आत्मबंध..
होतो अत्रुप्त आत्मा
मग आत्म-मुक्त झालो..
आता कळून आले
मी आत्मबंध आहे.
अतृप्त मूळ माझे
आत्मस्वरूप तेच.
परी मूळबीज म्हणजे
मी आत्म-बंध आहे.
आत्मा बदलता-हा
अतृप्त वर्तमान!
तो भूत काळ त्याचा
प्राचीन बंध आहे.
मी बदलताच असतो
वैविध्य तेच माझे.
या जाणिवेत नुकता,,,
"तो" आत्मबंध आहे.
जाणिव आज झाली
बदलून मीच मजला..
त्या जाणिवेत आता
मी पूर्ण लिप्त आहे.
दिसते स्व रूप त्याचे
जगता जरा स्वतःशी!
शोधीत जात असता
तो एक गंध आहे.
आहे असा मी आज
असतो असाच नेहमी!
ते सत्यरूप असते
इतुका स्वबंध आहे.
ठरवू कशास मग मी?
राहीन-आत्मबंध???
जर मूळरूप त्याचे
तैसे सबंध आहे!
स्विकार आज याचा
केला मी मजं-मतीने
पाहू कितीकं टिकतो!?
"तो" मुक्त छंद आहे!
कळले मलाही काही
सांगून टाकले मी..
घेतो रजा जराशी
तो मूळ छंद आहे!
Chhaane Kavita..avadli
अत्रुप्तता गेलेली दिसत्ये!
आत्म्याइतकीच गूढ कविता !
सुंदर कविता !
मान गये! कविता ओर फोटो दोनों
कविता आवडली
उत्कृष्ट कविता
कोण त्रुप्ती ?
नाही. ती उजवली. ही धाकटी.
नाम अगदी सार्थ आहे..
:( :( :(
'काटा रुते कुणाला ….'
तसे " चार बोतल व्होडका " च्या
केव्हातरी पहाटे
छान कविता
एवढं चांगलं लेखन होतंय पण नाव
+१
धारं म्यान केली परी अंतरात
'अतृप्त' मध्ये कशी धार होती.
हेच म्हणतो
मस्त
कसा मिळाला हो लाल रंगाचा डबा?
@कसा मिळाला हो लाल रंगाचा डबा
जसा यमकात असतो, आत्मू हा उभा
@जसा यमकात असतो, आत्मू हा उभा
कसा मिळाला हो लाल रंगाचा डबा?
(No subject)
=)) =)) =))
=)) =)) =))
+))==))=))
यमक्या आत्मुस =))
गुर्जी हे नाव काय तितके भारी
हो ना राव. अत्रुप्त किंवा
तुम्ही तर बोलूच नका!
द्दे मारा!!!
नै हो.
है ह्हो!
बुवा पाडतात नेहमीच गूळ =))
ऋषीचं कुळ, नदीचं मूळ
=)) अगदी अगदी.
गुर्जी ...
@राग मानू नका, पण आपले नवे
आत्म या शब्दानी...
बुवा, आत्मा अवस्थेतून बाहेर
तुम्ही कल्पिता तो आत्मा आणि