मन कसे वेडे-पिसे

मन कसे वेडे-पिसे कधी हसे कधी रुसे कल्लोळात भावनांच्या कधी अलगद फसे ! मन कसे वेडे-पिसे कधी असे कधी तसे बोलघेवड्या मनात मूक आठवांचे ठसे ! मन कसे वेडे-पिसे स्वप्नं जुनी जाळितसे शांतावल्या चितेवर स्वप्नं नवी रचितसे ! मन कसे वेडे-पिसे सप्तरंगी वस्त्र जसे शुभ्र-सुखाच्या सोबती दु:ख काळे शोभतसे ! मन कसे वेडे-पिसे मोरपीस नाजुकसे आठवांच्या झोतासवे कृष्णामाथी डुलतसे ! मन कसे वेडे-पिसे जणु नभ पोकळसे जाता धरु नाठाळास हाती येते कवडसे ! ~पल्लवी~

Taxonomy upgrade extras

विरंगुळा

लेखनविषय:	कविता

वाचने 4037

प्रतिक्रिया 21

प्रतिक्रिया

वा!!! सुंदर

सुचेल तसं बुधवार, 28/01/2009 19:36

वा!!! सुंदर कविता... Finally I will be so matured that I will react to nothing. अनुदिनी: http://sucheltas.blogspot.com

छान आहे

आचरट कार्टा बुधवार, 28/01/2009 19:41

छान आहे कविता... छान गती आहे. १-२-४ हे यमक आणखी मजा आणतं. आणि "दु:ख काळे शोभतसे !" हे तर लै भारी... -------------------------------------------------------------------------------- अपन को क्या...? दिल बोले, तो डन !

सुरेख आहे कविता

संदीप चित्रे बुधवार, 28/01/2009 20:00

>> मन कसे वेडे-पिसे स्वप्नं जुनी जाळितसे शांतावल्या चितेवर स्वप्नं नवी रचितसे ! मन कसे वेडे-पिसे मोरपीस नाजुकसे आठवांच्या झोतासवे कृष्णामाथी डुलतसे ! >> हे तर खूपच आवडले :) पुलेशु.

व्वा!

प्राजु बुधवार, 28/01/2009 21:55

क्या बात है! मन कसे वेडे-पिसे मोरपीस नाजुकसे आठवांच्या झोतासवे कृष्णामाथी डुलतसे ! मन कसे वेडे-पिसे जणु नभ पोकळसे जाता धरु नाठाळास हाती येते कवडसे ! ही कडवी अतिशय उच्च. - (सर्वव्यापी)प्राजु http://praaju.blogspot.com/

असेच म्हणतो..

राघव गुरुवार, 29/01/2009 18:52

संपूर्ण कविताच सुंदर. मन कसे वेडे-पिसे जणु नभ पोकळसे जाता धरु नाठाळास हाती येते कवडसे ! यात""हाती येई कवडसे" असे केले तर? मुमुक्षु

छान

बेसनलाडू बुधवार, 28/01/2009 22:32

कविता आवडली. (मानसिक)बेसनलाडू

+१

अवलिया बुधवार, 28/01/2009 23:01

मस्त... :) --अवलिया काय? तुम्ही अजुन तुमची खव साफ नाही केली‍? मिपाच्या इतिहासाला गुढ बनवायला हातभार नाही लावला? मिपाकर कसे म्हणवते तुम्हाला !!!

मन कसे

मदनबाण बुधवार, 28/01/2009 23:02

मन कसे वेडे-पिसे मोरपीस नाजुकसे आठवांच्या झोतासवे कृष्णामाथी डुलतसे ! मस्त.. मदनबाण..... Each work has to pass through these stages—Ridicule, Opposition, and then Acceptance. Those who think ahead of their time are sure to be Misunderstood. Swami Vivekananda.