Skip to main content

तुम्हाला उर्वरित आयुष्यात काय काय 'करायचेच' आहे?

लेखक चित्रगुप्त यांनी शनिवार, 30/07/2011 03:22 या दिवशी प्रकाशित केले.
तुम्ही वीस वर्षांचे असा किंवा सत्तरचे, जे काही उर्वरित आयुष्य असेल, त्यात काय काय करायचेच आहे ? मी असा विचार अधून मधून करत आलेलो आहे, आणि अश्या याद्या रोजनिशीत बनवल्याही आहेत, परिणामी कधीतरी का होइना, त्यातील बर्‍याचश्या गोष्टी प्रत्यक्षात उतरल्याही आहेत. उदहरणार्थ, कालिंजर चा किल्ला बघणे, लूव्र व वर्साय बघणे, विजयनगर - हंपीच्या अवशेषात पाच-सात दिवस पायी भटकणे वगैरे. या झाल्या आवडीच्या गोष्टी, परंतु अशी यादी काही कर्तव्यांच्या बाबतीत केली नाही, याचे वैषम्य वाटते. उदाहरणार्थ, मी आठ दहा वर्षांचा असल्यापासून माझी आई मला सांगायची की श्रीकृष्णाची एक सुंदर मूर्ती तिला हवी होती, ती आणायला माझ्या (बाहेरगावी नोकरी करणार्‍या) मोठ्या भावांना तिने सांगून ठेवले होते, का कुणास ठाउक, आपापल्या प्रपंचात गुंतलेल्या भावांनी तशी मूर्ती कधीच आणली नाही. पुढे आईने आशा सोडून दिली असावी, कारण मी मोठा झाल्यावर तिने कधी या गोष्टीचा उल्लेख केला नाहे, मी पण (कलेच्या आणि प्रपंचाच्या नादात) लहानपणची ही गोष्ट विसरून गेलो होतो. १९९५ साली वयाच्या ८५ व्या वर्षी तिचा मृत्यु झाल्यावर मला ही गोष्ट अचानक आठवली, पण आता फार उशीर झालेला होता.... अजून सुद्धा मला कुठे श्रीकृष्णाची सुंदर मूर्ती दिसली की ती खरेदी करतो आणि अश्रू गाळतो... तुमच्या आयुष्यात्तील असे काही प्रसंग?

वाचने 21225
प्रतिक्रिया 94

प्रतिक्रिया

In reply to by चित्रगुप्त

आम्ही आपल्या तरुणपणीची स्वप्ने पूर्ण करण्यात इतके दंग राहिलो, की वृद्ध आई वडिलांची लहानशी इच्छा पूरी करण्याचे भान राहिले नाही, तसे तरूण मिपाकरांचे होउ नये ... तुमचा हेतु खरोखर फार उदात्त आहे, विचार करण्याजोगाच आहे. (शब्द जरा कठोर वाटतील) पण काही अनुभव घेतल्याशिवाय त्यांची जाणीव होईल की नाही याबाबत साशंक आहे. मला वाटतं कधी कधी आपण अश्याच गैरसमजात असतो की आपले आई-वडील, कुटुंबातल्या जिव्हाळ्याच्या व्यक्ती कायमस्वरूपी आपल्या सोबतच असतील. त्यामुळे आपण त्यांच्या 'लहान-सहान इच्छा' फारश्या मनावर घेत नाही किंवा कामाच्या व्यापात त्या आपल्या लक्षात रहात नाहीत. या जवळच्या, प्रेमाच्या व्यक्तींच्या निधनानंतर जेव्हा आपल्याला त्यांच्या कमतरतेमुळे एक पोकळी भासायला लागते तेव्हा आपण त्यांच्या निरनिराळ्या आठवणींनी ती पोकळी भरून काढायचा प्रयत्न करत असतो. अश्याच वेळी या 'लहान-सहान इच्छा' आपल्याला अचानक आठवतात. पण तेव्हा वेळ निघून गेलेली असते. कमी-अधीक तीव्रतेचे असे पश्चात्तापदग्ध अनुभव प्रत्येकजण बाळगत असावा असं वाटतं.

In reply to by स्मिता.

आताच मिपावर कुठेतरी वाचले... .... जग चुकते, त्या चुकीविषयी ऎकते, पण शिकत मात्र नाही ! प्रत्येक मनुष्य आयुष्याच्या शेवटी थोडासा शहाणा होतो; पण तो दुस-याला लागलेल्या ठेचांनी नाही, तर स्वत:ला झालेल्या जखमांनी...

In reply to by विजुभाऊ

ढयाण ट ढयाण...........................विजुभो काय हे इथल्या प्रत्येक प्रतीसादकाच्या हृदयाला साद घातलीत. टुकार : गुल गया गुलशन गया गयी होटोकी लाली कॉलेजवालिका पीछा छोडो वो हो गयी बच्चो वाली . ................................इर्शाद, नौशाद, दंगा-फशाद.......................................

मला उर्वरीत आयुष्यात एकदा तरी पृथ्वी प्रदक्षिणा करायचीये ...यॉट मधुन ...जमलेच तर एकट्याने !! (आणि खंत वाटेल असं काही सांगायचय तर खुप मोठ्ठं असं काही नाही फक्त कॉलेजात स्टॅटच्या ऐवजी मॅथ्स घ्यायला पाहिजे होतं यार...साला ह्या कॉर्पोरेट कल्चरमधे पडायलाच नको होतं ...फार मोठ्ठी चुक झाली :( )

लिहून ठेवलेले नाही पण लक्षात आहे .(१)रेखाटन करण्याची इच्छा होती पण पुढे कळले रेखाटनांतून भाव आणि गतिमानता न दिसता गिरगिरेट्या वाटतात .(२)नोकरी लागल्यावर फोटोग्राफी करू .त्याप्रमाणे कैनन एई१ किट घेतले .पॉटरेट बरी आली पण नेचर आणि वाईल्डलाईफ खास नाही जमले .लवकरच फिल्म कैमेर्याचे दिवस संपले .(३)हंपि बदामिची भटकंती करायची होती ती एकट्याने पूर्ण केली पण मोबाईलने फोटो काढले .फोटो आणि व्हिडिओ अनपेक्षितपणे चांगले आले .(४)विनोबा भावेंना चौदा भाषा येत होत्या म्हणून बंगाली ,तमिळ ,कानडी ,मल्याळम ,जर्मन आणि फ्रेंच भाषेची पुस्तके जमा केली .खटाटोप सुरू आहे .(५)सह्याद्री एकट्याने भटकणे गेली पंधरा वर्षे करत आहे आता कर्नाटकमधिल भाग कुमार पर्वत माडिकेरी वगैरे भटकायचा आहे त्यासाठी कानडी आले तर बरे .(६)कैरो म्युझिअम पाहायचे आहे (७)हेरिटेज रेल्वे आणि जर्मनी जपानच्या फास्ट रेल्वेने प्रवास करायचा आहे .(?)आई वडिलांना मोठ्या घरात राहायला न्यायचे ही इच्छा अपुरीच राहिली .¿

जीवन म्हणजे मृत्यू येईपर्यंतचे "वेळ घालविणे" :)

आई वडीलांना वर्ल्ड टुर ला पाठवायचं आहे. स्वतःचा व्यवसाय सुरु करायचा आहे (पुढ्च्या गुढीपाडव्याला उत्घाटन करायच्या बेतानी काम चालु आहे) :). झालचं तरं एक झक्क ऑडी ए-४/ए-६ घ्यायची आहे.

मैं औरंगजेब बनना चाहता हूं !

In reply to by काळा पहाड

की फर्क पडता है? जगाच्या पाठीवर ते २५ % आहेत आणि तुम्ही १२ % . ते सगळ्या जगात आहेत. तुमचा हा आसिंधुसिंधु एकच देश आहे. इथले दोन चार कमीजास्त करुन हिरवा सागर आटणार नाही की भगवे डबके वाढणार नाही. :)

ड्युक्स नोज वर चढाई,ग्रॅन्ड कॅनियन पाहणे,शॉट मारणे आणि अर्थातच आहेत त्याच्या चार-पाच पटींनी अधिक पैसे मिळवणे.

आहेत आहेत. याद्या आमच्याही कडे आहेत प्राधान्यक्रमाने.. १. व्यायामासाठी मुहूर्त शोधत आहे. एकदा मिळाला कि सिक्सपॅक अ‍ॅब्ज बनवणे, डोलेशोले बनवणे २. सलमान खान सारखे दाट केस उगवणे ३. धंदा टाकणे ( धंदा तुफान चालल्यास काय काय करायचे याची सेप्रेट यादी आतल्या कप्प्यात हाय. ऐनवेळी गोंधळ नको) ४. नकोच. बॅन होईन.

In reply to by खटासि खट

४ वाचून काय विचार मनात आले ? इतका पण वाइट नाही हं तुम्ही समजता तितकं. फक्त अनाहिता मध्ये टेंपररी एण्ट्री मारणे ( हे करायचंच आहे :D)

In reply to by खटासि खट

अहो ख ख साहेब, ही काही तुम्हा एकट्याची शिक्रेट इच्छा नाही. ;) गंमत अशी आहे ना (पुरुषांसाठी) अत्यंत कंटाळवाणे प्रकार चाललेले असतात. हिरव्या सलवार कुडत्यावर निळ्या फुलांची एम्बॉयडरी कशी दिसेल? किंवा त्यावर घुंगरांच्या बांगड्या शोभतील का? या प्रश्नांचा तुम्हाला कंटाळा येईल हे नक्की. फारतर अय्या, ते नवीन प्रकारचे भांडे बाजारात आलेय ते इंडक्षन टॉपला चालते का? मी या नव्या प्रकारच्या सहा कप बश्या घेतल्यात. कश्या वाटतायत ते लगेच सांगा. या चर्चा मुख्य बोर्डावर आल्या तर काय होईल याची कल्पना करा. उगीच का सुखाचा जीव दु:खात घालताय?

In reply to by खटासि खट

फक्त अनाहिता मध्ये टेंपररी एण्ट्री मारणे ( हे करायचंच आहे :D)
हे 'अनाहिता' काय प्रकरण आहे, हे समजले नव्हते, (असेल एकादे 'चांदनी बार' सारखे ठिकाण, असे वाटले होते) पण रेवतीताईंच्या प्रतिसादावरून वाटले, की हे मिपाच्या 'फक्त (खर्‍याखुर्‍या) स्त्रियांसाठी' असलेल्या बंदिस्त विभागाचे नाव असावे. यावरून आमचा एक जुना धागा आठवला.

In reply to by खटासि खट

सिक्स पॅकवरून आठवलं: एका आरंभशूर व्यायामी मित्राने परत जिमला प्रवेश घेतला. आम्हाला सांगत होता व्यायामी मित्रः (सुटलेल्या पोटावर हाताने दाखवत) अशी सहा सहा बिस्किटं आली पाहिजेत, बिस्किटं. असा व्यायाम करणारे... दुसरा मित्रः (त्याच्या पोटावरून हात फिरवत) हो, सध्या कणीक आहे ना...