घायाळ पापण्यांनी मैफ़ील सोडताना
नाही जमेस काही आयुष्य मोजताना
भाळून चालते का लाटेवरी कुणाच्या
काळीज सागराचे घेऊन हिंडताना
ना घातली हवा तू राखेस एकदाही
सारी हयात गेली अंगार शोधताना
आहेत कान त्यांच्या भिंतीस जाणतो मी
आवाज होत नाही स्वप्नात बोलताना
होतो बर्याचदा मी माझाच हाडवैरी
बेभान अक्षरांचे आसूड ओढताना
- उपटसुंभ
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
5152
प्रतिक्रिया
32
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
अप्रतिम.
आईग्ग्गं!
अग्गागा
In reply to आईग्ग्गं! by धमाल मुलगा
नुसत्या शिर्शकानं हलवून सोडलं
In reply to आईग्ग्गं! by धमाल मुलगा
व्वा
छान
खासच आहे!
आवडली
आहेत कान त्यांच्या भिंतीस
स्वारी हं गिल्फुकाका .. पण मी
In reply to आहेत कान त्यांच्या भिंतीस by अग्निकोल्हा
अप्रतिम
खत्रा!
छान.
आवडली
सुंदर रचना. अजून येउ देत.
एकेक शेर मोजूनमापून लिहीलाय!
झक्कासच लिहिलय....।
फेटा उडवण्यात आलेला आहे..
व्वा व्वा!!!!!!!!!!!!
मला ते मिसरा, सानी-मिसरा,
अफाट!
अप्रतीम गझल.
(No subject)
मस्त..
खुप दिवसांनी काव्य विभागात
वाह!!
कस्काय?
In reply to वाह!! by किसन शिंदे
त्याचं काय आहे दादा, आम्ही
In reply to कस्काय? by दादा कोंडके
अतिशय आवडली... प्रतिसादात
सुंदर गझल ..
सुरेख
छान