कशाला उसासे हवे आर्जवांचे
नवी वागण्याची तर्हा ही कशी
उगा श्वास श्वासांस जाळीत येतो
फिरे जो तुझा हात देहानिशी
तिथे चंद्र माथी चढूनी नभाच्या
मनासारखे चांदणे शिंपुदे
रतीला म्हणावे तुझ्या साजणाचे
जरासे निखारे विखारास दे
प्रिये खेळ आहे खरा संयमाचा
कसे आवरावे कळेना तुला
अगे मंद चालीतली रागदारी
असे ही नव्हे हा स्वरांचा झुला
जसे मोगर्याने फुलावे सुखाने
तसे वाढवूया निशेला सखी
हळू माधुरीचे भरू देत प्याले
उधाणास येऊ नको सारखी
-- अमेय
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
5065
प्रतिक्रिया
17
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
(No subject)
:)
लाजलेली स्मायली कुणाकडे असेल
In reply to (No subject) by जेनी...
लाजलेली स्मायली कुणाकडे असेल तर द्याना ...:)
छान!
लयीचं सुरेख भान आणि समर्पक शब्द योजना आहे. अनुभवानं अजून आषयघन करता येईल.
नक्की कोणत्या अनुभवाने आशय
In reply to छान! by संजय क्षीरसागर
नक्की कोणत्या अनुभवाने आशय सघन होईल?
सहवासाची प्रदीर्घता आणि कवीमनाच्या संवेदनेची उत्तोरोत्तर वाढणारी
In reply to नक्की कोणत्या अनुभवाने आशय by शैलेन्द्र
तरलता आशय सघन करत नेते. मग कविता मिस्टीकल होते.
सुंदर रचना, आवडली..
सुंदर रचना, आवडली.. :)
आहा सुरेख
आहा
सुरेख
सुंदर
__/\__!!
मस्त प्रणयकविता!
मस्त प्रणयकविता!
बाकी हा प्रियकर 'एवढा समजूतदार' कसा काय ब्वा? ;)
छान !!
छान !! पण तुमच्या करुण रसाच्या कविता वाचताना जसं आपसूकच 'वाह !!' येतं तसं नाही वाटलं.
बाकी करुण असो वा शृंगारीक, लयबद्धता वाखाणण्यासारखी आहे.
काय लिवलय...काय लिवलय...!
काय लिवलय...काय लिवलय...! वाक्या..वाक्याला मनातूनच सलाम ग्येला ना राव! ___/\___
मस्त!
सुंदर लिहिलंय!
सुंदर !!
सुंदर !!
पुन्हा एकदा वाचली!
पुन्हा एकदा वाचली! :)
जसे मोगर्याने फुलावे सुखाने
तसे वाढवूया निशेला सखी
हळू माधुरीचे भरू देत प्याले
उधाणास येऊ नको सारखी >>> सलाम हाय राव सलाम! __/\__
सुंदर!
छान लिहिलंय! :)
वाह... सुंदर !
वाह... सुंदर !
क्या बात!
क्या बात!