नाही ओठावर हसू
डोळा नुसतेच आसू
उभा आत जळताना
कसा फुलताना दिसू?
रूपाची तुझ्या चांदी
झळाळे उष्ण बेभान
माझ्या उघड्या मनाने
सांग कसे आता सोसू?
तुझी साद खोलवर
चिरत मला गेलेली
आता नव्या पाखरांच्या
गाण्यांना मी कसा फसू?
तुला मिळालाय कोरा
चकाकता तो आईना
माझी जागा सांग कुठे
सांग कुठे आता बसू?
- संदीप चांदणे
काव्यरस
वाचने
4203
प्रतिक्रिया
15
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
मस्त
छान कविता!
उत्तम हो संदीपराव!
उत्तम हो संदीपराव!
सुरेख!
सुरेख!
सुरेख.
सुरेख.
छानच!
छानच!
एकदम छान लिहिलेय संदीपभाऊ !!
खुप अर्थपुर्ण आहे कविता.... आवडली....
फक्त तिसऱ्या कडव्यात "चिरत मला गेलेली" ऐवजी "मला चिरत गेलेली" असे मी वाचुन पाहिले तर ते अधिक छान वाटले.... बाकी उत्तमच आहे....
छान झाली आहे कविता !!
छान झाली आहे कविता !!
सुरेख...
मस्त रे संदीप, मनापासून आवडली कविता,
पैजारबुवा,
धन्यवाद!!
पैजारबुवा, शार्दूल, कमा, बुवा, वल्ली, जव्हेरभाऊ, भाग्यश्री, प्राची अश्विनी, सगळ्यांचे मनापासून धन्यवाद!!
Sandy
अतिशय सुंदर..
अतिशय सुंदर..
पहिली ३ कडवी आवडली.
पहिली ३ कडवी आवडली.
शेवटच्या कडव्यात तुला मिळालेला कोरा, चकाकणारा आईना.. असे करुन पाहिले. तो वगैरे फिलर्स वापरायची मग गरज लागणार नाही असे वाटते. चुभू.
चाबू$$$$$$$$$$$$$क
शेवटचा आईना तर एक्दम जबराट आहे.
आईना का बाईना वाचल्या बिगर राहिना वाला नाखु
मस्त !
मस्त !
उत्तम कविता !
उत्तम कविता !
मस्तच!!
सुरेख कविता..!
खुप अर्थ सामावला आहे.