"यमाची वरात"
पाहिला मी तयास डोकावुनी दारात
उंब-यापाशी होती यमाची वरात
मंदावली मज बुबुळांची वळणे
भयाची कळ आली हऴव्या उरात
जरी शांतता होती चोहोबाजूंनी
रेड्याचे हंबरने झाले कर्कश सुरात
जाता कटाक्ष माझा देवघराकडे
पणतीचे फडफडणे झाले उगी जोरात
अजुनही उचलला नव्हत माझा देह
त्याची पाऊले फिरत होती घराघरात
आठवूनी आल्या मज मागच्या स्मृती
पुरता वाहून गेलो मी अश्रूंच्या पुरात
जाता शून्य नजर समोरच्या भिंतीकडे
माझाच फोटो मज दिसला हारात
येता समीप समय जाण्याचा तो
यमाचे तांडव झाले मोठ्या भारात
मंदावता आता हृदयाची धडधड
शरीर लुळे पडले एका क्षणात
गिळता कडवट आवंढा शेवटचा तो
माझाच प्राण गेला माझ्या घरात
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
1843
प्रतिक्रिया
11
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
R.I.P.
माझाच प्राण गेला माझ्या घरात!
मग कविता केंव्हा केली?
In reply to माझाच प्राण गेला माझ्या घरात! by संजय क्षीरसागर
हा प्राण असा सारखा ये जा करतो का?
In reply to मग कविता केंव्हा केली? by वैभवकुमारन
आणि बाय द वे, रोज "कविता केल्याशिवाय अंघोळ करणार नाही" असं व्रत
In reply to हा प्राण असा सारखा ये जा करतो का? by संजय क्षीरसागर
छान
(लिलाध्रा.. ये रे ये.. तुझा
घरातल्या नातेवैकाचे काय ते
हाहाहा
मस्त कल्पना. पण असल्या कल्पना जगता तुम्हि ? :ऑ
In reply to हाहाहा by सोनल कर्णिक वायकुळ
जो जगतो तोच लिहतो
In reply to मस्त कल्पना. पण असल्या कल्पना जगता तुम्हि ? :ऑ by वैभवकुमारन