अरुंधती रॉय वर देशद्रोहाचा गुन्हा दाखल व्हावा काय?

+१

समजा एखाद्याने या लेखनाच्या आधारे फिर्याद दिली, त्यात सकृतदर्शनी तथ्य आढळले तर अरुंधती रॉय यांच्याविरुद्ध गुन्हा नोंदवावा लागेल. तसे झाले तर, माझ्या मते, तशा स्थितीत अरुंधती रॉय यांनी त्या कारवाईला सामोरे गेले पाहिजे. तेथे या स्वरूपाच्या नकारात्मकतेला महत्त्व नसावे. कारवाईतून तावून-सुलाखून बाहेर येणे हे प्रेयस नसते, पण श्रेयस असते, दीर्घकालीन सामाजिक प्रक्रियांसाठी. अर्थात, येथे सापेक्षतेला खूप वाव आहे आणि त्यामुळे डावे-उजवे होण्याचा धोका मोठा आहे. पण नेमके तसे होऊ नये हीच नेतृत्त्वाकडून (हे नेतृत्त्व लोकप्रतिनिधींचे असेल, वा नोकरशाहीतील उच्चपदस्थ अधिकाऱ्यांचे असेल) अपेक्षा असते.

+१

अरूंधती रॉय यांचे विचार मला अजिबात पटत नाहीत. त्या समाजभेदी आहेत आणि त्यांचे लेखन वाचणार्‍या पब्लीकची त्या दिशाभूल करत आहेत असे माझे स्पष्ट मत आहे.

अरूंधती रॉयला आदरार्थी बहुवचन वापरावे या योग्यतेची ती नाही तेव्हा तिच्याविषयी एकेरीच उल्लेख करत आहे. ती समाजभेदी आहे वगैरे गोष्टी मान्य.

तरी देखील ज्या लोकशाहीला डाग पडला आहे असे त्या म्हणत आहेत त्या लोकशाहीच्या तत्वानुसारच त्यांना लेखन-भाषण स्वातंत्र्य आहे. आणि ते त्यांना मिळाले पाहीजे...

तरी आपल्याला हे स्वातंत्र भारतातल्या लोकशाहीने दिले आहे आणि त्या स्वातंत्र्याचा उपभोग जबाबदारीनेच घ्यायला हवा हे असल्या नतद्रष्टांना कोण कळवून देणार? संसदभवनावरचा हल्ला जर यशस्वी झाला असता तर भारतावर खूप मोठे संकट कोसळले असते.भारताच्या लोकशाहीच्या मुळावरच असा हल्ला झाल्यास असे वाटेल ते बरळायचे स्वातंत्र द्यायला ती लोकशाहीच शिल्लक राहणार नाही याची जाणीव अरूंधती रॉयला नाही का?मग कोर्टाने रितसर खटला चालवून फाशीची शिक्षा ठोठावलेल्या अफझल्याचे समर्थन ती कशी करू शकते?अशा लोकांना ती जाणीव होण्यापुरती तरी काहीतरी शिक्षा करायला हवी. तेव्हा या बयेला तिचा वाटेल ते बरळायचा हक्क मिळायला हवा याला -१.

=))

कोण अरुंधती रॉय ?

वाचून वारलो !! :)

आता हा यासिन मलिक कोण ?

बाई डाएटवर आहेत काय????? काही नाही. खंगल्यात म्हणून विचारलं. बाकी गुन्हा कोण दाखल करणार आहे म्हणे बाळकराम?

संक्रातीच्या कार्यक्रमातून बाई बाहेर आल्या आहेत का?

कसला ठरकी दिसतोय तो मलिक. ईस्स %)

श्रीनगरचे पटना की श्रीनगरची मुंबई ...... ???

हारुन शेखजी, अरुंधती बाईंनी काही विरोधी मत व्यक्त केलंय म्हणून हा राग नाही तर ज्या बेजबाबदार पणे आणि बेछूटपणे ते आरोप केले आहेत त्याचे स्वरूप भारताच्या लोकशाहीप्रधान आणि सांविधानिक प्रजासत्तेला आव्हान देण्याचा प्रयत्न म्हटला जाऊ शकतो. अरुंधती बाईंनी मांडलेले काही मुद्दे: १. अफजल गुरु ला प्रतिवादाची पुरेशी संधी देण्यात आली नव्हती २. अफजल गुरु वरचे आरोप पूर्णपणे साबित झाले नव्हते. ३. अफजल गुरु चा गुन्ह्यात प्रत्यक्ष सहभाग नव्हता. अफजल गुरु ने भारताच्या संसदेवर २००१ मध्ये हल्ला केला आणि २००२ मध्ये त्याच्यावर खटला उभा राहिला. त्याच्यावर रीतसर खटला भरुन आरोप मांडले गेले आणि न्यायालयात ते सिद्धही झाले. सर्वोच्च न्यायालयात सुद्धा त्या शिक्षेवर शिक्कामोर्तब झाले. त्यानंतर त्याला राष्ट्रपतींकडे अपील करण्याची संधी देखील दिली गेली. एक भारतीय नागरीक म्हणून जेवढ्या जेवढ्या न्यायिक सुविधांचा तो हक्कदार होता त्या सर्व त्याला उपलब्ध केल्या गेल्या होत्या. ( आणि हे लक्षात घ्या, हे सगळे कुख्यात दहशतवाद्याला दिले जात आहे). थोडक्यात, न्यायालयीन प्रक्रिया निर्दोष होती असं नक्कीच म्हणता येइल. अरुंधती बाईंना ती नीट पार पाडली जात नाहीये किंवा त्या बिचार्‍यावर अन्याय होतोय असं त्यांना वाटत होतं तर त्याविषयी काहीतरी करायची संधी त्यांना गेल्या १२ वर्षात जरूर होती. त्यांनी त्याची बाजू घेऊन भांडण्याची धमक तेव्हा का दाखवली नाही- एव्हढा जर पुळका होता तर? अफजल गुरुने संसदेवर केलेला हल्ला हा कुठल्याही देशात त्या देशाविरुद्ध छेडलेले युद्धच मानले जाते आणि म्हणून तो या देशाचा शत्रू ठरतो. अशा भयंकर शत्रूला देखील त्याच्या बाजूने युक्तिवाद करण्याची संधी दिली गेली आणि रीतसर न्याय दिला गेला. एक लोकशाहीप्रधान देश म्हणून भारताची ही कृती निश्चितच अभिमानास्पद होती (भलेही त्याला लागलेला वेळ आणि खर्च हा एक वादाचा मुद्दा असेल). आणि अरुंधती बाईंनी या लेखाद्वारे आंतरराष्ट्रीय समुदायाची दिशाभूल करायचा प्रयत्न करुन आणि आंतरराष्ट्रीय स्तरावर भारताची बदनामी करुन भारताच्या शत्रूला मदतच केली आहे. त्यामुळे, शत्रूचा मित्र तो शत्रू या न्यायाने अरुंधती बाई देशद्रोही आणि राज्यद्रोही ठरतात. यात त्यांच्या घटनात्मक अधिकारांचा (भाषण आणि लेखनस्वातंत्र्याचा) संकोच होत नाही तर उलट या अधिकारांचा दुरुपयोग (देशहितविरोधी) होतो. अफजल गुरू खटल्याबद्दलचे त्यांचे आक्षेप जर योग्यरित्या खोडून काढता आले तर त्यातून आपलीच कायदा आणि न्यायव्यवस्था उजळ होईल. हा एक रोचक लेख मुळात त्यांनी स्वतः त्यांचे आक्षेपांना काही आधार वा पुरावा दिलेला नाहीये त्यांच्या लेखात, तो दिला असता तर ते खोडून काढण्याची तसदीसुद्धा घेतली असती.

"प्रस्थापित विचार तपासून बघण्यासाठी अरुंधती रॉय, बशारत पीर, अंगना चटर्जी हे विचारवंत कसोटीच्या दगडासारखे महत्वपूर्ण आहेत. आणि लोकशाहीत त्यांची खरोखर गरज आहे. " जर अरूंधती रॉय विचारवंत असेल तर, दिग्विजय सिंग हा महान विचारवंत समजला पाहिजे. सातत्याने खोटे बोलत राहणे व नियमितपणे आचरट उद्गार काढत राहणे ही विचारवंतांची लक्षणे नव्हेत.

एका 'विचारवंती' प्रतिक्रियेत असे फेरबदल केलेले पाहून एक मिपाकर म्हणून शरम वाटली. निर्भिड परा