Skip to main content

गव्हाणी घुबडाच्या घरात.... समारोप..!! They are back...!!

लेखक गवि यांनी गुरुवार, 31/10/2013 19:40 या दिवशी प्रकाशित केले.
आधीचा धागा भरुन वहायला लागला. घुबडाच्या न बांधलेल्या गबाळ्या घरात खूप जणांना डोकावण्याची उत्सुकता दिसली. नवीन प्रतिसाद शोधणं त्या धाग्यात कठीण झाल्याने हा आणखी एक धागा तयार करतोय. अजूनही चार अंडी शिल्लक आणि तीन पिल्लं बाहेर आहेत. चौथं पिल्लू बाहेर यायला विसरलंय की काय ??! पहिलं पिल्लू प्रचंड मोठं झालंय (तुलनेतच अर्थात). तिन्ही पिल्लांचे डोळे उघडले आहेत. यात गंमतीशीर प्रकार असा की सर्वात लहान पिल्लू (टिल्लू) हे सर्वात मोठ्या भावंडाला (दादा म्हणू) पकडून राहतंय.. जिकडेतिकडे दादाच्या प्रोटेक्शनमधे. ते जणू दादालाच आई आणि रक्षक समजतंय. घाबरलं की दादाला चिकटतं.. त्याच्या कुशीत झोपायला शिरतं. आईकडे जास्त जात नाही. दादा हा ताईदेखील असू शकेल.. :) आणि उरलेलं तिसरं (मधलं.. म्हणजे २ नंबर) पिल्लू मात्र मम्माज बॉय आहे. ते कायम आईच्या पंखाखाली. लहान्या आणि मोठ्याला पंखातून सुटका करुन मोकळ्यावर खेळायची हौस.. तर मधला मात्र आईच्या पदरात सदैव दडून.. बाहेर आला तरी नुसतं डोचकं बाहेर काढून अंदाज घेतो आणि आत दडतो. थोडक्यात मोठा दादा आणि शेंडेफळ (आत्तापावेतोचं) यांचा कंपू झालेला दिसतो. व्हिडीओ नीट पाहिलेत तर मी काय म्हणतो कळेलच. एकदोनदा तर मला दादा (अर्थात त्याचं स्वतःचं हादडून झाल्यावरच बहुधा..) त्याच्या छोट्या दोस्ताला खायला मदत करतानाही भासला. आणखी निरीक्षणाने पक्कं सांगता येईल. ३१ ऑक्टोबर.. १. आधी बघा एक थोडा मोठा व्हिडीओ. यात आई आणि पोरं यांच्या दिनचर्येतला काही भाग.. शिकारीचे लचके, पोरांची मागणी, घुबडाईची स्वतःची साफसफाई... आणखीही काही दिसलं तर मला कळवा. हा व्हिडीओ फक्त थोडा जास्त वेळ तुम्हाला या घरात डोकावता यावं यासाठी. २. हा व्हिडीओ दिवाळीत काय होईल याची झलक दाखवतो. शेवटपर्यंत पाहिला तर आधी एक सुतळी बॉंम्ब किंवा लक्ष्मीतोटा उडल्यावरची रिअ‍ॅक्शन.. थोडीशीच.. आणि नंतर फटाक्यांची माळ वाजल्यावर मात्र एकदम दचकून चला रे पंखांखाली.. मस्ती बास आता.. असा घुबडाईचा पोक्त इशारा.. ३. बिग ब्रदर ईटिंग लंच.. डिस्टर्बन्स नको.. घुबडाईकडे चिर्र चिर्र अशा आवाजांनी मागणी केली जाते आणि ती आणलेल्या शिकारीचा एक लचका तोडून पिल्लांना देते. पिल्लं गुणी आहेत. आ करुन भरवण्याचा हट्ट न धरता आपापली हाताने जेवतात.. (लिटरली.. पिल्लांचे पंजे प्रचंड आहेत.. ते लचका पंजात पकडून किंवा पंजे त्यात रोवून त्यावर बसून चोचीने आपापले खातात.) माझी अशी समजूत होती की त्यांना चोचीत भरवावं लागत असेल. अर्थात मोठं झालेलं पिल्लू अशा रितीने खात असेल हीदेखील शक्यता आहेच. ४. बिग ब्रो झोपलाय. त्याचा छोटा चाहता त्याला ढोसकलतोय. त्याच्यावर चढायचा प्रयत्न करतोय. इतकावेळ ते दोघे एकमेकांशी काहीतरी ढकलाढकली करत होते. त्यानंतर मोठा भाऊ झोपला. तेव्हा लहान बाळ "माझ्याशी अजून खेळ ना रे.. " असं म्हटल्यासारखं मला वाटलं. ५. मला माझ्या वाट्याचा लचका दे अशी घुबडाईकडे बडादादाची तीव्र मागणी आणि लचका तोडून मिळाल्यावर संतोष पावून तो कोपर्‍यात नेणे. (कोपर्‍यात घेऊन निवांत खात बसण्याचा भाग व्हिडीओत आलेला नाही.) पिल्लं घशातून कसलातरी वेगळाच सीर्र सीर्र अशा आवाज करतात. तो यातल्या बर्‍याचशा व्हिडीओजमधे ऐकायला मिळेलच. पण त्या आवाजाने त्यांची शांतताप्रेमी आई वैतागते आणि त्यांना पंखाखाली घेऊन आणि अर्रर्र किंवा तत्सम दबक्या आवाजात दामटते असं दिसलं. केवळ खाणं / भक्ष्य इतकाच इंटरेस्ट न राहता आता त्या पिल्लांना (निदान थोरल्याला) खेळण्यातही रस उत्पन्न झाला आहे असं वाटतंय. एक रंगीबेरंगी चिंधी मिळाली आहे त्यांना. ती फाडत बसतात. बाकी अपडेट उद्या किंवा जसाजसा लाभेल तसा. साधारण कालक्रमानुसार आणखी एक पिल्लू उद्या यायलाच हवं. भेटू..
लेखनविषय:
लेखनप्रकार

वाचने 62673
प्रतिक्रिया 187

प्रतिक्रिया

शिरसाष्टांग नमस्कार.. पालकत्व जबरदस्त निभावताय तुम्ही..

कसली गोड आहेत पिल्ल! मस्तच! वाकुन कशी पाहताहेत ना? माझा पक्षीपण माझ्याकडे असाच निरखुन पहातो, डोक आडव करुन. एकूण तुम्ही पाहताय म्हणुन मिसेस घुत्कारे निवांत आहेत वाटतात.

अरे व्वा! मस्त पोज आहे. घाबरलेली दिसत असली तरी 'सांभाळून असा, कुठल्याही क्षणी आक्रमक होऊ' हा संदेश सक्षमतेने देत आहेत. गवि, जवळच्या शाळेत केजी १ साठी दोन सीट्स बुक करून ठेवा.

गवी hats offf you......

भारीच गवि साहेब , तुमच्या संगोपनाला सलाम आणि शुभेछा

In reply to by गवि

मानवी भावनांची तुलना ह्यांच्याशी करायची झाली; तर फोटोमधून एक निस्सिम निरागसता प्रतीत होते. ही चिमुरडी त्यांच्या चिमखड्या भाषेत " आमाला खेलायला गार्डनला नेनाल का" असं चटकन् विचारतील असं वाटतं. . सम्यक निसर्ग ही भंकस असेलही. त्यात टोकाच्या आणि हिण्कस क्रौर्याचे दर्शनही होते.(अर्थात क्रौर्य ही पुन्हा मानवी भावनाच."जाणिवेत"ल्या जीवांसाठी) पण ही जी like begets like वाली साखळी आहे ना, ती अतिशय लोभस आहे. निसर्गाची ती लोभस बाजू.( आता साला "लोभस" ही पण मानवी भावना.) कठीण आहे.

In reply to by गवि

निरागस पिल्लं बघताना लहानपणी टीव्हीवर बघितलेल्या रामायणातील जटायूची आठवण झाली!

हा सर्व 'आंखो देखा हाल' पाहिल्यानंतर यानंतर कधीच घुबड या पक्षाविषयी कुणाला घृणा किंवा भीती वाटणं कठीण आहे, Procreate, Protect, Provide ही मानवाची तीन मूलभूत कार्ये/ कर्तव्ये असतील तर निसर्गातील इतर जीवही हेच सर्व किती इमानेइतबारे करतात याचीच गविंच्या लेखमालेने पुन्हा एकदा जाणीव झाली.

:)

दोघंही पोरटीं मस्त दिसत आहेत!

In reply to by स्पंदना

पालकत्व मूळ पालकांकडेच आहे. मी फक्त अधूनमधून नजर टाकतो इतकंच.. मी फक्त तुम्हा सर्वांना काही घडामोडी सांगतो. यापलीकडे पालकत्व म्हणावं असं काहीही माझ्या हातून खास झालेलंच नाहीये अद्याप.

नवीन व्हिडियो फोटोंची फार वाट पाहत आहोत... जमेल तसे टाका ना प्लिज...

मोठं पिल्लू आता खरोखर खूप मोठं झालं आहे. आजच्या या फोटोंमधे ते खाली बसून असल्याने उंची लक्षात येत नाहीये, पण आज सकाळी बघायला गेल्यावर ते उठून उभं राहिलं तेव्हा मला बर्‍याच दिवसांनी घुबडाईच येऊन बसली आहे असा भास झाला इतकं ते मोठं (उंचीला) झालं आहे. त्याच्या पंखांमधे वाढत्या प्रमाणात अ‍ॅडल्ट घुबडाच्या रंगाची पिसं उगवली आहेत. फोटोंमधे खास हॅपनिंग काही नाही कारण ती पिल्लांची झोपण्याची वेळ आहे. आळसटलेली आहेत. आजची खास बात म्हणजे संरक्षणार्थ कुकरशिट्टी वाजवणे, ख्याव ख्युव आवाज आणि पवित्रे घेणे ही सर्व कामं आता छोट्या पिल्लाने उत्साहाने स्वतःकडे घेतली आहेत. मोठे पिल्लू आसपास चाहूल लागली तरी फारसे काळजी करत नाही. बडा जो हो गया हूं.. असं असावं.. :) A बाजूला जमिनीवर मातृपितृकृपेने भक्ष्य येऊन पडलेलं दिसतंय. अर्धा स्वाहाकार झालेलाही दिसतोय. B सकाळच्या वेळी रोज झोप काढतात.. अर्थात सावध झोपच.. C

आवडल . *clapping* *BRAVO* :BRAVO: :bravo: :clapping:

छान धागा! पण घुबडाची पिलं जगली म्हणून आनंद व्यक्त करू की मनुष्येतर प्राण्यांचा अवघड होत चाललेला जीवनसंघर्ष पाहून हळहळ व्यक्त करू ते कळत नाहीय.

काल मिपा डाऊन असल्याने अपडेट लिहीता आला नाही. कालचा अपडेट आजः A वाढता वाढता वाढे. लवकरच उडण्याचे पहिले धडे घेण्यासाठी मोठे पिल्लू तयार होईल असं दिसतंय. पाचव्या मजल्यावर वळचणीच्या जागेत उडायला कसं शिकवणार हा प्रश्नच आहे म्हणा..प्रॅक्टिसच्या काळात नाही जमलं तर थेट जमिनीवर गच्छंती..एरवी पिल्लू असं खाली पडलं तरी घुबड आईबाप त्याला तिथेच अन्न देतात, आणि एखादा मजला उंचीइतक्या गव्हाणीत परत यायला मदत करतात. पण पाच मजल्यांच्या उंचीवर ही सिस्टीम कशी चालेल माहीत नाही. पण त्यांनी घर करण्यापूर्वीच हा विचार केला असेल असं म्हणू.. बाकी घरट्यात गुटख्याचे पाकीट दिसत असल्याने यांचे पिताश्री येतजात असावेत असं दिसतंय.. ;)

In reply to by गवि

हे चित्र नंबर वन ! मी किती उंच झालोय हे अभिमानाने दाखवताना दिसतोय ! पण डोळे मिटालेले आहेत, उभ्या उभ्या डुलक्या चालल्या आहेत की काय? :) बाकी घरट्यात गुटख्याचे पाकीट दिसत असल्याने यांचे पिताश्री येतजात असावेत असं दिसतंय... +D

इथे आगोदरच येऊन गेलेले पिल्लांच्या वाढीच्या वेगवेगळ्या टप्प्यातले काही फोटो एकत्र पोस्ट करतोय.. एकत्रित पाहण्यासाठी केवळ. egg B D C E F G H I J

In reply to by पैसा

आधी कडेवर घेऊन फिरवून आणतील (उंचीची भिती घालवायला). एकदा भिती गेली की आपल्या चोचीत पिल्लाचा एक पाय पकडून उडायला मदत करतील आणि एकदा का उडता यायला लागलं की, 'आयला! आई-बाबांना नं काडीचीही अक्कल नाही' असे म्हणायला पिल्ले मोकळी होतील.

गविशेठ , ही लेखमाला / फोटोमाला पुर्ण झाली की लोकसत्ताला पाठवा. जबरदस्त आहे. :)

गवि, खूप छान वाटलं प्रगति बघून.. शतशः धन्यवाद!

केव्हढ उंच आहे घुबडु. बाकी गुटख्यावरुन पिताश्री म्हणजे सुतावरुन स्वर्ग वाटतय. :D माताजीसुद्धा "दमले बाई म्हणुन तोबरा हाणु शकतात."

काल रात्री पिल्लं दिसेचनात, म्हणून नीट शोधलं तर त्यांनी जन्मल्यास पहिल्यांदाच तो मानसिकरित्या ईअरमार्क केलेला दीड बाय दीड फुटाचा घरटं नावाचा चौकोन सोडून वळचणीत दुसर्‍या टोकाला भ्रमंती सुरु केली होती. सकाळी पाहिलं तेव्हा परत आली होती दोघंजणं. माझ्या या कॅमेर्‍याचे हार्डवेअर आणि सॉफ्टवेअर हे बर्‍याचदा उत्तम क्षण पकडण्याच्या कामी धोंड ठरतात. फोटो काढण्याचे बटण क्लिक केल्यावर कसलासा काउंटडाऊन सुरु होतो आणि तो अडकत अडकत कित्येक सेकंदांनी किंवा कधीकधी मिनिटभराने फोटो निघतो. मोक्याचा क्षण टिपला जात नाही. तरीही आज पिल्लांची तुलनात्मक उंची, पिसं जोराजोरात साफ करणं, मानेचे व्यायाम :) असे बरेच फोटो मिळाले. व्हिडीओमधे पिल्लांच्या माना किती लवलवतात ते दिसेल. एकदा मोठ्या पिल्लाने मान खांद्याच्याही खाली लटकेल इतकी खाली वळवली. दचकायलाच झालं, पण तो चमत्कारिक फोटो निघेपर्यंत पोज बदललेली. तरीही व्हिडीओत थोडी झलक दिसेल मानेच्या लवचिकतेची. इतक्या माना का वेळावतात कोण जाणे मधेच.. आवाज नीट ऐकू येण्यासाठी की खरंच मानेच्या लवचिकतेची प्रॅक्टिस? :) व्हिडीओ शेवटपर्यंत बघा कारण, व्हिडीओच्या शेवटाकडे लहान पिल्लाने दिलेली खुन्नस कम मला घाबरवणारा पंख फुलवलेला पवित्रा लाजवाब.. आणि दोन्ही पिल्लांनी घसे फुग्यासारखे फुगवून सोडलेली हवा, यामुळे त्या कुकरशिट्टीचा उगम नेमका कुठे असतो ते आवाजासहित दिसेल. पूर्ण व्हिडीओ पहावा. प्रतिमा: मोठ्या पिल्लाच्या पंखांतली आणि पोटावरची जवळजवळ सर्व शुभ्र बालपिसं जाऊन त्याजागी प्रौढ घुबडाची मोठी रंगीत पिसं आली आहेत. A B G C वेगवान पीससफाई: D

तुमच्या कॅमेर्‍याच्या सगळ्या मर्यादांसकट त्याने जे काम बजावलंय ना, त्याला तोड नाही. जगातल्या कोणत्याही वेबकॅमला असं काम मिळालं नसेल कधी! त्या कॅमेर्‍याला तुमच्याबरोबरच धन्यवाद! डिलेड शॉटचं काहीतरी सेटिंग असावं. पण आता त्या पिलांच्या लक्षात न येता अ‍ॅडजस्ट करता येईल का कोणजाणे!

अप्रतिम. मानेचे व्यायाम हे घुबड समाजातील 'योगा'चे प्रकार असावेत. प्रत्येक आकलनिय आणि अनाकलनिय आवाजाला त्यांचा प्रतिसाद पाहता आता निदान एखादा कावळा वगैरे आल्यास त्याला हुसकावून लावण्याचे धाडस आणि कसब त्यांच्यात आले असावे असे वाटते आहे. अजून महिन्याभरात ती उडू शकतील आणि एक सक्षम घुबड नागरीक म्हणून नांवारुपाला येतील अशी शक्यता आहे. ह्या घुबड संगोपनातील कर्तव्यपूर्तीचा आनंद लवकरच तुम्हाला मिळेल. प्रथम तिथे अंडी पाहिल्यापासून ते थेट घुबडांनी स्वबळावर स्वपंखांनी उडून जाई पर्यंतच्या प्रवासातील तुमची मानसिक आणि भावनिक स्थित्यंतरं, उत्सुकता, काळजी, कौतुक, समाधान, मनाची गुंतणूक वगैरे वगैरे वर एक तपशिलवार लेख तयार ठेवा. हा लेख एक अहवाल लेखन आहे. तो लेख तुमच्या थेट भावभावनांचे शब्दचित्र असावे......घाई नाही, घुबडांनी घरटे सोडून आपल्या सर्वांना टाटा-बाय बाय केल्या नंतर.... पण वाट पाहात आहोत.

In reply to by प्रभाकर पेठकर

+११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११११!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

चांगले काही असलं तर सांगा. वाईट बातमी अजिबात देऊ नका!

पिल्लं आता त्या वळचणीच्या एरियात मोकळेपणी बागडत असतात. मोठ्या पिल्लाने उडण्याचे काही धडे घेतलेत का हे कळलेलं नाही. सुटीच्या दिवशी अधिक काळ निरीक्षण केल्यानेच कळेल. लहान पिल्लाच्या पंखातली पिसंही आता प्रौढ घुबडासारखी झाली आहेत. तेही लवकरच उडण्यासाठी तयार होईल असं दिसतं. एका पायावर उभं राहणं हा दुसर्‍या पायाला विश्रांती देण्याचा प्रकार आहे की उगीच आपली स्टाईल हे माहीत नाही. A B बाकी जबरदस्त इंटरेस्टिंग असा काही अपडेट नाही. घुबडाकडे पहायला मिळणारा वेळही कमी झालाय.

In reply to by गवि

गवि, हे सगळं वाचतोय. आसुसून वाचतोय. या दोघांची बातमी वाचायला रोज उत्सुकता लागून राहते. एक सांगतो, हे दोघेही जेव्हा उडून जातील, त्या दिवशी, पाठवणीच्या वेळेस पोरीचे आईबाप रडतात तसे रडणार तुम्ही! ग्यारंटी. (आणि आम्हीही! :( )

In reply to by गवि

एक पाय असाच टक करायची सवय असावी पक्ष्यांना. माझे पक्षीही (चिमुकले आहेत. तुमच्या घुबीजच्या पायाच्या पंजा एव्हढे.) जेंव्हा शांत एकेठिकाणी बसतात तेंव्हा एक पाय असाच टक केलेला असतो. अन एका पायावर बसुन डुलक्या मारतात. (आमची ही कार्टी फार दंगेखोर आहेत. घराचे मालक होउन बसलेत दोघेही,)

In reply to by गवि

एका पायावर उभं राहणं हा दुसर्‍या पायाला विश्रांती देण्याचा प्रकार आहे की उगीच आपली स्टाईल हे माहीत नाही. आँ ! तुमाला "पक्षीयोगा" म्हाईत नाय ? ते त्योच करत्यात न्हव? ;) बाकी ही नविन पिढी आईबापांच्या सततच्या सहवासाविना मस्त वाढतेय हे बघून गार्गार वाटलं !

गवि किमान २-३ दिवसांतून जे काय असेल ते डकवाच. मला तर बिका म्हणतायत तसं 'दाटून कंठ येतो..' असं म्हणायची वेळ जवळ आलेय असं वाटतय.. "परक्या परी असा मी, येथे फिरुन येणे! असं गवि सांगतायत... "घुबडं ओळखतिल काय हो गवि तुम्हाला?, ज्यांनी त्यांच बाळंतपण केलं" असा ही एक चित्रपटात शोभेल असा प्रश्न पडला..

आपण तरी आपले(म्हणजे आईचे) बाळंतपण केलेल्या डॉ ला ओळखतो काय? :) पण आशा आहे की या सुरक्षित जागी ही पिल्लेच नंतर त्यांचे(किंवा जोडीदाराचे) बाळंतपण करायला येतील नंतर.

एक दिवस तुमचा 'रिचर्ड पार्कर' उडुन जाईल..... अगदी पाठी वळुन न पहाता. आणि तुम्ही-आम्ही इवलसं तोंड करुन राहू. :) पिल्लांचा हा अंड्यापासुन इथवरचा प्रवास पहायला फार आवडलं गवि. शतशः धन्यवाद.

गवि, घुबड पिल्लाम्चे इथपर्यंत संगोपन केल्यावर, त्यांचे नामकरण आणि टॅगिंग (स्थलांतरित पक्षांचे करतात तसे) करणे शक्य आहे काय?

In reply to by रुस्तम

आता घुबीज मोट्ठी झालेली आहेत. उद्या कदाचित तेच 'गविं'ची छायाचित्रं मिपावर टाकतील. (गवि हलकेच घ्या हो...)

लहान पिल्लूही आता मोठ्याइतकेच मॅच्युअर झाल्यासारखं दिसतंय. उडण्याविषयी काय प्रगती ते मात्र कॅप्चर करणं शक्य झालेलं नाहीये. ही वळचण सोडून ते बाहेर उडाले तर फोटोग्राफीही अवघड आहे. मला वाटतं की दिवसा ते बाहेर पडणं शक्यच नाही कारण आसपासचे पक्षी त्यांना नुसते पाहूनही फारच कल्ला करतात. त्यामुळे तब्येतीत तपशीलवार उड्डाणशिक्षणाचा वर्ग घेण्याचा अवसर दिवसा त्यांना मिळेल असं वाटत नाही. आणि तसेही ते सिरियसली नॉक्टर्नल.. अर्थात पक्के निशाचर असल्याने रात्रीच शिकत असतील उडायला.. (अशी समजूत.) A दिसेनासे झाले की उडून गेले असं समजायचं.

In reply to by गवि

टिपिकल जुन्या हिंदी चित्रपटात हिरोचे बालपण एका प्रसंगात संपून त्याच प्रसंगाच्या कंटिन्युअशनमध्ये तो मोठा होतो तेव्हा पब्लिक शिट्ट्या टाळ्या वाजवुन थिएटर पार डोक्यावर घेते. ( जसे छोटेपणीचा हिरो पळत आहे आणि तो पळत असताना कॅमेरा पायांवर आणि अचानक मोठे पाय आणि कॅमेरा थोडा मागे आणि ढँटडढॅण.. खर्या हिरोची एन्ट्री. किंवा छोटेपणीचा हिरो सायकल चालवताना आणि पुढच्या प्रसंगात बाईकवर मोठेपणीचा हिरो( तेव्हा एक गाणेही..) ) तसे काहीसे हे फोटोज पाहताना वाटले आणि ह्या दोन बेट्यांची वर बघतानाचीही पोझ अशी आहे कि च्यामारी येऊत दे ना आता कोणी शत्रु बित्रु.. भिरकवायला आम्ही अगदी रेडी आहोत.... ह्या फोटोजसाठी शिट्ट्या..टाळ्या..पैशाचा खणखणाट... अगदी पैसा वसूल...