बेमुवर्त पणे येथे, मद्याचे प्याले वागती
यांना न कसली नीती, यांना न कसली भिती
तो जो ऊभा राहिला, अन्याय बोलण्या काही
तो ही म्हणे आताशा, मद्यात धुंद राही
कोणीच आज येथे, शिरसावंद्य नाही
हात जोडूनी तिष्ठलो, देव राऊळी नाही
होती काल परवा, हिरवी डौल शेते
केव्हा लिलावले त्यांना, आम्हा कळलेच नाही
पाऊस अजुनही पडतो, न पडतो ऐसे नाही
झाडांचे वॄक्ष व्हाया, आकाश मात्र नाही
तो तुका थोर, त्याने अभंगही तरवले
आम्ही करंटे आम्हाला,आमुचाच तोल नाही
वाटे जरी निराशा, माझ्या स्वरांतुनी तुम्हाला
मी बिभीषण एकटा, धनुष्य पेलवत नाही
झटलो बांधावया सेतू,तरले दगड नाही
लिहिणा-याच्या अहो आज, हातात राम नाही...
काव्यरस
| लेखनविषय: |
|---|
वाचने
3205
प्रतिक्रिया
18
मिसळपाव
प्रतिक्रिया
आवडले
आवडले.
आवडलं रोखठोक!
आवडलं रोखठोक!
फक्त मी बिभीषण एकटा, धनुष्य पेलवत नाही चा संदर्भ लागला नाही.
एकट्याने होत नाहे असे
In reply to आवडलं रोखठोक! by समयांत
एकट्याने होत नाहे असे म्हणताहेत वाटते
खुप सुंदर आहे
खुप सुंदर आहे
बाकी समयांत शी सहमत
बरोबर
आजुबाजूला घडू नयेत अश्या ब-याच गोष्टी घडताना मी बघतो. पण दुर्दैवाने ईच्छा असूनही परिस्थिती बदलता येत नाही, कारण माझी एकट्याची ताकद अपुरी पडते. रावणाच्या राज्यात असलेल्या बिभीषणा सारखी माझी अवस्था झाली आहे. बघवत तर नाही, पण एकट्याने काही करताही येत नाही. आजुबाजुला सगळेच रावणाधिष्ठीत....
बेष्ट !
पण..
हे काय पटले नाही. ते वागवावे तसे वागतात.
सुंदर गझल
सुंदर गझल
हे तर
खासच
सुंदर
सुंदर
अतीशय मस्त रचना.........!
अतीशय मस्त रचना.........!
मित्रा
भन्नाट आहे.
फिदा झालो मी या रचनेवर
तुफान..
अगतिकता अचूक पकडली आहे
रचना आवडली म्हणावं तर आपल्याच नाकर्तेपणाचा विषण्ण स्वीकार होतो! तरीही आवडलीच.
छान वाटली कविता .
छान वाटली कविता .
सद्ध्याच्या परिस्थितिवर अचुक बसतेय .
एवढे निराश नका होऊ...
कविता सुंदर आहे, पण आपल्या राज्यातही येईल राम होईल सारे ऑल-वेल. नक्कीच!! आशा ठेवायला काय हरकत आहे?
अहो मी निराश वगैरे नाही झालेलो हो
In reply to एवढे निराश नका होऊ... by अनन्न्या
काळजी नसावी, बाकी प्रतिसादाबद्दल धन्यवाद
छान!
रचना खूप चांगली झाली आहे.
खास
आवडली रचना.
-दिलीप बिरुटे
अप्रतिम
अप्रतिम
आवडली
रचना आवडली
अवांतर
कोणीच आज येथे, शिरसावंद्य नाही
हात जोडूनी तिष्ठलो, देव राऊळी नाही
येथे युधिष्ठीर आणि दुर्योधनाला भिष्मांनी सभेत शिरसावंद्य माणुस शोधण्याच्या प्रसंगाची आठवण झाली