तात्या शिंचा अमेरीकेला निघाला...! :)

धन्य धन्य हो प्रदक्षिणा विसोबा रायाची

आयला तात्या, सिंडी क्रॉफर्डची आठवण करून तुम्ही काळजाला घरं पाडलीत. कालेजात असताना नाशकातल्या सर्कल या इंग्रजीच पिक्चर लागणार्‍या टॉकीजचे आम्ही नित्य वारकरी होतो. या टाकीजात एकदा 'माय फेअर गेम' हा सिंडीचा पिक्चर लागला होता. त्यावेळी तिच्या गालावरच्या (खरं तर ओठांजवळच्या) तिळाने स्वारी घायाळ झाली होती. त्यात एका शॉटमध्ये सिंडी कचाकचा भांडणार्‍या जोडप्यातील एकाला मागे फिरून काडकन मुस्काटात मारते तो सीनतर अजून डोळ्यासमोर आहे. सालं, तिची मुस्काटात खायलाही आपण कधीही तर तयार राहू भाऊ. (भोचक) आमचा भोचकपणा इथेही सुरू असतो... http://bhochak.mywebdunia.com/

एवढे प्रतिसाद पाहुन तात्यांवरील प्रेम मिपाकरांचे प्रेम दिसौन येत. बाकी, तात्या विष्णु सारखे पाताळात गेले तरी मिपाकर तेथे स्वागत करतील.

छान आहे प्रवासवर्णनाची सुरुवात. पब्लीकचे प्रतिसादही मस्तच! आता पुढचा भाग लौकर टाकून पूर्ण करावा. Doing what you like is freedom. Liking what you do is happiness.

वा धम्माल चाललीये इथे तर :) आता खरंच तात्या तिकडे निघाले तर काय होईल याचा विचार करत होते :) मधे आमचं कुवेत ही लागतं हो..... पण इथे सगळ्या बुरखाधारी.... पेंग्विन ;)

तात्या... एकदा मिशीगन मधे बी यायाचं. ते सगळ कल्हई आन काय काय ते सगळ इथे जोर्दार आहे. आमच्या डेट्रॉइटचा "८ माइल" नावाचा शिणुमा ज्याने पाइला आहे त्यालाच कळेल...आणि ते यमन न काय ते बी इथे जोरदार आहे बरं का? तेव्हा हाग्राआचं आवतणं काय....

तात्यानु इमान कवाचा हाय ता सांगा भवतेक मास्तर म्हून आमची डुटी हायशी वाट्टा त्या इमानात. बाकि पान मदीच संपला तर सांगा शिँगल बेल मारुन एकाद्या टपरीजवळ थांबवतो मग मारा 120-300 नायतर फुलचंद

जुने लेख पाहत होतो तर हा दिसला. पिचकारीचा उल्लेख पाहुन मजा वाटली. टायटनिक मधे लिओनार्डो पण नायिकेला लांब कसं थुकायचं ते शिकवत असतो तो प्रसंग आठवला. एकुण काय तर युरोपियन / अमेरिकन लोक पण पचापच थुकतात तर भारतीयांनी का लाजायचं?

फिर क्या हुवा? पुढला भाग कुठाय? दुवा द्यावा तात्येश्वरा.