. आता दोन तास निवांत वेळ होता. पण सकाळपासून उभं राहून ती थकली होती. दुपारचे तीन वाजले होते आणि आत्ता कुठे तिला बसायला फुरसत मिळाली होती. जेवायला जावं की चहाच मागवावा असा विचार करत ती हॉस्पिटल मधल्या तिच्या छोट्याश्या रूम मधे शांत बसली होती. इतक्यात नर्स आत डोकावली. "डॉक्टर एक पेशंट सकाळपासून थांबून आहे. तुम्हालाच भेटायचंय म्हणतोय" "काय मनीषा! आत्ता कुठे मी फ्री झाले आणि लगेच.... कोण आहे?" अंजलीने तक्रारीच्या सुरात विचारलं.

१९७५ ते २०१५ या चाळीस वर्षांमधल्या ११ वर्ल्डकप्समधल्या अविस्मरणीय आणि थरारक अशा ४२ मॅचेसनंतर आणि वर्ल्डकपमधल्या जायंट किलर्स ठरलेल्या मॅचेसबद्दल लिहील्यावर विचार करताना असं जाणवलं की अद्यापही बरंच काही बाकी राहीलेलं आहे. एखाद्या बॅट्समनची अप्रतिम इनिंग्ज, एखाद्या बॉलरचा अचूक आणि तितकाच घातक स्पेल, अप्रतिम आणि अविश्वसनीय फिल्डींग, एखाद्या कॅप्टनची कल्पनेपेक्षाही यशस्वी ठरलेली चाल किंवा बूमरँगप्रमाणे उलटलेला निर्णय अशा कित्येक गोष्टी वर्ल्डकपमध्ये घडल्या आहेत.

तशी शंकरकाकांची आठवण हल्ली क्वचीतच निघते. पण पितळी समई दिसली की हटकून शंकरकाका आठवतात. शंकरकाका आजोबांचे मित्र. रंगानं सावळे.अंगात भोका भोकांचं फाटकं गंजीफ्रॉक, गुडघ्याच्या वर गुंडाळलेलं मळकट पांढर धोतर, कानापाशी तेव्हढे पांढरे तुरळक केस. बाकी गुळगुळीत टक्कल. पांढऱ्या मिशीखाली जाड काळे ओठ, मान खाली झुकलेली. ते कधीच चपला वापरत नसत. अनवाणी फिरत. घरी आले की "तात्यानु" अशी घशात काहीतरी अडकल्यासारखी हाक मारत. ती ऐकल्यावर हे खाकरून का नाही घेत असं सारखं वाटत राही. पण त्यांचा आवाजच तसा होता. त्यांना खरूज होती. त्यामुळं ते घरात आलेले आज्जीला फारसं आवडत नसे.

गोष्टीची सुरुवात..... ‘Shashank, Could you do me a favor?’ ‘आता काय? काय राडा केला आहेस नवीन? नसत्या उठाठेवी करतोस अन मला निस्तरायला लावतोस. हे बघ....' 'अरे बाबा! काही उठाठेव नाही केलीये मी, एक कॅन्डीडेट येणार आहे संध्याकाळी तेव्हढं इंटरव्युव्हचं बघशील का?' 'अजिबात नाही! मला खूप कामं आहेत, प्रोजेक्टची डेडलाईन आहे. आज टाईमपास केला तर वीकेण्डला यावं लागेल. तुझं तू बघून घे. आणि काय रे, तू कुठे चालला आहेस? जायचंच होतं तर इंटरव्युव्ह उद्यासाठी ठेवायचा ना.' ‘अरे! शिल्पाचा बड्डे आहे आज, अन मी साफ विसरलो. मघाशी फोन करून परत कधींच भेटू नकोस म्हणाली.

वैधानिक इशारा : गोष्टीची वैद्यकीय पार्श्वभूमी आणि माझी लेखनशैली या दोन्हीमुळे माझ्या लिखाणात इंग्रजी शब्दांचा वापर अधिक असणार आहे. आपल्याला ते खटकत असेल तर कृपया या गोष्टी वाचण्यात वेळ वाया घालवूच नका . दादरसारख्या बिझी ठिकाणी त्या क्लीनिकचा पत्ता शोधणं थोडं अवघडच होतं पण शेवटी ती तिथे पोहोचली. "पण ते सायकियाट्रिस्ट आहेत की सायकॉलॉजिस्ट ?" अंजली नाना सबबी शोधत होती. "तुझ्या बाबांचा त्यांच्यावर पूर्ण विश्वास आहे हीच त्यांची डिग्री समज" बाबांच्या या बोलण्यावर आता काही उत्तरच नव्हतं.

वर्ल्डकपच्या इतिहासात अनेक अविस्मरणीय आणि थरारक मॅचेसबरोबरच काही कमालीच्या कंटाळवाण्या आणि एकतर्फी मॅचेसही अनेकदा झालेल्या आहेत. खासकरुन टेस्ट दर्जा असलेल्या संघांबरोबरच आयसीसीने क्रिकेटचा प्रसार करण्याच्या हेतूने टेस्ट दर्जा नसलेल्या संघांचाही वर्ल्डकपमध्ये समावेश करण्यास सुरवात केल्यावर हे प्रमाण वाढलेलं दिसून येतं, इतकं की २०१९ चा इंग्लंडमधला वर्ल्डकप हा १० देशांमध्येच खेळवण्याचा आयसीसी ने निर्णय घेतला आहे! हा निर्णय काहीसा वादग्रस्तं असला तरी निरर्थक मॅचेसची संख्या कमी होण्यास हातभार लावणारा आहे हे देखिल तितकंच खरं.

२४ मार्च २०१५ इडन पार्क, ऑकलंड ऑकलंडच्या इडन पार्कवर यजमान न्यूझीलंड आणि दक्षिण आफ्रीका यांच्यात वर्ल्डकपची पहिली सेमीफायनल रंगणार होती. क्वार्टरफायनलमध्ये मार्टीन गप्टीलच्या २३७ रन्सच्या इनिंग्जमुळे न्यूझीलंडने वेस्ट इंडीजला १४३ रन्सनी धूळ चारली होती तर श्रीलंकेविरुद्धची क्वार्टरफायनल आरामात जिंकून दक्षिण आफ्रीकेने सेमीफायनल मध्ये प्रवेश केला होता. १९९२ मधल्या आपल्या पहिल्या वर्ल्डकपपासून अखेर ७ व्या वर्ल्डकपमध्ये दक्षिण आफ्रीकेने नॉकआऊट स्टेजमध्ये आपली पहिली मॅच जिंकण्यात यश मिळवलं होतं. न्यूझीलंडची ही ७ वी सेमीफायनल तर दक्षिण आफ्रीकेची ४ थी!