Skip to main content

तू रे पल्याड गोविंदा!

लेखक आतिवास यांनी सोमवार, 23/12/2013 11:36 या दिवशी प्रकाशित केले.

चाल चालले मी
श्वास राहिला पेटता
पाणी उसळले किती
गूढ डोहाने जपता.

जाणत्याला सारे भय
तण माजताना रानी
मस्तवाल झाले मी
त्याने तुला काय हानी?

वाया गेले एक तप
पुढे चालू राही धंदा
तुला नाही सुख दु:ख
तू रे पल्याड गोविंदा!

*अन्यत्र पूर्वप्रकाशित

लेखनविषय:
वाचने 5166
प्रतिक्रिया 23

प्रतिक्रिया

आतिवास मंगळवार, 24/12/2013 12:34

हं! सहमत आहे. मलाही अनेकदा कविता समजत नाहीत - अगदी स्वतःच्याही. हे मी उपरोधाने म्हणत नाही, तर खरंच सांगतेय.

मदनबाण मंगळवार, 24/12/2013 13:59

ओह्ह...
हे मी उपरोधाने म्हणत नाही
मी देखील उपरोधाने प्रतिसाद दिला नाही,खरतर गमतीने आणि खरचं काही न समजल्याने तसा प्रतिसाद दिला आहे.

प्रभाकर पेठकर सोमवार, 23/12/2013 12:55

माझ्या सारख्या पामराच्या सोयीसाठी कवितेच्या रसग्रहणाच्या प्रतिक्षेत आहे.

राही मंगळवार, 24/12/2013 15:02

कविता अतिशय आवडली. विंदांची अशीच एक गोविंदा शब्द असलेली अत्यंत नादमधुर आणि लोकप्रिय कविता (आता पटकन आठवत नाहीय) त्यांच्याच तोंडून ऐकली होती तिची आठवण झाली.

आतिवास मंगळवार, 24/12/2013 15:29

कविवर्य बोरकरांची 'नाड्यावर चाले' माहिती आहे - विंदांची मात्र कोणती कविता तुम्ही म्हणताय ते आठवत नाहीये. आठवली की नक्की सांगा.

यशोधरा मंगळवार, 24/12/2013 15:35

नाडयावर चाले जशी सोनचेडी
तशी माझी नाडी चालवी तू
गर्दीच्या आरोळ्या ऐकू नेदी कानी
किंवा तृप्त ध्वनी टाळियांचे
दिसो नेदी डोळा प्रकाश वा दिशा
घेतलेली रेषा सुटो नेदी
खुर्द्याचे खाविंद करू देत सौदा
तू मात्र गोविंदा सांडू नको.

वा!

राही मंगळवार, 24/12/2013 17:57

खरोखर सुंदर.
'खुर्द्याचे खाविंद, करू देत सौदा, तू मात्र गोविंदा सांडू नको.'
काय बोलावे! कुठून अशी प्रतिभा येते, कुठून असे शब्द सापडतात, सारेच अनाकलनीय.

यशोधरा मंगळवार, 24/12/2013 19:20

'खुर्द्याचे खाविंद, करू देत सौदा, तू मात्र गोविंदा सांडू नको.'

ह्याच ओळींवर मी मरण पावले! अतिवास, तुम्हांला किती धन्यवाद द्यावेत. :)

आतिवास मंगळवार, 24/12/2013 22:23

काय बोलावे! कुठून अशी प्रतिभा येते, कुठून असे शब्द सापडतात, सारेच अनाकलनीय.

बोरकर, मर्ढेकर, रॉय किणीकर वाचताना तर हजार वेळा असं वाटतं :-)

राही मंगळवार, 24/12/2013 17:50

तू उंच बांधली हंडी रे. पण यात बहुधा 'गोविंदा' हा शब्द नाही. हंडी आहे म्हणून गोविंदाशी साम्य जाणवले असावे.
या कवितेत हंडीशी यमक जुळणारा हबेलंडी हा शब्द वाचताना खटकला होता. पण विंदांच्या पहाडी आवाजात आणि मोकळ्या-ढाकळ्या थाटात ऐकताना त्यातल्या ताकतीने थरारून जायला झाले होते. रसिकश्रोते आग्रह करून त्यांना ही कविता म्हणायला लावीत असे दोन-तीनदा पाहिले आहे.

पैसा मंगळवार, 24/12/2013 22:29

गोविंदा अल्याड झाला तर डोह गूढ राहणार नाही. गोविंदा पल्याडच बरा!

प्यारे१ गुरुवार, 26/12/2013 04:01

___/\___
समजली म्हणेतोवर निसटणारी.
रसग्रहण टाकूच नये. आपापल्या मगदुरानुसार उमजू द्यावी.