Skip to main content

सय संद्याकाय

लेखक ऊध्दव गावंडे यांनी रविवार, 11/12/2016 11:03 या दिवशी प्रकाशित केले.
झाली सय संद्याकाय दिवे लाव्याचा वखतं वाट पायता राघुची तोंड चाललं सोकतं डोये फाळूनं फाळूनं काय वाटी नं पायतं धंदा पळला घरात जीव काहाले जायतं? चिळ्या रायल्या भऱ्याच्या झाला किती वारखोळं राघू साठी मैना तूहं कुठी अळलं व घोळं? अशी तिसऱ्या पायरी बस्तं धरूनं ऊंबठा तोही झिंजते घासूनं तूह्या पायाचा आंगठा नंदा ईचारती तव्हा होटं उलतच नाई आता काहाले दाठ्ठ्यातं ऊभी रायतं व बाई?
लेखनविषय:

वाचने 1993
प्रतिक्रिया 11

प्रतिक्रिया

सय संद्याकाय = संध्यासमय वखतं = वेळ सोकतं = सुकत, वाळत धंदा पळला घरात = कामे खोळंबून आहेत जीव काहाले जायतं? = जाळतेस. चिळ्या रायल्या भऱ्याच्या = चिळ्या म्हणजे रॉकेल चे दिवे, त्यात रॉकेल भरणे म्हणजे चिळ्या भरणे, अंधार पडायच्या आधीच करावं लागतं वारखोळं = उशीर, वेळ कुठी अळलं व घोळं? = घोडे अडणे दाठ्ठ्यातं = दाराची चौकट, प्रवेशद्वार

In reply to by संदीप डांगे

ओक्के, आत्ता कळली.धन्यवाद! मला वाटलं, चीरा भरणे. त्यानं अर्थ बदलून जातो.

आमच्या कडे चिमणी ला चिळी (चिडीया चा अपभ्रंश)म्हणतात रॉकेलचा छोटा वातीवाला दिवा म्हणजे रॉकेलची चिमणी