आयुष्य जरी असलं अवघड
खूप काही शिकवत असतं
उतरत्या चंद्रकले प्रमाणे
जीवन आपलं सरत असत
नवी दोस्ती नवं नात
जोडणं जरी सोपं असत
एकदा जोडल्यानंतर मात्र
टिकवणं मोठं कसब असत
बघू-करू म्हणता म्हणता
आयुष्य सर्रकन सरकत असत
आठवणींचे मोती ओवता ओवता
म्हातारपण येत असत
सरणावर देह विसावतो तेव्हा
जगणं आपलं संपत असतं
तिथवर पोहोचण्याआधी मात्र
माणूस म्हणून जगायचं असतं
----------
149
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1563
प्रतिक्रिया
8
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
वास्तव
वास्तव
छान आवडली.
छान आवडली.
कविता ओके टोके.
कविता ओके टोके.
पण शेवटी १४९ का लिहिलय? इतक्या केल्यात कविता आजपर्यंत?
टाका ना इथे मग?
मला ते १४३ माहीत होते, हे १४९
मला ते १४३ माहीत होते, हे १४९ काय प्रकार आहे?
ही कविता १४८वी आहे.
ही कविता १४८वी आहे.
जहाँपनाह तूस्सी ग्रेट हो!
In reply to ही कविता १४८वी आहे. by ज्योति अळवणी
जहाँपनाह तूस्सी ग्रेट हो!
कविता आवडली.
कविता आवडली.
प्रतिसादाबद्दल सर्वांनाच
प्रतिसादाबद्दल सर्वांनाच धन्यवाद