Skip to main content

(लेखणीने)

लेखक सूड यांनी गुरुवार, 08/01/2015 15:19 या दिवशी प्रकाशित केले.
काथ्याकुटास व्हावे तय्यार लेखणीने भक्षण घटीपळांचे करण्यास लेखणीने स्वविरोधी बोलण्याला मातीत लोळवावे माझे खरे म्हणावे नखदार लेखणीने मसीहा चितारण्याची अवगत कला करावी औक्षण जणू स्वत:चे करण्यास लेखणीने अफवादि निर्मितेला जेथे उभार तेथे पेरुन बीज यावे रुजण्यास लेखणीने भाकड-वृथा कथांच्या कक्षेमध्ये फिरावे अभिजात सृजनाला डसण्यास लेखणीने वाणी अरण्यरुदनि शिरजोर होई तेव्हा संपादकांनी यावे धरण्यास लेखणीने जेव्हा सदस्य करिति वादळ विराट तेव्हा द्यावे अभय म्हणावे पळण्यास लेखणीने -अंगावर उठे 'शबय शबय'
लेखनविषय:

वाचने 9253
प्रतिक्रिया 27

प्रतिक्रिया

In reply to by अत्रुप्त आत्मा

>>'शबय शबय' >>
होळीच्या काळात गोव्यात वापरला जाणारा शब्द!! ;) कॉलिंग पैकाकू ;)

In reply to by पैसा

"इथेही सोंग आणलं जातय दांभिक कळवळ्याचं,आणि मीच सर्वज्ञ असल्याच त्यामुळे ही मात्रा पण रूग्णाला लागू पडेल असे वाटते." बॅट्मन लिखित घरचा वैद्य आणि जालीम काढा या आगामी पुस्तकातील "दाख्वायचे दात" या प्रकरणातून साभार. *blum3* :-P :P

In reply to by नाखु

@बॅट्मन लिखित घरचा वैद्य आणि जालीम काढा या आगामी पुस्तकातील "दाख्वायचे दात" या प्रकरणातून साभार.>> . नाखु काकांचं आज पासून नवं नाव- ना"खून काका .

सुन्दरच ! जरा ओरिजनल लिवा की

सूड(भावने)ला डिवचू नका, असे म्हणतात ते यासाठीच की काय, असा विचार मनात आला ! ;) जरा ओरिजनल लिवा की ला दणकून अनुमोदन ! लै पावर दिसतिया लेखणीत :)

In reply to by डॉ सुहास म्हात्रे

फार कमी मिपाकर, योग्य शब्दांत, योग्य भाषेत, परखड मत व्यक्त करतात. सूड, त्यातलेच एक आहेत. आसूड ओढतात पण आणि योग्य ती दिशा पण दाखवतात.

स्वविरोधी बोलण्याला मातीत लोळवावे माझे खरे म्हणावे नखदार लेखणीने
हे फारच वृषभ-नेत्र-भेदन आहे !!! *OK*

In reply to by नाखु

अगदी, अगदी! "नखदार लेखणीने" फारच भारी! (बाकी नाद-खुळा: तुमचं ते 'वृषभ-नेत्र-भेदन'ही आवडलंच :-) ) अवांतरः मसीहा चितारण्याची अवगत कला करावी औक्षण जणू स्वत:चे करण्यास लेखणीने या ओळी वाचून पॅरिसमधल्या व्यंगचित्रकारांच्या हत्येची आठवण झाली.

खूपच जबरदस्त !! "माझे खरे म्हणावे नखदार लेखणीने" च्या ऐवजी "माझे खरे म्हणावे नखदार लेखणीने" असे हवे होते (लहान तोंडी मोठा घास घेतोय. क्षमस्व)

लै भारी .... :) हे वाचून आमचीबी येक जुनी कव्ता आटवली... म्हनलं चला आपणपण कविता पाडू तेनी म्हनले राग 'लय' नका तोडू नायतर शब्दांन्ला नसंल शब्दांचा पायपोस आम्ही म्हनू याला शब्दाचा लई सोस आशय नसेल तर कोणाचं काय जातं सुद्धलेखन करताना मन आमचं जळतं आम्ही इचारलं हेडर फुटर काय घालू त्येच्या नादात ते बेणं मिटर इसरलू त्ये दादां म्हणत्यात कुटं हाये रे यति यति विना काव्य हीच तं आमची नियती अशानं बघा कवितेचं माज्या बारा वाजलं क्कुणी वाचो न वाचो आमी तर वाचलं नवकवि ईशाल म्हमईकर

घरी कमधेनू पूढे ताक मागे, हरी बोध सांडून विवाद लागे, करी सार चिंतामणी काचखंडे, तया मागता देत आहे उदंडे जय जय रघुवीर समर्थ पैजारबुवा,

जबरी कविता रे सूड भावा. छान सूड घेतलाय. :) :) कविता शोधत गुगलायला गेलो तर ही सूडकन्या गवसली. :D