Skip to main content

झेन कथा - सहनशिलता

लेखक jaypal यांनी शनिवार, 19/01/2013 17:26 या दिवशी प्रकाशित केले.

मिपा वरील अलीकडील काही लेख, त्यावरील प्रतिसाद आणि त्या प्रतिसादांचे पडसाद वाचुन मला ही झेन कथा आठवली.
योग्य/अयोग्य, पाप/पुण्य, साक्षर/निरक्षर, इश्वरवादी/निरीश्वरवादी ई. वादग्रस्त वातावरणात थोडासा शितल शिडकाव करावा हा हेतु.

zen

चंदन पुर गाव.
या गावात लहु लोहाराच एक दुकान असतं. दिवस भर भाता मारायचा, भट्टी पेटती ठेवायची आणि ऐरणीवर भट्टीमधे तापलेल्या लोखंडावर हातोड्याचे घाव घालुन वेगवेगळ्या वस्तु बनवायच्या हा त्याचा व्यवसाय.

रोजच्या प्रामाणे आज देखिल त्याच काम जोरात आणि जोमात चालु असताना त्याच्या घराबाहेरुन जाणा-या एका भिक्कुला त्याने घातलेल्या हातोड्याचे घाव ऐकु येतात. कुतुहल म्हणुन तो भिक्कु त्याच्या घरामधे येतो आणि उत्सुकतापुर्ण नजरेने त्याच काम न्याहाळु लगतो. त्या घराच्या आडगळीच्या कोप-यामधे काही मोडके, वेडेवाकडे, बिनकामचे हातोडे पडलेले असतात.

तो भिक्कु लहु लोहारास विचारतो "मित्रा हे हातोडे मोडायला किती ऐरणी लागल्या? त्या मोडक्या ऐरणी कश्याबर ईथे दिसत नाहीत?"

लहु उत्तरतो "ही एकच ऐरण मी गेली कीत्येक वर्षे वापरतो आहे. या ऐरणीनेच कीत्येक हातोडे तोडले असतील. कारण हातोडे घाव घालतो तर ऐरण तो घाव शातपणे सहन करते."

zen1

लेखनविषय:
लेखनप्रकार
वाचने 7977
प्रतिक्रिया 43

प्रतिक्रिया

विश्वनाथ मेहेंदळे मंगळवार, 22/01/2013 01:41

तो हातोडा आणि ती ऐरण..... ऐरण ती आहे म्हणून सहनशील आणि हातोडा तो आहे म्हणून अन्यायकारक.. सर्वत्र असेच असते. सर्व ती पिचलेल्या असतात आणि सर्व तो हलकट...

अतिथी

सस्नेह गुरुवार, 24/01/2013 13:34

यावरून 'स्त्रिशक्तीचं महत्व विषद' होतं ?

विश्वनाथ मेहेंदळे मंगळवार, 22/01/2013 01:42

बोव्हारिणी चे पुस्तक वाचा. त्यात सगळे स्पष्ट लिहिले आहे.

२.७८ अशिक्षित विकृती

धमाल मुलगा शनिवार, 19/01/2013 19:31

झकास कथा!
परंतु सध्या विकेंड असल्यानं आमचा डिकोडर अंमळ गंडलाय. सोमवारी व्यवस्थित उमजेल ही कथा. :)

श्रावण मोडक शनिवार, 19/01/2013 23:42

बोंब... भिख्खू उगाचच भिख्खू झाला राव. तो लोहार झेन आहे खरा. बरं, ते जाऊं द्या... भिख्खू कोण हे सांग. मग हातोडे आणि ऐरणीचा विचार करेन. ;-)

परिकथेतील राजकुमार मंगळवार, 22/01/2013 11:08

मस्त कथा.

बाकी नान्याशी पूर्ण सहमत. मोडकांसारख्या ज्ञानी माणसाला हा प्रश्न विचारताना पाहून क्षणभर ऐरण झाल्यासारखे वाटले.

कवितानागेश रविवार, 20/01/2013 00:42

इथे ऐरणीवरचे जुने अर्थपूर्ण गाणे टाकणार होते, पण त्यात नको तो शब्द आहे... म्हणून जाउ दे. ;)
गोष्ट छान आहे. बोध घ्यावाच लागेल अशी.
धन्यवाद!

अर्धवटराव रविवार, 20/01/2013 07:38

ऐरणीची घनता, तिचा विशिष्ट आकार हे घाव सहन करण्याकरताच बनलेले असतात. उगाच त्यातुन काहि संदेश वगैरे शोधुन काढणं म्हणजे अंधश्रद्धेचा कळस.

अर्धवटराव

धन्या रविवार, 20/01/2013 11:52

तुमच्या या प्रतिसादातून विज्ञाननिष्ठेचाही कळस झाला. :)

अहो प्रत्येक गोष्टीला अशी वैज्ञानिक कसोटी लावायला गेलो तर सारं जीवनच निरस होऊन जाईल.
जेवणाच्या प्रत्येक घासात मग आपल्याला कर्बोदके, प्रथिने आणि मेद दिसायला लागतील.

- विज्ञानवादी छटाकराव वाकडे

अर्धवटराव सोमवार, 21/01/2013 08:55

तुम्ही तर मिपावर नवखे नाहि... मग एव्हढ्यात तुम्हाला विज्ञाननिष्ठेचा कळस दिसला? आश्चर्य आहे :)

अर्धवटराव

नाना चेंगट सोमवार, 21/01/2013 13:05

>>जेवणाच्या प्रत्येक घासात मग आपल्याला कर्बोदके, प्रथिने आणि मेद दिसायला लागतील.

हॅ हे तर काहीच नाही
आम्हाला जीवाणू विषाणू पण दिसतात.

नाना चेंगट सोमवार, 21/01/2013 13:07

एक लोहार असा संदेश देतो हे सांगून शिक्षणाची जबाबदारी असलेल्या शिक्षणखात्याची, विद्यापीठांची, डाक्टरेट प्रोफेसरांची जी अवहेलना केली आहे तिचा निषेध

परिकथेतील राजकुमार मंगळवार, 22/01/2013 11:16

त्यातून तो लोहार झेन भाषेतून हा संदेश देत असल्याने दुप्पट निषेध.

बॅटमॅन मंगळवार, 22/01/2013 16:00

बहुजनांच्या भाशेतून (कोण रे तो म्हणाला श नाही ष- मनुवादी कुठला!) न देता हुच्चभ्रू भाशेतून संदेश देणे हा सगळा बामणी कावा आहे. निशेद आसो!!

मनीषा सोमवार, 21/01/2013 10:11

उत्तम बोध कथा .

पण.. असे अनेक घाव सोसून ऐरण ही ऐरणच राहते, त्यातून वेगळे काहीच साकारत नाही हे देखिल सत्य आहे.

नाना चेंगट सोमवार, 21/01/2013 13:09

सहमत आहे. अनेक माणसे ही अशीच घाव सोसत जगतात आणि काय सांगू ती तशीच माणसे रहातात हे देखिल सत्य आहे.

आदिजोशी मंगळवार, 22/01/2013 20:36

शाळेत आमच्या हातांवर आपटून आपटून मास्तरांच्या अनेक पट्ट्या मोडल्या त्याची अंमळ आठवण झाली.