Skip to main content

यु आर लेट यु फुल

लेखक मिसळलेला काव्यप्रेमी यांनी सोमवार, 04/03/2013 08:15 या दिवशी प्रकाशित केले.

आज भेटायचे ठरले होते आपले किनार्‍यावर
जरा लवकरच आलो
अन् दूर उभा राहिलो
.
मी नसतांनाचा समुद्र आणि
मी तुझ्याबरोबर नसतांनाची तू
दोघांना बघायचे होते म्हणून
.
पण तू माझ्या आधीच पोहचली होतीस
किनार्‍यावर, समुद्राकडे तोंड करून
.
मनात म्हटले,
यु आर लेट यु फुल!
.
बेभान वाहणारा खारट वारा
तुझ्या कुंतलात अडकून तुला छळत होता
वाटले तुझ्या केसांमधून बोटे फिरवून
त्याला मोकळे करावे
पण इतक्यात तू मानेला
एक मोहक झटका देऊन त्याला झटकलेस
वाटले...
यु आर लेट यु फुल!
.
तुझ्या पायाखालची वाळू
तुझ्या कोमल पाऊलांना चिटकत होती
तुला ती हुळहुळ सतावत होती
वाटले पुढे होऊन ती झटकून द्यावी
पण इतक्यात तू येणार्‍या लाटेत
आपले पाऊल हळूवार वरचेवर घुसलळेस
वाटले...
यु आर लेट यु फुल!
.
समुद्र जरा रागावलेला वाटला, बहुदा माझ्यावरच
तिला वाट पाहायला लावत होतो
म्हणून असेल बहुतेक
नाही,बहुदा तिच्या डोळ्यातला समुद्र जास्त सुंदर होता,
म्हणून कदाचित
माहित नाही नक्की काय ते
पण त्याच्या लाटा अजूनच
उग्रपणे किनार्‍यावर आदळत होत्या
.
कुठल्याशा अनावर ओढीने मी तुझ्याकडे सरसावलो
तुझा हात धरून तुला मागे ओढले
मला पाहताच तू लटक्या रागाने
ओठांचा लोभस चंबू करत म्हणालीस
.
यु आर लेट यु फुल!!

|- मिसळलेला काव्यप्रेमी -|

टिपः हि कविता मी ऑर्कुटवर प्रसिद्ध केली होती, तिथुन उचलुन चेपुवरच्या 'पुण्याला पुणेच म्हणा' नावाच्या ग्रुप ने ती माझे नाव वगळून, मला न विचारता एक पेज बनवून त्यांच्या ग्रुप मध्ये प्रसिद्ध केली होती. त्यामुळे तुम्ही ती आधीच वाचलेली असण्याची शक्यता आहे. तिथे काही हजार लाइक्स आले होते, मला कळल्यावर, मी ती कविता त्या ग्रुपशी भांडून तिथुन काढायला लावली.

काव्यरस

वाचने 34761
प्रतिक्रिया 85

प्रतिक्रिया

ही कविता खरंच जीवघेणी आहे .....आधी वाचली आहे ....आजही तितकीच नव्याने वाचली ............खुपच सुंदर !!!!शब्द नाहीयेत.... प्रतिसाद काय देऊ कवितेला !!!


लव्हली... झकास.. कविता हा प्रकार न आवडणार्‍यांनी अशा कविता वाचाव्यात.

बाकी "तुझ्या" आणि "तिच्या"चा नेहमीचा घोळ इथेही घातला आहेसच.. पण कविता सुंदर असल्याने तिकडे दुर्लक्ष..


मिका, क्या बात है!

तुझमे समाना तो था मेरी जां आखोंके रस्ते
तू मुझमें समा गयी मुझसे पहेले दिलके रस्ते

मैं सोचता रहा ये कैसे अंदाज ये क्या जादू है तू
आशिकीका सिलसिला मुझसे पहलेही पहेचाने है तू


देवळाच्या थंड काळ्या दगडाने कळ लागलेले पाय
अन कापराअंगार्‍याचा गंध अंगभर लेवून
मी दगडाच्याच देवाकडे तिला मागितली,
अगदी डोकं टेकून..
एरवी कधी एका शब्दानेही बोलत नाही..
पण आज तोही म्हणाला ... यू आर लेट यू फूल..

.....................

हे आपलं उगीच चांगल्या कवितेला ठिगळ..


In reply to by गवि

एरवी कधी एका शब्दानेही बोलत नाही..
पण आज तोही म्हणाला ... यू आर लेट यू फूल..

व्वाह, सार्थकी लागली कविता...


In reply to by मिसळलेला काव्यप्रेमी

मस्त. कविता आणि गवींचं कडवं दोन्ही आवडलं.


भन्नाट रे मिका.. एकेक शब्द वाचताना डोळ्यांसमोर चित्र उभं राहत गेलं. निव्वळ अप्रतिम... :) विशेषतः

मी नसतांनाचा समुद्र आणि
मी तुझ्याबरोबर नसतांनाची तू
दोघांना बघायचे होते म्हणून

हे वाचून माझ्या आयुष्यातला असाच एक क्षण डोळ्यांसमोर तरळला.. कमाल कविता...


आवडली. लाईक करण्याजोगीच आहे. काहीवेळेला वाटलं अरर्! आपल्यावरच तर नाही ना केली? अ‍ॅम ऑलवेज लेट एण्ड फूल.


कविता कशी असावी?
कविता अशी असावी :)
फुलपाखराच्या पंखांचा निसटता स्पर्श व्हावा, तशी तरल कविता!


सरत्या आयुष्याला मागे वळुन पाहाताना
टोचलेल्या काट्याचं कुरुप झालय आता
सैरभैर होउन तुला पाठमोरी पहात राहिलो
तुला निघुनच जायचं होतं पण तरिहि क्षणभर थांबलीस
डोळ्यात आलेल्या पाण्याशीच कुजबुजलिस
यु आर टू लेट ... यु फुल !

अतिशय सुंदर कविता मिका . लिहित रहा.


In reply to by लौंगी मिरची

तुला निघुनच जायचं होतं पण तरिहि क्षणभर थांबलीस
डोळ्यात आलेल्या पाण्याशीच कुजबुजलिस
यु आर टू लेट ... यु फुल !

वाह, सुंदर...


In reply to by लौंगी मिरची

अतिशय सुंदर कविता आणि त्यावर आलेले एक से एक प्रतिसाद...
मझा आ गया! :)


In reply to by स्पा

मस्त फोटो रे स्पाऊ.. या घे फोटोवरून काही ओळी..

माझी वाट पाहून नकळत.
तू स्वतःला स्वतःच्या मिठीत घेतलेस..
तिथे रेंगाळणारा वारा थोडासा सुखावला.
ओलसर वाळूमध्ये भिजणार्‍या तुझ्या नाजूक पाऊलांना पाहून
चुकार लाटा अधीरतेने किनार्‍याकडे झेपावल्या..

त्या नाजूक ओलसर पाऊलांशी विरणारी एक लाट मागच्या लाटेला म्हणाली..

यु आर लेट यु फुल!


In reply to by अक्षया

मोदका, सिरियसली, ...मला वाटलं मिकानंच फोटोवर कविता केली!


In reply to by संजय क्षीरसागर

धन्यवाद हो संक्षी..

:-)


प्रतिसाद देण्यास उशिर केला म्हणुन मीच मला म्हणतोय...यु आर टू लेट...यु फुल!!!

अप्रतिम कविता...!!!


डिस्क्लेमर : मला काव्यप्रांतातलं शष्प काही कळत नाही हे जगजाहीर आहेच. पण तरीही मताची पिंक टाकण्याचा मोह आवरणं एक मनुक्ष्य म्हणून अशक्य झाले म्हणून पचकत आहे. :)

मिक्या, बेट्या, कविता वाचल्यावर राहून राहून संदीप्-सलीलच्या गाण्यांच्या रचना असतात तशी असल्याचा फील येऊन राहिलाय भैय्या! का कोण जाणे, पण संदीप-सलीलच्या "पाऊस असा...." च्या चालीत ही कविता बसेलसं वाटलं :)
चुभूदेघे!


पुन्हा एकदा कट्यार काळजात घुसली!
गवि, मोदक नि आणखी कुणीतरी ती आणखी आत रुतवली.
ते मिक्या कवितासंग्रहाचं कधी डोक्यात घेतंय कुणाला माहिती.

अर्थहीन या आयडीचे कविता वर काढल्याबद्दल आभार.


अरे वा इतकी सुंदर कविता. अप्रतिम.

गविंप्रमाणेच चांगल्या कवितेला आमचंही ठिगळ..

प्राजक्त सड्यावर तु अस्ताव्यस्त पहुडलेली,
ओंजळी भर फुलं तुझ्यावर उधळण्यासाठी हळुवार पावलांनी पुढे झालो,
पण तिथेच रेंगाळणार्‍या वार्‍याने जोर केला अन्
झाडावरची सगळी फुले तुझ्यावर बरसली,
तुझ्या तनुवर विसावलेल्या ,
त्या फुलांनी हसुन वेडावत मला म्हंटले ,
यु आर लेट यु फुल!


कविता वाचली होती, आवडलीही होती, पण प्रतिसाद द्यायला लेट झाला.

मिका लिहितोच जीवघेणे.

आजकाल मिकाशेठ कुठे गायबलेत कोणजाणे?

पैजारबुवा,


कविता करण्याजोग्या अनेक भेटल्या
पावसातही अनेक विकल्या
पण जेव्हा ती भेटली तेव्हा मी नि:शब्द झालो
काहीच न बोलता स्तब्ध झालो
भानावर आलो तेव्हा ती निघून गेलेली
अाणि उदासवाणा अासमंत मला म्हणाला
यू आर लेट यू फूल!

- (काव्याळलेला मिसळप्रेमी) बोका


In reply to by बोका-ए-आझम

पावसातही अनेक विकल्या

जेवढ्या भेटल्या त्या सगळ्या का विकल्या? एखादी स्वत:साठी ठेवायची ना.

व्याजासकट डबल, ट्रिपल झाली असती आतापर्यंत गुंतवणुक.

मराठी माणुस इथेच मार खातो

पैजारबुवा


आज पुन्हा पाच वर्षांनी ही कविता वर काढतोय.
जे मीपावर नवी आहेत त्यांना वाटायला नको की

"यु आर लेट यु फुल "

सध्या मिकाभाऊ कुठं गायबलेत कुणास ठाऊक?


In reply to by सनईचौघडा

हा इसम सध्या कविता का बरे लिहीत नाही? लिहित असेल तर इकडे का टाकत नाही? हा प्रश्र्ण मलाही बरेच दिवसांपासून पडला आहे
पैजारबुवा,


खूप सुंदर!
उशीरा का होईना पण वाचायला मिळाली.

धन्यवाद सनईचौघडा, धागा वरती आणल्याबद्दल!


८ - ९ वर्षांनंतरही आपली एखादी कविता आपल्या मित्रांच्या लक्षात राहिलीय ह्याच खरंच खूप समाधान वाटतं.
आताशा इतकं तरल सुचत नाही, पण सुचलं तर प्रथम इथेच घेऊन येणार मी.