झेन कथा - सहनशिलता

मिपा वरील अलीकडील काही लेख, त्यावरील प्रतिसाद आणि त्या प्रतिसादांचे पडसाद वाचुन मला ही झेन कथा आठवली. योग्य/अयोग्य, पाप/पुण्य, साक्षर/निरक्षर, इश्वरवादी/निरीश्वरवादी ई. वादग्रस्त वातावरणात थोडासा शितल शिडकाव करावा हा हेतु. चंदन पुर गाव. या गावात लहु लोहाराच एक दुकान असतं. दिवस भर भाता मारायचा, भट्टी पेटती ठेवायची आणि ऐरणीवर भट्टीमधे तापलेल्या लोखंडावर हातोड्याचे घाव घालुन वेगवेगळ्या वस्तु बनवायच्या हा त्याचा व्यवसाय. रोजच्या प्रामाणे आज देखिल त्याच काम जोरात आणि जोमात चालु असताना त्याच्या घराबाहेरुन जाणा-या एका भिक्कुला त्याने घातलेल्या हातोड्याचे घाव ऐकु येतात. कुतुहल म्हणुन तो भिक्कु त्याच्या घरामधे येतो आणि उत्सुकतापुर्ण नजरेने त्याच काम न्याहाळु लगतो. त्या घराच्या आडगळीच्या कोप-यामधे काही मोडके, वेडेवाकडे, बिनकामचे हातोडे पडलेले असतात. तो भिक्कु लहु लोहारास विचारतो "मित्रा हे हातोडे मोडायला किती ऐरणी लागल्या? त्या मोडक्या ऐरणी कश्याबर ईथे दिसत नाहीत?" लहु उत्तरतो "ही एकच ऐरण मी गेली कीत्येक वर्षे वापरतो आहे. या ऐरणीनेच कीत्येक हातोडे तोडले असतील. कारण हातोडे घाव घालतो तर ऐरण तो घाव शातपणे सहन करते."