काळ आला होता पण वेळ नाही...
रवींद्र दत्तात्रय तेलंग
रात्रपाळीवर असतांना एकेदिवशी झोपेतच सुट्टी झाली असती...डायरेक्ट तिकीट जवळ-जवळ कापलंच गेलं हाेतं...कुणास ठाऊक एकाएकी कशी काय जाग आली...
ती सीमेंट फॅक्ट्री होती...
Figure 1माधवनगरचा गुरूवार पेठेतला आमचा त्या वेळचा बंगला व बागेचा भाग. जिथे हे नाट्य घडले. बागेचे कालांतराने रिंग टेनिसचे कोर्ट बनले होते. शशी मोठा झाल्यावर आपल्या मित्रांसह तिथे खेळताना...
Figure 2 त्याच जागेतील नव्या बंगल्याचे रूप
Figure 3 प्रज्ञानानंद सरस्वती - आई व वडिलांचे गुरू.