गपचिप

अगदी असंच एक पात्र पाहिलं होतं ... कथा आवडलीच !

कथा आवडली हाय .

लै भारी ! ही पोर लै चॅप्टर हाय. राजकारनात नाव काडंल. ग्येला बाजार जिल्ला परिशदेची उपाद्यक्श श्येकडा शंबर टक्के ! :)

कथा आवडली.

पोर लय गुणाची :))

आवडेश!

काय ट्याक्ट तरी =)) बेरकी हाये पोरगी एकदम ;)

झ्याक हाये लेख... वाचून मलाबी च्या ची तल्लफ आली बगा…. वाइच घोटबर च्या घेउन्शान येतु!!

मस्त लिहिलंय!

आवडली गोष्ट

गपचिप. टाळी घ्या!!

लै भारी!!!

झक्कास...

=))

आंजी थोडी मोटी जाली की सोताच्या सोता च्या बनवील, आदुगरच उलिसा च्या पिईल, मंग पावण्याना दील! ;)

"च्या" साठी काय पण (तुमच्या साठी काय पन च्या चालीवर)

मस्त कथा आहे ..

एवढी छोटि का कथा अजुन जरा लिहा ना वाचताना मज्जा येतेय.

:)

=))

ओके माहितच न्हवत मला असाही साहित्यप्रकार असतो ते.

भारीच! अनवट प्रसंग आणि लहान मुलांची इन्जेन्युइटी दाखवणार्‍या या शतशब्दकथा फारच आवडतात. लिहीत राहा.

नाद खुळा..

वाटलं नव्ह्तं वं पोट्टे तुह्या कडं बगून इतकि इचक असशील त्ये!!!

छोट्या मुलीची छोटी कथा मस्त.

सर्व वाचकांचे आणि प्रतिसादकांचे आभार.

फुर्र... आमची मैत्री येकदम घट्ट भेटल्याशिवाय चैन नाही सगळे दुसऱ्यांदा चा पितात. आमाला मात्र नाही. आण्णा म्हन्त्यात, “काम धंदा कर चहा नको ढोसू उगा.” त्यादिशी सासरा आल्ता. बायको च्या दिऊन बोलत बसली तितचं. मला म्हन्ली, “जरा साखर दुध घेऊनशान या बाबाला परत चा पायजे.” आता सासरे व्हते; तेंच्यासमोर बायकोचं ऐकाया पायजे ना! सासऱ्यानी कपात उलिसा च्या तसाच ठुला व्हता. म्या पिऊन टाकावा म्हटल तो गपचिप. एकदम बाद आयडिया.... तवापासून आले पावणे, की पड बाहेर् ... पारावर जा..... पावणे नाय आले तर? पांड्या म्हनत होता आंजीच्या घरावरुन जा आंजी बोलावतिया “आई-आण्णा बोलावत्येत” म्हनूनशान. तिची आय करतेच च्या. म्याबी पितो. फुर्र फुर्र.... दुसऱ्यांदा....तिसऱ्यांदा.

अर्थात तुमच्या एवढे काही जमलेले नाही आणि ते शक्यही नाही. आन्जीच्या निरागस बनेलपणाची कमाल बाप्यांमधे कुठली यायला ? :-)

नेहमीप्रमाणे...आवडली