मगरीचा वावर

>>माणसाने स्वतःच्या बुद्धीचा वापर करून कंदिल, टॉर्चसारख्या गोष्टींचा शोध लावलेला आहे. इतक्या अंधारात जर त्या गोष्टी वापरायच्या नसतील तर परत त्याच बुद्धीचा वापर करून त्याला अल्टरनेट ठरतील असे शोध लावावेत. >> कितीही शोध लावले तरी एका पावलापुरता जर माणूस बेसावध असेल तर काय करायचे? तेवढ्या अवधीत सापावर पाय पडू शकतो. जर साप चावण्याचे अपघात पाहिलेत तर बहुधा कुणीही आपणहून धोका पत्करत नाही. तो अपघातानेच घडतो. अशी चूक होताच कामा नये अशी अपेक्षा बाळगणे खुळचटपणाचे आहे. >> ज्या जागी हे प्राणी आपल्या पिल्लांसोबत राहतात, तिथे माणसाने ‘अनावधानाने’ का जायचे ? << ह्यातले अनेक प्राणी जसे हत्ती, रेडा, अस्वल हे कुठे "रहात"नाहीत. ते अनेक चौरस मैल परिसरात भटकत असतात. अन्नासाठी त्यांना तसे करणे भागच असते. आता एखादा पर्यटक, हायकर वगैरे जंगलात फिरत असताना, एखाद्या वळणावर, झाडाच्या आडोशामुळे, खडकामुळे अचानक प्राण्याच्या अगदी जवळ येऊ शकतो. माणसाचे नाक वा कान तितके तिखट नसतात. त्यामुळे हे होऊ शकते. अस्वलांचे, रेड्यांचे, हत्तीचे हल्ले ह्यांचे रेकॉर्ड तपासलेत तर हे स्वच्छ कळेल की हल्ला झालेली व्यक्ती जाणूनबुजून त्या स्थळी गेली नव्हती. निव्वळ अनवधानाने. हौशी भटक्यांचे जंगलात, डोंगरात भटकणे वा रानटी प्राण्यांचा मुक्त वावर ह्यापैकी कशावरही बंदी घालणे व्यवहार्य नाही. आणि तोवर असे अपघात होतच रहाणार. निदान आजवरचा इतिहास तरी हेच सांगतो.

शिवलेल्या तोंडांनी नाग काय, कुणीच काही खाऊ शकत नाही. असे साप भुकेने किंवा वेदनेने, सेप्टिक होऊन, न्यूमोनिया होऊन, अशा कारणांनी शेवटी मरतात. नागपंचमीला गारुड्याकडचा नाग दूध पितो हे सर्वांनी पाहिलेले असेल. वास्तविक पाहता नाग/साप हे सस्तन प्राणी नाहीत. ते दूध कधीही पीत नाहीत. मग दुधाची वाटी पुढे ठेवली असता नाग त्यात तोंड का घालतो? कारण नागपंचमीच्या आधी काही दिवस पकडलेल्या नागांना उपाशी ठेवण्यात येतं. त्यांची तोंडे अशा प्रकारे शिवली जातात. अन्नपाण्याविना व्याकूळ झालेला तो साप मग आपसूकच दूध प्यायला मजबूर होतो. दूध हे सापांचे नैसर्गिक अन्न नसल्याने त्यांना न्यूमोनिया होतो आणि काही दिवसांनी ते मरण पावतात. नाही लगेच मेले तर त्यांना त्याच तोंड शिवलेल्या अवस्थेत पुन्हा सोडून दिलं जातं. शेवट नाहीतरी हृदयद्रावक असतोच. इतका राग येतो की अशा लोकांची तोंडेही शिवली पाहिजेत असं वाटतं... :-|

मगरपट्टा सिटीतर्फे दोन मगरीच्या चामड्याचे पट्टे देऊन सत्कार