लेख

यापूर्वीचे कथानक: मोनालिसाच्या गूढ स्मिताची विलक्षण रहस्यकथा भाग १,२,३ https://www.misalpav.com/node/43228 लोरेंझो जेरार्दिनीची रोजनिशी : किल्ल्याच्या दिशेने मी निघालो खरा, परंतु मुसळधार पाऊस आणि सोसाट्याच्या वाऱ्याला तोंड देत अंधारातील अनोळखी, निसरड्या पायवाटांवरून चालणे शक्य नव्हते.

सकाळी सात वाजले तरी आपल्या अतिभव्य बंगल्याच्या दुसऱ्या मजल्यावरच्या बेडरूमच्या टेरेस वर उभी राहून शांभवी विचार करत होती. समोर उधळणाऱ्या लाटा आज तिचं मन हलकं करत नव्हत्या. अथर्व च्या मागं लागून तिनं हा सी फेस बंगला विकत घेतला होता. शहराबाहेर दूर आणि समुद्र किनारी असलेल्या ह्या बंगल्यात दुसऱ्या मजल्यावर तिची आणि अथर्व ची शानदार बेडरूम होती. सोबतच साथ देणारा घोंघावता खारा वारा आणि लाटांचा उमदा आवाज तिला खूप आवडायचा. बेडरूमच्या टेरेस वर उभी राहून ती तासंतास समुद्राकडे बघत राही पण आज मात्र तिला तो आवाज भेसूर वाटत होता.

यंत्र (भाग १) https://www.misalpav.com/node/43400 यंत्र (भाग २) https://www.misalpav.com/node/43408 यंत्र (भाग ३) https://www.misalpav.com/node/43412 परीक्षित अजयकडे आश्चर्यचकित होऊन बघत होता. अजय मात्र एकदम सहज आत आला.. "कसा आहेस परीक्षित?" "........" "अरे बोल ना" "तुला मराठी येतं?" " हा हा हा ..मला हिंदी आणि इंग्लिश सोडून भारतातील ६ भाषा येतात" "......" तेवढ्यात चव्हाणांनी त्यांचा मोबाइलला सायलेंट मोड वर टाकला.. "परीक्षित, well done.

नमस्कार. नुकतंच जालना येथे 'योग संमेलन' झालं. चैतन्य योग केंद्र जालना व निरामय योग प्रसार व संशोधन केंद्रातर्फे आयोजित ह्या योग संमेलनामध्ये 'योग जिज्ञासा: एटलस सायकलीवर योग यात्रा विशेषांक' प्रकाशित करण्यात आला. गेल्या मे महिन्यामध्ये परभणी- जालना- औरंगाबाद व बुलढाणा जिल्ह्यात ५९५ किमी सायकल प्रवासातून विविध योग साधकांसोबत झालेल्या भेटी, त्यांचे अनुभव, ठिकठिकाणची योग केंद्रे/ योग साधक ह्यांचे पत्ते व संपर्क क्रमांक ह्यांचे तपशील असलेला हा विशेषांक आहे. योगामुळे आयुष्यात काय फरक पडला, हे २७ साधक- साधिकांच्या अनुभवातून आपल्याला कळतं.

“महालय आच्छेन. आजे चॊक्खू दानेर दिन !” (पितृपंधरवडा संपतोय आज, आज देवीच्या मूर्तींना डोळे रेखण्याचा - चक्षु-दानाचा दिवस आहे) माझे मित्र राधामोहन बाबू उत्साहात बोलले आणि मी मनातल्या मनात जुन्या कोलकाता शहराच्या अरुंद रस्त्यावरून कुमारटोली (कुंभारवाडा) भागात फेरी मारून आलो सुद्धा. कोलकात्याच्या दुर्गापूजेची महती आणि मोहिनीच तशी आहे. चला तर, तुम्हालाही माझ्यासोबत थोडे फिरवून आणतो. 'दुर्गापूजा' (बंगालीत फक्त 'पूजो') असा नुसता शब्द जरी ऐकला तरी समस्त बंगालीजनांचे डोळे लकाकतात आणि चेहऱ्यावर हमखास स्मिताक्षरे उमटतात.

यंत्र (भाग १) https://www.misalpav.com/node/43400 यंत्र (भाग २) https://www.misalpav.com/node/43408 परीक्षितने मागे वळून बघितले तर एक ३५शी च्या आसपासचा पण रगेल दिसणारा असा एक माणूस त्याच्या डोळ्यात डोळे घालून बघत होता.. "बोला सावंत, काय म्हणताय?" "कोण तुम्ही?" परीक्षितने उसने अवसान आणून विचारले.. "चला जरा..आमच्या साहेबांना बोलायचं तुमच्याशी" "कोण साहेब? अन कुठे चला? मी येत नाही.ज्याला बोलायचं त्याला इकडे ये म्हणावं" "चल लौकर.

यंत्र (भाग १) https://www.misalpav.com/node/43400 परीक्षित त्या गल्लीत डोकावून बघत होता. अजय गल्लीच्या आत थोडा पुढे जाऊन थांबला. १०-१५ मिनिटानंतर ऍक्टिवावरून एक मुलगी आली आणि अजय जवळ जाऊन थांबली. ते दोघे थोडा वेळ बोलत होते आणि मग दोघांनी आपापल्या गाड्या सुरु केल्या. हे बघताच परीक्षितने आपली गाडी स्टार्ट केली आणि U टर्न घेऊन रस्त्याच्या पलीकडे थांबला व स्वतःच्या गाडीच्या आरश्यातून मागे नजर ठेऊन उभा राहिला. ते दोघे त्या गल्लीतुन एक मागोमाग एक असे बाहेर आले आणि अमनोरा मॉल च्या दिशेने जाऊ लागले.

"पऱ्या, यार सिर्फ लास्ट answer दिखा दे, पास हो जाऊंगा भाई " ... परीक्षित हसला व त्याने आपली उत्तर पत्रिका मागे बसलेल्या अजयला दिसेल अशी ठेवली. परीक्षित सावंत, BE Mechanical Engineer ..वडिलांचा ऊर अगदी भरून आला होता जेव्हा परीक्षित चा फायनल इयरचा निकाल लागला तेव्हा. कारण साहेबाना एका प्रथितयश अश्या ऑटोमोबाईल कंपनीमध्ये पुण्यातच R & D मध्ये कॅम्पस selection मधून नोकरी सुद्धा लागली होती. परीक्षित तसा लहानपणापासूनच हुशार होता. नुसता पुस्तकी कीडा न होता तो चौफेर लक्ष ठेऊन असे. चालू घडामोडी, आंतरराष्ट्रीय राजकारण, संगीत, खेळ सगळ्यांचंच त्याला थोडेफार ज्ञान होते.

किती महिने झाले असावेत? सात, आठ? ख्रिसमसची सुट्टी संपून नुकतंच क्लिनिक पुन्हा सुरु झालं होतं. स्कॉटलंडमधल्या या लहानश्या शहरात ख्रिसमसच्या काळात सगळं ठप्पच असतं. जानेवारीत आळोखे पिळोखे देत शहर पुन्हा जागं होतं. त्याच दरम्यान कधीतरी ती पहिल्यांदी आली. रोज घरी जाण्याआधी पुढच्या दिवसाच्या पेशंट्सच्या फाईल्स वरून नजर फिरवते तशी तिचीही फाईल बघितली. वय पन्नाशीच्या पुढे, एका फार्मास्युटिकल कंपनीत काम करणारी एलिझाबेथ - लिझ. तिच्या घराच्या बाजूला एक रेस्टॉरंट होतं. तिथे येणारे बरेच लोक त्या रस्त्यावर आजूबाजूला गाड्या पार्क करत. आसपास राहणार्या लोकांना हा तसा त्रासच होता.

- डॉ. सुधीर रा. देवरे दिनांक 27-09-2018 च्या संध्याकाळी झी चोवीस तासवर ब्रेकींग न्यूज येत होती : लेखिका कविता महाजन यांचे न्यूमोनियाच्या आजाराने निधन. प्रचंड हादरलो. अस्वस्थ झालो. कवयित्री कविता महाजन यांच्याशी पहिली भेट झाली तेव्हा त्या पांढर्याड साडीत आणि गळ्यात रूद्राक्ष माळा घातलेल्या तरूणी होत्या. दुसरी भेट 2000 साली बडोद्याला भाषा केंद्रात झाली. कविता महाजनचं ‘वारली लोकगीबतं’ हे संकलीत पुस्तक आणि माझं ‘आदिम तालनं संगीत’ या कवितासंग्रहाचे प्रकाशन बडोद्याच्या भाषा केंद्राच्या कृतीसत्रात सोबतच झालं. यावेळी साहित्य आणि कवितेवर आमच्या अनौपचारिक गप्पा झाल्या होत्या.