प्रेम आणि ममता ....... भाग दोन शेवटचा

'जा तुझ्या त्या राजुजवळ जा, थांबु नकोस,राजु राजु खुप करतेस ना, जा आता मी केली नवि नवरी, जा', दारु नशेत रमेश बाबु म्हणाला व तो हासु लागला, त्याच्या पाठोपाठ ती नवि नवरी ही हासु लागली.
हे पाहुन तिला आश्चर्यचा धक्का बसला, त्या रात्री ती घराबाहेर बसली, तो रात्रभर काकंणाचा आवाज तिला नकोसा वाटला व तीने आपले कान बंद केले.
दुसर्या दिवशी ती भराभर चालत ती त्या पिर साहेबाच्या दर्ग्याकडे जाऊ लागली, कधी एकदा राजुला पाहतोय आसे तिला झाले. तिला राजुचा आधार इतका वाटु लागला की त्याच्या शिवाय ती जगुच शकत नव्हती .
शेवटी त्या दर्ग्याच्या दारात आली, राजुला इकडे तिकडे पाहु लागली पण राजु कोठेच दिसत नव्हता, तीचा कंठ दाटुन आला व तिला रडु कोसळले.
ती पळत जाऊन दर्ग्याच्या पिर साहेबाच्या कब्र वर ती कोसळली व जोर जोरात रडु लागली डोके आपटु लागली, तिचे ते रक्ताने माखलेले कपाळ खुप काही सांगत होते, मोठ्याने ओरडत ती म्हणाली,'कोठे आहे माझा राजु, मी तुझ्या स्वाधीन केले होते त्याला, तो कोठे आहे सांग तुला माहीती आहे, सांग माझा राजु कोठे आहे?,'
आणि ती अगांतील कपडे फाडु लागली तीने ती लाल साडी काढुन टाकत होती तेवढ्यात , तेथील एका फकीराने तीच्या अगंावर चादर टाकली व तिला झाकत तो तिला म्हणाला ,'मला माहीत नाही तुझा राजु कोठे आहे, पण येथे दोन वेळचे जेवण मिळते तेही बंद होईल,आसं करु नकोस,'
*