अंतर्यामी ओरीगामी

गर्दीत त्याला पाहून मी जवळ जवळ त्याचा हात खेचीतच बाजूला घेऊन गेलो. "तू इथे प्रदर्शनात कशाला आलास ?" मी रागाने "तू म्हणालास ना सगळे येणार आहेत म्हणून" तो बिफीकीरीने "मला नाही माहीत कोण कोण आलेय ते" मी खांदे उडवून म्हटलो नेहमीसारखा. तो खटपणे म्हणाला " मला माहीत्येय कोण कोण आलेय ते !!!" " कोण कोण ते सांग चटकन अन मोकळं कर मला " मी अधीरपणे .

"हो हो किंचीत पुरोगामी,किंचीत प्रतीगामी आणि बरेचशे ओरिगामी"

"क्का$$$$$य" मी शक्य तितक्या मह्तप्रतसायाने खालच्या आवाजात ऐक चिडू नको.. "जे स्वतःच्या मताभोवतीच फिरतात आणी इतरांच्या मताचा कायम अनादर करतात, हे त्यांनाही माहीती आहे आणि हतबलता दाखवतात ते किंचीत प्रतीगामी,आपली गृहीतके अंदाज चुकू शकतात सुधारणा होऊ शकते हे माहीती आहे पण करीत नाहीत ते किंचीत पुरोगामी आणी..." "अता ओरिगामी बद्दलही आपले ज्ञान पाजळा " मी चिडीवर नियंत्रण ठेवीत. "हे बघ या कागदाचे काही कोपरे दुमडायचे कधी बाहेर कधी आत्,घडीवर नियंत्रण आणि अचूकता तर हवीच सगळं दिलेल्या प्रमाणात आणि न कापता न चिटकवता" "ते मला माहीत्येय, मला घाई आहे लवकर संपव तुझं पुराण" मी त्रासून "तीच कोपरे आणी कडा कधी जमलेतर आणि अगदी आवश्यक असेल तर कागदाचा आतला भागही दाखवावा लागतो,कागद तोच आकृती तीच तरी आप्ली अशी वेगळी छाप+ठसा उठलाच पाहिजे तुझा कलाकृतीवर्,बघ तुझे अहंकाराचे कोपरे नीट दुमड, सगळं जनरीतीनेच करं पण आस जिवंत राहू दे,एकदा का जमली ही जीवन-ओरिगामी, की फक्त अपूर्व समाधान अन शांतता गोळा होईल तुझ्या विश्वात ..... नाही तर चुकलेल्या(चुरगळलेल्या) घडी-कागदाचा फक्त बोळा होतो.. नेमके मला बॅट्याने बोलावले आणि हा गर्दीत गायब झाला पण डोक्यात गुंता सोडून..