Skip to main content

जर्जरी वार्धक्य माझे

लेखक तिमा यांनी रविवार, 07/02/2016 19:53 या दिवशी प्रकाशित केले.
जर्जरी वार्धक्य माझे तू पहाटे गोंजरावे जीर्ण काया, क्षीण माया, तू जरासे थोपटावे लागुनी थंडी कहारी, खोकल्याची उबळ यावी हे प्रिये तू मज जरासे मधुविलेपन चाटवावे श्वास माझा लागलेला म्रुत्युची चाहूल भिववे आर्जवी स्पर्शात तूही मज जरासे सावरावे दे मला आधार मांडी, जीव माझा कोंडताहे मी तुला जागे करावे परि स्वत: निसटून जावे.
काव्यरस
vidamban
भावकविता
विराणी
लेखनविषय:
वाचने 6320
प्रतिक्रिया 21

प्रतिक्रिया

पैसा रविवार, 07/02/2016 22:11
एकदा वाचून गेले. काही लिहायचा धीर झाला नाही. स्वतःची अशा वयात कल्पनाही करावी असे वाटत नाही. :(

श्रीरंग_जोशी रविवार, 07/02/2016 22:51
असंच काहीसं मलाही वाटलं...

ज्ञानोबाचे पैजार सोमवार, 08/02/2016 09:35
मस्त आहे. वाचताना बोरकरांची संधिप्रकाशात आठवली, तेव्हा सखे आण तुळशीचे पान, तुझ्या घरी वाण नाही त्याची तूच ओढलेले त्यासवें दे पाणी, थोर ना त्याहुनी तीर्थ दुजें वाळल्या ओठां दे निरोपाचे फूल; भुलीतली भूल शेवटली पैजारबुवा,

मोगा सोमवार, 08/02/2016 11:12
मस्त .

माहितगार सोमवार, 08/02/2016 14:41
:( विंडंबन+विराणी+भाव कविता पोचलीही आणि भावलीही. मागे केव्हातरी राजन खान यांचा खर्‍या प्रेमाची प्रचिती वार्धक्यातच येते अशा स्वरुपाचा लेख दैनिक सकाळच्या पुरवणीत वाचलेला तुमच्या कवितेवरून परत एकदा आठवला. पु.ले.शु.

बॅटमॅन सोमवार, 08/02/2016 15:14
........

प्राची अश्विनी सोमवार, 08/02/2016 18:22
विडंबन असूनही स्वतंत्र ताकदीची कविता. कतिल शिफाई यांची गझल आठवली आखरी हिचकी तेरे जानों पा आये, मौत भी में शायराना चाहता हूँ।

देशपांडे विनायक मंगळवार, 09/02/2016 10:31
रूपाने विडंबन अर्थाने विराणी असलेली आपली भावकविता माझ्यासाठी फार मोठी GIFT आहे धन्यवाद

बहुगुणी मंगळवार, 23/02/2016 22:39
कुठून वाचली असं झालं, तिमा साहेब! इतकं जळजळीत वास्तव माझंच काय कुणाचंच नसावं अशी सदिच्छा, पण खूप नेमकं लिहिलं आहे!

प्रीत-मोहर बुधवार, 24/02/2016 09:39
:(