Skip to main content

अनुभव

नामूमकीन हा चित्रपट कुणी पाहिला आहे काय?

चेतन सुभाष गुगळे यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
कला
चित्रपट
लेखनप्रकार
मत
संदर्भ
शिफारस
चौकशी
माध्यमवेध
अनुभव
प्रश्नोत्तरे
मदत
माहिती
आस्वाद
समीक्षा
चित्रपट :- नामुमकीन (१९८९) दिग्दर्शक :- हृषिकेश मुखर्जी गीतकार :- आनंद बक्षी संगीतकार :- राहूल देव बर्मन गायक :- किशोर कुमार गायिका :- लता मंगेशकर, अनुराधा पौडवाल अभिनेते :- डॉ. श्रीराम लागू, संजीव कुमार, ओम शिवपुरी, राज बब्बर, विनोद मेहरा अभिनेत्री :- झीनत अमान सदर चित्रपट आपल्यपैकी कोणी पाहिला आहे काय? असल्यास तो आपल्याला आवडला का? तसेच हृषिकेश मुखर्जी ह्यांचे इतर अनेक चित्रपट गाजले. (जरी तिकीटबारीवर चालले नसले तरी त्यांच्याबद्दल कुठेना कुठे काहीतरी छापून आले आणि ते चर्चेत तरी राहिले) परंतू या चित्रपटाविषयी फारशी चर्चा होताना कुठे आढळत नाही. याचे कारण काय असावे?

गायनाचार्य/भीष्माचार्य बाळकृष्णबुवा इचलकरंजीकर...भाग-२

वाटाड्या... यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
संस्कृती
संगीत
इतिहास
लेखनप्रकार
सद्भावना
अनुभव
माहिती
3

मी भुत पहिले आहे...(विश्वास नाही बसत...? माझा पण विश्वास नाही बसत)

राम दादा यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
अनुभव
रविवार होता....आई सोमवारी गावी जाणार होती. आक्काकडे ..माझी बहिण ( आक्का)..आक्काने चटणी आणायला सांगितली होती येताना. घरच्या मिरच्या होत्या.

जिम

भिडू यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
जीवनमान
लेखनप्रकार
अनुभव
आमच्या जिम मधे (म्हणजे माझी नाही, मी ज्या जिम ला जातो ती) एक से एक नमुने आहेत. एक मुलगा आहे त्याच्या सर्व वस्तू ब्रॅंडेड असतात्,त्याचे कपडे,शूज सोडा,घाम पुसायचा नॅपकिन पण 'नाईके' चा आहे. त्या मानाने व्यायाम यथातथाच करतो. दुसरा एक जण तर पुर्ण नटुन थटुन येतो.डोक्याला हेड बँड(केस डोळ्यावर येतात म्हणॅ),हाथाला रीस्टबँड,कानात आयपॉड्,हाथात ग्लोवस्,पायाला नी पॅड्.(नशीब abdomen guard, चेस्ट पॅड घालुन येत नाही ते).अजुन एक बाई आहे(चांगली जाडजूड आहे). एके दिवशी ती चक्क कॅमेरा घेवुन आली आणी ट्रेनर ला म्हणाली कि माझा ट्रेड मिल वर धावताना फोटो काढ.

फर्जाना यादव ( लोकल गोष्टी-२)

स्वाती फडणीस यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
कथा
लेखनप्रकार
अनुभव
फर्जाना यादव =============================================== त्या दिवशी रोजच्या सारखीच मी ऑफिसला निघाले होते तसं फारसं काम नव्हत, शनिवार.. आणि सोनूच्या शाळेला दिवाळीची सुट्टी असल्याने घरीही सगळे जरा सैलावले होते.. त्यामुळे मलाही ऑफिसला जावेसे वाटत नव्हते.. ऑफिसला दांडी मारावी असा विचार सारखा सारखा मनात येत होता.. पण बहादूर (आमचा ड्रायव्हर) दारात येऊन उभा राहिला.. त्यामुळे मग मी ही आळम-टळम न करता गाडीत जाऊन बसले. रोज सोनू आणि मी आमच्या गाडीने त्याच्या शाळेला जातो..आणि मग तिथूनच मी ऑफिसला जाते. आता सोनूचा शाळेला सुट्टी असल्यामुळे बहादूर माझ्या दिमतीला आहे..

आमचे क्रिकेट अंपायरिंग ... भाग १ ... परीक्षा

भडकमकर मास्तर यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
क्रीडा
मौजमजा
लेखनप्रकार
प्रकटन
अनुभव
विरंगुळा
परीक्षा आपण रणजी किंवा आंतरराष्ट्रीय सामन्यात बघतो ते अंपायर कसे तयार होतात ? प्रथम स्थानिक असोसिएशनची परीक्षा द्यायची, पास झाले की स्थानिक सामन्यांमध्ये अंपायरिंग करायची, काही विशिष्ट पंधरा की वीस सामने झाले की तुम्ही त्या असोसिएशनच्या पॅनलवर येणार. मग पुढची परीक्षा द्यायला पात्र ठरणार.या सगळ्या परीक्षा दर वर्षी होत नाहीत. चार पाच वर्षांतून एकदा होतात. पुढची परीक्षा विभागीय.

विमानतळ

भिडू यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
जीवनमान
लेखनप्रकार
अनुभव
गेल्या वर्षी ऑफिसच्या कामानिमित्त लंडन ला जायचा योग आला.तिथुन परत येताना हिथ्रो विमानतळावर आलेला हा अनुभव्. पु.लं.

इतिहासकालीन नाण्यांचे प्रदर्शन

देवदत्त यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
संस्कृती
इतिहास
अर्थकारण
लेखनप्रकार
प्रकटन
प्रतिसाद
अनुभव
माहिती
विरंगुळा
माझ्या नाणेपुराण आणि नोटापुराणातील ज्ञानात थोडीशी भर टाकत आज मी ठाण्यातील ब्राह्मण शिक्षण मंडळाच्या इंग्लिश मीडियम हायस्कूलमधे दुर्मिळ नाण्यांचं प्रदर्शन पाहण्यास गेलो होतो. तिथे दिसले की आपल्या तसेच दुसर्‍या देशांतील जुनी(काही सध्याचीही) नाणीही ठेवली आहेत. कधीतरी एखाद्या किल्ल्यात किंवा राजवाड्यात फिरताना त्यांच्या संग्रहालयात जुनी नाणी पहावयास मिळाली होती. पण इथे तर त्यांचा सुकाळ होता. प्रत्येक नाणे हातात घेउन पाहता येत होते. तसेच इतर नोटाही तिथे प्रदर्शनास ठेवल्या होत्या.

मी पकडलेला चोर

भिडू यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
जीवनमान
लेखनप्रकार
अनुभव
ही एक सत्य घटना आहे. त्याचे काय झाले.गेल्या वर्षी मी एका ब्रिटिश कंपनी च्या प्रोजेक्ट वर काम करत होतो(म्हणजे आमचा क्लायंट ब्रिटिश होता).त्या मुळे कामाची वेळ दुपारी २ ते रात्रि ११ अशी होती.नेहमी प्रमाणे कॅब ड्रायवर ने पुणे दर्शन घडवत रात्रि १२ च्या सुमारास मला घरी सोडले. पण त्या दिवशी नेमके त्याने घराच्या जरा आधी सोडले.नाहीतरी घरचे बाहेरगावी गेले होते त्या मुळे घरी काहीच काम नव्हते आणी अंतर ५ मिनीटाचेच होते म्हणून चालत निघालो.बरेचसे पुणेकर १० वाजताच झोपतात त्या मुळे सगळ्यांचे लाईट्स बंदच होते.

सहानुभूती आणि प्रत्यक्ष कृती

लिखाळ यांनी या दिवशी प्रकाशित केले.
लेखनविषय:
समाज
लेखनप्रकार
अनुभव
नमस्कार, लहानपणापासूनच आपण परोपकाराय पुण्याय वगैरे ऐकत आलेलो असतो. अगदी पाठ्यपुस्तकांतसुद्धा दुसर्‍याला मदत करुन मोठ्यांच्या कौतुकास पात्र ठरलेल्या मुलांच्या कथा आपल्यावर संस्कार व्हावा म्हणून दिलेल्या असतात. त्यामुळे दुसर्‍याला मदत करायची असते हे कुणी मुद्दामहुन शिकवण्याची गरज असते असे मला तरी कधी वाटले नसते. पण एक प्रसंग अचानक घडला की ज्यामुळे मला शिकवण आणि प्रत्यक्ष कृती यात काय फरक असतो ते समजले. मी शाळकरी असतानाचा प्रसंग आहे. अगदी लहान नव्हतो. दहावीत वगैरे असेन. गणपती उत्सवाच्या वेळी आम्ही काही मित्र गणपतीचे देखावे पाहायला गेलो होतो.
Subscribe to अनुभव