Skip to main content

पंख

लेखक ज्ञानराम यांनी गुरुवार, 29/11/2012 17:25 या दिवशी प्रकाशित केले.
मि पसरून पंख माझे , देईन सखे उबारा.. हा पावसाचा इशारा..अन धुंद जरी वारा.. तु असताच सोबत , नाही तमा ग कसली.. बेभान बरसूदे ह्याला , तुझ भिती कसली ग असली.. क्षण क्षण होऊदे चिंब , अन गात्रात मुरुदे थेंब. भिजल्या पंखात माझ्या , जरा मिटवून घे ते अंग.. थांबेल हा वेडा , तू धिर जरासा घे ग. सर ओसरेल आता , चोचीत थेंब घे ग. ना येइल कधी हा क्षण , परतून पुन्हा आयुष्यात, बघ थांबेल पाऊस आता , मग परतूया घरट्यात..
काव्यरस
शृंगार
शांतरस
लेखनविषय:
वाचने 3439
प्रतिक्रिया 15

प्रतिक्रिया

चौकटराजा गुरुवार, 29/11/2012 18:22
काव्य बरे आहे पण... मि , तु , तुझ, भिती, धिर आ रा रा ह्ये शुद्धलेखन हाय का राव ? कुटं शिकला ?

ज्ञानराम शुक्रवार, 30/11/2012 09:34
प्रतिसादा बद्दल तुम्हा सर्वांचे आभार , माझ शुदधलेखन खूप कच्च आहे, पुढल्या वेळी शुदधलेखनाच्या चूकांवर लक्ष नक्की देईन.

खेडूत शनिवार, 01/12/2012 23:55
http://www.google.com/transliterate/indic/Marathi हा दुवा वापरून सराव करा. दोन-चार दिवसांत सवय होते.. शिवाय कच्चं,गं,कुठलं हे व या प्रकारचे शब्द पण बरोबर येतात.

परिकथेतील राजकुमार बुधवार, 05/12/2012 10:08
माझ शुदधलेखन खूप कच्च आहे
असु दे की. शब्दातील भाव आणि शब्दांचे अर्थ महत्वाचे बघा. बाकी शुद्धलेखन वैग्रेला मारा फाट्यावर आणि मनमुराद लिहा. शुलेखन होईल हळुहळू बरे.

गणेशा सोमवार, 03/12/2012 20:55
चित्र आधी पाहिले आणि नंतर कविता. दोन्ही ही मस्तच एकदम.
मि पसरून पंख माझे , देईन सखे उबारा.. हा पावसाचा इशारा..अन धुंद जरी वारा..
अतिशय सुंदर सुरुवात.
भिजल्या पंखात माझ्या , जरा मिटवून घे ते अंग.. थांबेल हा वेडा , तू धिर जरासा घे ग. ना येइल कधी हा क्षण , परतून पुन्हा आयुष्यात,
मस्त ओळी. ------------ आपल्या जोडीदाराप्रति असलेली प्रेमाची उब आणि घरट्याचे अस्तित्वात आलेले स्वप्न संभाळण्याची अनामिक हुरहुर शब्दातुन खुप छान व्यक्त झालेली आहे.. ---------------