उंबरा
सैल झाले बंध आता, व्यर्थ आहे बांधणे,
दोन धृवांतील अंतर, हे कशाने सांधणे?
मी तुझ्या श्वासात माझे श्वास होते गुंफले,
"नाव या नात्या नको", गर्दीस माझे सांगणे...
शोध घेताहे सुखाचा, दु:ख ये पत्त्यावरी,
(पण मनाला आस ही, व्हावे उन्हाचे चांदणे)...
अंत देव्हार्यात वा तिरडीवरी आहे जरी,
"पण, जरा उमलून घे", आहे फुलांचे सांगणे,
का निघेना पाय येथुन, का पुन्हा ती ओढही?
अंगणी माझ्या मनाच्या, आठवांचे रांगणे...
कोणत्या हद्दीत येते, प्रेम हे माझे-तुझे?
उंबरा आहे शरीराचा, मनाने लांघणे...
- हर्षल (१३/०७/१६ - दु. ३.००)
वरील कविता वाचुन आम्हाला हे "शी"घ्र काव्य सुचले
अगं अयायायायायाया ...मेलो...
आणि तुमचे (अर्थात सर्वांचे) गुर्जी
का निघेना पाय येथुन, का
विडंबनमाऊली.
पैजारबुवा __/\__
अरे अरे काय हे पैजार बुवा.
मूळ काव्य मात्र अव्वल आहे..
+१ सुरेख आहे कविता!
बापरे...
धन्यवाद...
:)
हर्षल (१३/०७/१६ - दु. ३.००)
कविता लिहून पूर्ण होण्याची
आवडले रे लेखन हर्षल. अव्वल
धन्यवाद :)
कविता सुंदर!
कविता सुंदर!
:)
छान कविता आहे संदिप.
Sandybaba, tuzi kavita
धन्यवाद दादानु! __/\__
कविता आणि त्यांची दोन्ही
+१
सुंदर!! आवडलीच
या कडव्याने
वा!
मी तुझ्या श्वासात माझे श्वास
मदनबाण.....
आजची स्वाक्षरी :- रंभा हो हो...संभा हो हो... :- Armaanकवितेचा आशय आवडला.
+१
धन्यवाद :) कुठे माशी शिंकलीय,
मस्तंय कविता आवडली.
कविता छान विडंबन महान ;)
वाह!!!!
व्हर्जिनल कविता, एक 'शि'डंबन
मुळ कविता अतिशय आवडली.
वाह
वाह