ताज्या घडामोडी - भाग २७

आर्थिक संपन्नता आली की डेरींग वाढते.

जाऊ द्या, प्रतिसाद घाईत टंकताना नजरचूक झाली असेल जोशी यांच्या कडून. त्यांचं सुद्धा तुमच्या आमच्या किंवा इतर मिपाकरासारखेच महाराजांवर प्रेम व आदर असेल असा माझा विश्वास आहे.

आंतरजालावर भाषा कशी असावी याबद्दल लोकांच्या अपेक्षा आहेत हे बघून हायसं वाटलं. आपल्या देशाची सर्व आदरस्थानं एका मर्यादेतच संबोधली जावीत अशी अपेक्षा सर्वांकडूनच असावी. देशाची सर्व आदरस्थानं असोच, इथे संवाद करणार्‍या सर्व व्यक्तिंना देखील एका किमान आदरानं संबोधावं असा संकेत सर्वांसाठीच लागू असावा. ======================================== जोपर्यंत मी दिलेल्या, द्यायच्या व्यक्तिगत आदराचा प्रश्न आहे, इतिहासातले शिवाजी (महाराज) असोच, मला आजच्या संभाजी ब्रिगेडच्या अनेक कार्यकत्यांचा देखील आदर आहे. (ब्रिगेडी लोकांशी इतका संवाद करतो म्हणजे सन्मान असेलच ना, नाहीतर सोडून दिलं असतं. संवाद करून पत्करलेल्या पराभवापेक्षा असा असंवाद अधिक अपमानकारक असतो. ) म्हणजे मी ब्राह्मण असलो आणि ते ब्राह्मणद्वेष्टे असले तरी त्यांचा संभाजी (महाराजां) बद्दलचा अभिमान खराखुरा आहे हे सत्य आहे नि तो सन्मानास पात्र आहे. =================================================== आदरणीय व्यक्तींची एक लिग असते ज्यांच्याकरता एकवचन वापरतात. देव आले न म्हणता देव आला म्हणतात. राम बोलला, कृष्ण बोलला असं म्हणतात. ज्ञानेश्वररावपंत न म्हणता ग्यानबा, ग्यान्या म्हणतात. तुका, तुक्या म्हणतात. भगत सिंग, गौतम बुद्ध, सम्राट अशोक, यांना पण ऐकेरीच संबोधतात. फक्त शिवाजी म्हणताना एकेरी आणि महाराज किंवा शिवाजी महाराज अनेकवचनी लिहितात असं माझं निरीक्षण आहे. पुस्तकी, शहरी, बामनी भाषेत शिवाजी महाराज असं म्हटलं जातं. गावाकडे महाराज शब्द नाही आला तर - "शिवाजीनं मोगलांला अस्ला गुंगारा दिला, अस्ला गुंगारा दिला, कि ...." अशा प्रकारची वाक्यरचना करतात. यात ओतप्रोत आदर असतो. ====================== शिवाजी महाराजांना एकेरी बोलू नये अशी जालावर उघड व्यक्त केली जाणारी अपेक्षा महाराजांची प्रतिमा महाराष्ट्रात पातळ झाल्याचं लक्षण असावं. म्हणजे पुतळ्याची बिटंबना वारंवार होऊ लागली तरच पुतळ्याकडे फिरकणार्‍या व्यक्तिकडे अधिकाधिक शंकेनं पाहिलं जाऊ लागतं, मग तो किती का चांगला भक्त असेना. ==================================== भारतात समबुद्धी, सेक्यूलरीझम आणि पुरोगामीत्वाचा प्रभाव वाढल्यापासून शिवाजींचे शत्रू श्री औरंगजेबजी यांना देखील आदराने संबोधावे लागेल असे दिसते. ते तर असोच, औरंगजेबजींचे छान छान आजोबा अकबरजींना सुद्धा आम्हाला एकेरी बोलून सवय आहे. ती ओसामाजींचे भक्त दिग्विजयसिंगजी सगळंच कंफ्यूजन करून ठेवलं आहे. सावरकर अतिरेकी, विवेकानंद धर्मांध, देवी दुर्गा वेश्या, बोस युद्धगुंड ही आपली संस्कृती होऊ लागली आहे.

दोन्ही अर्थाने कसे काय घेता येईल ? एक काय ते सांगा. ::::::::: तुम्ही ज्या विठठला बद्दल बोलत आहात तो संदर्भ नाही समजला.

चिट भी मेरी पट भी मेरी! मांझं ते मांझंच, तुजं तेबी मांझंच!

आरेसेस वाल्यांनीच गांधीजींची हत्या केली असा अनेक पुरोगाम्यांचा जडविश्वास असतो. असाच सर्व भारतीय जनतेचा विश्वास आहे असा देखील दृढ विश्वास असतो. आणि लोकशाही प्रक्रियेने भाजप सरकार आले आहे हे ही दिसत असते. आणि अपशब्द काढले तर पायउतार व्हावे लागेल याचीही खात्री असते. सगळा आनंदीआनंद!!

पुतळ्याचं राजकारण कशासाठी

याचं उत्तर काही अवघड नाही, व्होटबँक साठी. ========================= पण राजकारण करतानाही भान ठेवले तर पुतळ्यांसोबत पर्यटन व्यवसाय वाढू शकतो याचा विचार केला जातोय हेही नसे थोडके. पूर्णत्वास जाणार कधी आणि कसे ते माहित नाही पण दोन्हीही प्रोजेक्ट अप्रतिम आहेत (दोन्ही पुतळ्यांच्या वेबसाईटवर जाऊन एकदा बघाच, नुसते पुतळे नाही तर संपूर्ण व्यावसायिक पर्यटन स्थळ बनण्याची क्षमता आहे). पूर्ण झाले तर नक्की तिकीट काढून बघायला जाईन. ========================= तिजोरी रिकामी असण्याचा आणि असल्या प्रोजेक्ट्सचा असा डायरेक्ट संबंध जोडणे पटत नाही. त्या हिशेबाने भारतात कुठलाही प्रोजेक्ट करूच नये आणि प्रत्येकाच्या तोंडात अन्न पडावं म्हणून फक्त मोफत अन्नछत्रे उघडावीत कारण तीच सगळ्यात प्राधान्याची गोष्ट आहे.

ते गोंदवणारे व्हिलेन आहेत का नाहीत हे अगोदर सांगा. व्हिलेन नसले तर दुसरं उदाहरण द्या.

शिवाजी महाराज संघात होते? जोशीना कोण विचारणार ? महाराजांचा झेंडा आणि संघाचा झेंडा एकच , हे वाचून तर आणखीनच डोळे विस्फारले. ( दोन्ही भिन्न आहेत ना ? एकाची टोके टोकदार असतात आणि दुसर्याच्या टोकाला छोटे त्रिकोण असतात ना ? की दोन्ही सारखेच ? )

कमाले!!!!! मग तर आज जो काही काँग्रेस पक्ष आहे त्यात टीळक, नेहरू, महात्मा, बोस, इ इ कुणीच नव्हते. हे जे गांधी, पटेल, नेहरू, बोस, जिन्ना, इ इ काँग्रेसी नेते होते त्यांचे पुतळे उभारायचा खरा अधिकार बंशज म्हणून भाजपचाच आहे. १. इंदिरा गांधी काँग्रेसपासून फुटल्या आणि वेगळा पक्ष स्थापन केला. त्या वेगळ्या पक्षाला काँग्रेसची निशाणी मिळाली नाही. २. मूळ पक्ष ज्या पक्षांत सामिल झाला त्याच्यांपैकी आज फक्त भाजप उरला आहे. ३. आजची काँग्रेस मूळपासून फुटलेली आणि सुजलेली (आणि पुन्हा सुकत असलेली) शाखा आहे. ४. ओरिजनम काँग्रेस जनसंघात समाविष्ट झाली म्हणून नेहरू, गांधी, नि पटेल, नि टीळक यांचे पुतळे मूलतः भाजपचेच आहेत. काँग्रेसने "हम खूद चोर है, बाप भी चोर है" हे उघडं न पाडलं तर बरं. =========================== इंदिरामायला मतं पडली म्हणून तिला भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेस (इंदिरा) मधलं इंदिरा गाळायला निर्वाचन आयोगानं अनुमती दिली. आता भाजपला मतं पडली आहेत तेव्हा त्याच न्यायानं भाजपला ओरिजनल काँग्रेस म्हणावे. =============================================================================== http://qr.ae/TU1veQ

Under the able leadership of Pandit Jawaharlal Nehru, Congress continued to govern the country as India's largest political party in the post Independence era. Nehru ensured that Congress successfully played the role of governing a newly formed country with public support. It continued to win elections after elections. But after Pandit Nehru's death in 1964, party started to face internal crisis. There were differences among the top leadership of the Congress about how to take the party forward. These differences escalated to such a level that there was complete chaos within the Congress. So much so that many of the leaders parted ways with the Congress and established their own parties like Kerela Congress, Orissa Jane Congress, Bangla Congress, Utkal Congress, Bharatiya Kranti Dal, etc. Congress was disintegrating from the core !! Among those who stayed were dominant leaders like Indira Gandhi ( the then Congress President), K.Kamraj and Morarji Desai. Kamraj and Desai were the powerful leaders of the right-wing group within the Congress and were ideological rivals of Indira. Amidst this, in 1967, a new coalition, under the banner of the Samyukta Vidhayak Dal, won control over several states in the Hindi belt. This gave ammunition to Indira's rivals within the party to challenge her leadership. Indira, for the politically ruthless stateswoman she was, could not come to terms with Kamraj and Desai and she too decided to part with the Congress. The Congress was then split into two parties : Indian National Congress (O) and Indian National Congress (I).The split can in some ways be seen as a left-wing/right-wing division.Indira wanted to use a populist agenda in order to mobilize popular support for the party while Kamraj and Desai stood for a more right-wing agenda. Indian National Congress (O) was led first by Kamraj and later by Morarji Desai. The "O" in its name stood for Organisation/Old Congress. Some use to call it the Original Congress. Indian National Congress(I) was led by none other than Indira Gandhi. The "I" in the name stood for Indira. It was also known as INC(R) R stands for Requisition. It soon came to be known as the New Congress. In the All India Congress Committee, 446 of its 705 members walked over to Indira's side. This created a belief among Indians that Indira's Congress was the Real Congress (INC-R) After the separation of the two parties, there was also a dispute about the party logo. The "Old Congress" retained the party symbol of a pair of bullocks carrying a yoke while Indira's breakaway faction were given a new symbol of a cow with suckling calf by the Election Commission as the party election symbol. At the 1971 General Election, the INC(O) won only 10% of the vote and just 16 Loksabha seats against 44% of the vote and 352 seats for Indira's Congress. It was a clear mandate from the people of the country in favour of Indira. In the post-Emergency election in 1977, the INC (O) decided to contest under the banner of Janata Alliance which inflicted crushing defeat for Indira's Party. However, the defeat was attributed to the imposing of emergency. The notable fact was that the total vote share of Congress (O) in 1977 was almost halved from 1971 and their seat count reduced to 13. Later the same year, INC(O) formally merged with the Bhartiya Lok Dal, Bharatiya Jan Sangh, Samajwadi Party and others to form the Janata Party. However, Indira's National Congress came back to power within just three years in 1980 with a total of 377 seats out of 543 while the Janata Party was reduced to only 17 seats ! As a result of this convincing performance again on the national level, the Election Commission recognized Indira's Congress as the Real Congress at the national level and allowed it to call itself the Indian National Congress (without any suffix) and restored the frozen Congress symbol of two bullocks to it. Thus, Indira's Congress (I) became the Indian National Congress !

शिवाजी महाराज संघात होते?

अरे भाऊ, मी ही तेच म्हणतोय. पटेल, नेहरू, गांधी, टीळक हे तरी कुठे काँग्रेसमधे होते? ओरिजनल काँग्रेस जनसंघ आणि समाजवादी पक्षात समाविष्ट झालीय. तरी तुम्ही काँग्रेसवाले ते पुतळे आमचेच असं म्हणता ना? मग महाराज संघात असायची काय गरज आहे? ते आमचे म्हटलं कि त्यांचे पुतळे आमच्या पार्टीचे!! सिंपल!!