वादळ...

कि वादळ,नेस्तनाबूत करून तूझं सर्व, स्पर्शही न करता तूला, "एकटं" सोडणारं, वादळ कोणते ते, आतलं की बाहेरंचं?

खल्लास! मस्त ओळी कविताही वेगळी आणि बरंच काहि सांगणारी आहे.. आवडली -(वादळी) ऋषिकेश

इथलं कवितारुपी आणि ब्लॉगावरचं स्फुटरुपी वादळ, दोन्हीही मस्तच पकडली आहेत शब्दांत. अदिती

धन्यवाद

कि वादळ,नेस्तनाबूत करून तूझं सर्व, स्पर्शही न करता तूला, "एकटं" सोडणारं, या ओळी तर मस्तच आहेत !!!!!!!! सतीश गावडे आम्ही इथेही उजेड पाडतो -> मी शोधतो किनारा...

साला, लै भारी कविता आहे! आपला, (वादळी व्यक्तिमत्वाचा) तात्या.

>>तो माझा भाचा आहे... सतीश गावडे मी शोधतो किनारा... फार गोड आहे मग.. आणि खरच शोधतोय काहीतरी असे वाटते.. आणि धन्यवाद विसोबा