वेळेवर झोपलं तरी,नीट झोप लागत नाय...! देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ दिवसभराच्या थकव्यात, असं वाटत असतं... की कधी येकदा रातच्याला,आपलं घर दिसतं... पोटभर जेवून,एकदाचे पसरावे पाय...॥१॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ पोटासाठी कामाची वाट,तशिही चुकत नाही... समजा...आयतं मिळालं,तर मग सुखाची काय ग्वाही? सालं...असल्याच विचारानी टेंन्शनला,वेगवेगळे फुटतात पाय...॥२॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ ''हे'' म्हणे येणारच...,असं समजुन जगायचं असतं... नाहि आलं,तर..''अरे व्वा...!'',असंही म्हणुन बघायचं असतं... नक्की ''हे'' कसं आहे,काही अंदाजच लागत नाय...॥३॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ हल्ली टेंन्शन रिलिज करायला,वेगवेगळ्या गोळ्या मिळतात... संध्याकाळी सातला नाहि का???,जश्या काहि ठिकाणी पोळ्या मिळतात... त्या घेऊन याचा उतारा,मनासारखा मिळतो काय???...॥४॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ काहिवेळा टेंन्शन उतरायला,कविता आमची कामी येते... आमच्या अवजड मनाला,टेकण्यासाठी खांदा देते... मग शब्दांवाटे जातो आळस,जरा मोकळे होतात हात/पाय...॥५॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥ चला...आता मन शांत झालं,कारण खरं उत्तर बाहेर आलं... मनही आमचं असच हाय,काढू तेवढी निघतात सालं... पुन्हा ''या'' टेंन्शनमधे, कविता येण्याची गॅरेंटी काय???...॥६॥ देवाधिदेवा यालाच , टेंन्शन म्हणावं काय??? ॥धृ॥